هر انسانی در این کره خاکی رسالتی دارد

جلسه پنجم از دوره‌ دهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی اعظم دامغان به استادی راهنما همسفر آرزو، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس » در روز دوشنبه ۲۰ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان عزیز خانم فاطمه، ممنونم که من را برای استادی جلسه انتخاب کردند. هم‌چنین از ایجنت گرامی، خانم فاطمه عزیز و بزرگوار، سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند؛ ایشان می‌توانستند امروز استادی جلسه را به عهده بگیرند، ولی من در این جایگاه، امروز به جای ایشان در کنار شما عزیزان هستم.

خانم فاطمه، نگهبان جلسه، گفتند که از آن‌جایی که ما آقای مهندس را از دست داده‌ایم و بزرگ‌ راهنمای کنگره را از دست داده‌ایم، ولی خب حالا لطفاً امروز را تبدیل به یک سوگواری نکنیم. ما آمده‌ایم تا امروز از دستاوردهای آقای مهندس با هم صحبت کنیم. شاید خیلی از عزیزانی که این‌جا هستند پیشکسوت باشند و در جریان امور باشند، و خیلی از عزیزان هم تازه وارد هستند و ما باید این مطالب را گوش‌به‌گوش برسانیم تا بدانیم چه اتفاقی افتاده و ایشان دانشمند بزرگی بودند.

ما از ایشان چهار دستاورد و یادگاری به ارث برده‌ایم. اولین دستاورد، متد DST است که سالیان سال تا آخر عمر همه ما مورد استفاده قرار می‌گیرد و موضوع دستور جلسه امروز نیز «کشف متد DST» است. خود آقای مهندس ابتدا با همین روش درمان شدند؛ ایشان سفر خودشان را از سال ۱۳۷۵ شروع کردند و با الگوبرداری از ماه رمضان، توانستند سفر خودشان را به‌خوبی در ۱۵ آذر ماه سال ۱۳۷۶ به پایان برسانند.

یکی از نکاتی که همان لحظه ورود به کنگره برایم خیلی جالب بود، این بود که ایشان می‌توانستند خودخواه باشند و بگویند این روشی را که ابداع کردم، نگه دارم و برای خودم بماند؛ چرا باید بقیه را متوجه کنم که من اعتیاد داشتم و خودم از آن لذت ببرم؟ ولی ایشان به خاطر این‌که همه مردم این کشور و حتی همه مردم جهان بتوانند از روش ایشان استفاده کنند، به دنبال جهانی کردن آن بودند؛ همان‌طوری که شاهد ساخت آکادمی همان دانشگاهی که مد نظر ایشان بود هستیم. ما باید خداراشکر کنیم که آقای مهندس از همان اول که کتابشان را پایه‌گذاری کردند و نوشتند، در فکرشان این بود که آکادمی داشته باشند تا به واسطه آن بتوانند کنگره را جهانی کنند و الان خدا را شکر، شاید خودشان نیستند، ولی ما شاهد این هستیم که به‌زودی این دانشگاه باز می‌شود و افرادی از کشورهای مختلف به آن‌جا می‌روند و درس می‌خوانند. این روش کنگره جهانی می‌شود؛ همان‌طور که الان هم دیده‌بان‌هایی مثل آقای ویلیام را داریم که در کنار مهندس بودند و تعهدات و مقالات مختلفی با هم داشتند.

دومین روشی که ایشان برای ما به یادگار گذاشتند، متد درمان سیگار است. چقدر زیباست که ایشان اولین کسانی که این آزمایش را روی آن‌ها انجام دادند، خودشان و فرزندانشان بودند؛ یعنی چه کسی عزیزتر از فرزندان آدم است؟ ایشان روی خانواده خودشان امتحان می‌کردند و وقتی می‌دیدند که راه جواب می‌دهد، بعد درمان بقیه افراد را انجام می‌دادند. ما متد DST سیگار را با درمان آدامس نیکوتین داریم که این هم باز یادگاری دیگری از آقای مهندس برای ماست.

سومین یادگار ایشان، D.sap است. من خودم جزو کسانی بودم که در زمان کرونا مرزبان بودم؛ یعنی شعبه بسته بود، ولی ما باز هم در شعبه حضور داشتیم، چون تازه وارد می‌آمد و باید حضور می‌داشتیم. کل این مدتی که مرزبان بودم یا راهنما بودم، مثلاً در زمان کرونا، من اصلاً کرونا نگرفتم و این هم فقط و فقط به خاطر دیسپ آقای مهندس بود. ما از دیسپ استفاده می‌کردیم، بخور می‌دادیم و به واسطه همین، خیلی از مشکلات حل شد.

الان شاهد آن هستیم که به واسطه همین D.sap، مشکلات گوارشی، مشکلات روده، مشکلات کبدی و یبوستِ خیلی‌ها حل شده است. زخم‌های معده، قارچ‌های پوستی و عفونت‌های زنانه با این روش درمان می‌شوند. بیماری اچ‌پی‌وی (HPV) را داشتیم که دقیقاً مسافرم با یکی از این عزیزان صحبت می‌کرد؛ او می‌گفت: «ما که رفتیم آزمایش دادیم، هم من و هم خانمم جوابمان مثبت بود، اما بعد از مدتی که به همین روشی که در سی‌دی دیسپ گفته شده استفاده کردیم، رفتیم آزمایش دادیم و جوابمان منفی بود.» این یعنی کنگره واقعاً سند بدون نقص است؛ چون هر چه می‌گوید، در کنارش با مدرک صحبت می‌کند.

کتاب «ساختار جسم» نیز به‌درستی همه‌چیز را توضیح می‌دهد. آقای مهندس چرا تأکید داشتند که بعد از سفر تغذیه، عکس‌ها را بیاوریم؟ چون این سفر هم بدون نقص است. این هم یکی دیگر از دستاوردهای ماندگار آقای مهندس است؛ سفر تغذیه سالم، عزیزانی که اضافه وزن دارند، به واسطه این سفر وزن خود را کاهش می‌دهند و عزیزانی که کمبود وزن دارند، آن را به تعادل می‌رسانند. برخی هم که وزنشان نه بالاست و نه پایین، با این سفر، سالم‌خوری را می‌آموزند و یاد می‌گیرند که به خودشان برسند و برای خودشان ارزش قائل شوند.

می‌بینیم که وقتی حتی پزشکان متخصص تغذیه هم در مورد این روش صحبت می‌کنند، متوجه می‌شوند این سفر تا چه حد کامل است و به همه‌چیز رسیدگی کرده است. ایشان استفاده از D.sap را قبل از غذا پیشنهاد دادند؛ نکته‌ای که امروزه علم هم به آن پی برده و توصیه می‌کند نیم ساعت قبل از غذا، سرکه سیب استفاده شود. یا در مورد تخم‌مرغ؛ چقدر توصیه می‌شود که خانم‌های ایرانی روزی یک تخم‌مرغ مصرف کنند تا از سرطان سینه پیشگیری شود و جلوی اشتهای کاذب گرفته شود. هر جزئی که در کنگره ۶۰ به آن نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که مبