پرونده درمان اعتیاد با کشفیات جناب مهندس بسته شده است

دومین جلسه از دور شصت و یکم از سری کارگاه‌های آموزشی کنگره ۶۰، نمایندگی پارک لاله، به استادی راهنمای محترم مسافر حسین، نگهبانی مسافر وحید و دبیری مسافر آزاد، با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاورد‌های علمی آقای مهندس» در روز سه‌شنبه ۲۱ مهر ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۶:۰۰ صبح آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، حسین هستم، یک مسافر.

خداوند را شکر می‌کنم که امروز در این جلسه و در کنار دوستان کنگره ۶۰ حضور دارم. از نگهبان محترم، و دبیر محترم ایشان تشکر می‌کنم و به هر دوی آن‌ها خدا قوت می‌گویم. این دومین جلسه نگهبانی وحید عزیز است و امیدوارم ان‌شاءالله در ادامه نیز موفق باشند.

همچنین از ایجنت محترم پارک لاله، مرزبانان و تمامی خدمتگزاران تشکر می‌کنم و به آن‌ها بابت برگزاری جلسات پارک لاله خدا قوت می‌گویم.

در رابطه با دستور جلسه امروز، یعنی «کشفیات DST و مقالات آقای مهندس»، می‌خواهم چند دقیقه‌ای در کنار یکدیگر صحبت کنیم. امیدوارم جلسه خوبی داشته باشیم و بتوانیم از آموزش‌های آن بهره‌مند شویم.

همان‌طور که می‌دانید، درمان اعتیاد در جوامع مختلف و بسیاری از مراکزی که در این زمینه فعالیت می‌کنند، همچنان با چالش‌های فراوانی روبه‌رو است. روش‌هایی که بر ترک مواد متمرکز هستند، لزوماً به درمان پایدار منجر نمی‌شوند؛ اما در کنگره ۶۰، روش درمانی مشخصی ارائه شده است که بر اساس آن، فرد می‌تواند مسیر درمان اعتیاد را طی کند و به رهایی برسد.

من معتقدم روزی باید پرونده درمان اعتیاد به‌طور قطعی بسته شود. آقای مهندس دژاکام سال‌ها پیش، با کشف روش DST، گام بزرگی در این مسیر برداشتند. در این روش، مسیر درمان مشخص شده و نشانه‌هایی در طول راه وجود دارد که به مسافر کمک می‌کند راه خود را پیدا کند. هر شخصی که وارد این مسیر شود و طبق اصول آن حرکت کند، می‌تواند مسیر خود را بشناسد و به مقصد برسد.

این کشف، دستاورد بسیار بزرگی است که در اختیار ما قرار گرفته است. همان‌طور که در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» نیز به موضوعات مرتبط با این مسیر اشاره شده است، این کتاب و روش درمانی کنگره ۶۰ می‌توانند برای خانواده‌ها، قضات، پزشکان و بسیاری از افراد دیگر آموزنده باشند.

آقای مهندس درباره کاربردهای این روش در زمینه‌های مختلف، از جمله کاهش یا افزایش وزن، مطالبی مطرح کرده‌اند. همچنین در کنگره، نمونه‌ها و تجربه‌هایی درباره بهبود برخی مشکلات و بیماری‌ها بیان شده است. برای مثال، درباره سرطان پروستات نیز تجربه‌هایی مطرح شده است. البته هر یک از این موارد باید با توجه به شواهد و معیارهای علمی و پزشکی مربوط به خود بررسی شوند.

مقالات متعددی نیز در کنگره ۶۰ منتشر شده‌اند که از دستاوردهای مهم آقای مهندس به شمار می‌روند. بسیاری از این مقالات با روش DST و تجربه‌های حاصل از آن ارتباط دارند و مطالعه آن‌ها می‌تواند به شناخت بهتر این روش کمک کند.

ما در کنگره ۶۰ از یک الگوی مشخص پیروی می‌کنیم. در زمان جنگ، گاهی یک نفر مسیر را باز می‌کرد و مین‌ها را خنثی می‌کرد تا دیگران بتوانند با اطمینان بیشتری از همان مسیر عبور کنند. ما نیز باید از کسانی الگو بگیریم که پیش از ما این مسیر را پیموده‌اند و راه را برایمان هموار کرده‌اند.

روش DST نیز از همین الگو پیروی می‌کند. ما می‌توانیم با استفاده از تجربه پیشینیان و حرکت در مسیری که مشخص شده است، راه خود را پیدا کنیم و به مقصد برسیم.

روش DST در زمینه درمان سیگار نیز به کار گرفته شده است. در همان هفته‌های ابتدایی سفرم، راهنمایم به من گفت که باید در لژیون سیگار شرکت کنم و برای درمان سیگار خود نیز اقدام کنم. من هم سفر سیگارم را آغاز کردم و در نهایت، هم از مواد مخدر و هم از سیگار به رهایی رسیدم.

این مسیر برای من تجربه خوبی بود؛ زیرا کافی بود روش DST را همان‌گونه که طراحی و ارائه شده است، اجرا کنم و از اصول آن پیروی کنم.

راهنمایم همیشه می‌گفت که روش DST مانند یک اتوبان چهاربانده است. وقتی وارد این اتوبان می‌شوید، کافی است در مسیر درست حرکت کنید تا بتوانید به مقصد برسید. این تشبیه به من کمک کرد تا درک بهتری از روش DST و روش درمانی آقای مهندس دژاکام پیدا کنم و بتوانم از آموزش‌ها و موضوعاتی که در کنگره مطرح می‌شوند، بهره بیشتری ببرم.

در زمینه کاهش یا افزایش وزن و موضوعات دیگر نیز مطالبی مطرح شده است که به نظر من، آگاهی از آن‌ها می‌تواند مفید باشد. آنچه اهمیت دارد، این است که با شناخت و اعتماد به مسیر، اصول آن را به‌درستی دنبال کنم و از ایجاد اصطکاک و دشواری‌های غیرضروری در مسیر خود بپرهیزم.

آقای مهندس در یکی از سی‌دی‌های هفتگی خود، داستانی درباره یک دانش‌آموز تعریف کردند. در روستایی، فاصله خانه دانش‌آموز تا مدرسه زیاد بود و او برای رسیدن به مدرسه مجبور بود مسیر رودخانه را دور بزند؛ به همین دلیل، همیشه دیر به کلاس می‌رسید.

روزی معلم از او پرسید: «چرا همیشه دیر به کلاس می‌رسی؟»

دانش‌آموز توضیح داد که برای رسیدن به مدرسه مجبور است مسیر رودخانه را دور بزند و همین موضوع باعث می‌شود دیر به کلاس برسد.

معلم با لحنی شوخی‌آمیز به او گفت: «بسم‌الله بگو و از وسط رودخانه عبور کن تا زودتر به مدرسه برسی!»

دانش‌آموز با توجه به اعتمادی که به معلم خودداشت، همان کاری را که او گفته بود انجام داد. بسم‌الله گفت و از رودخانه عبور کرد و این بار زودتر از همیشه به مدرسه رسید.

معلم با تعجب از او پرسید که چگونه این‌قدر زود رسیده است. دانش‌آموز هم پاسخ داد: «شما گفتید بسم‌الله بگو و از رودخانه عبور کن؛ من هم همین کار را کردم و زودتر رسیدم.»

این داستان برای من یادآور اهمیت ایمان، اعتماد و شناخت مسیر است. البته آنچه اهمیت دارد، این است که در کنار اعتماد، آگاهی و شناخت درستی نیز نسبت به راهی که انتخاب کرده‌ام داشته باشم.

امیدوارم خودم نیز بتوانم نسبت به روش DST، آموزش‌های کنگره ۶۰ و موضوعاتی که در این مجموعه مطرح می‌شوند، شناخت و آگاهی بیشتری پیدا کنم و با درک بهتر این آموزش‌ها، مسیر خود را آگاهانه‌تر و با اطمینان بیشتری ادامه دهم.

در پایان، از همه شما عزیزان تشکر می‌کنم و صحبت‌های خود را به پایان می‌رسانم تا از مشارکت‌های شما بشنوم و از آموزش‌های یکدیگر بهره‌مند شویم.

از توجه شما سپاسگزارم.

عکس و ضبط: مسافر علی از نمایندگی امیرکبیر
تایپ: مسافر محمد از نمایندگی شادآباد
بارگذاری: مسافر وحید از نمایندگی لوئی پاستور
تهیه شده در گروه مرزبانی سایت پارک لاله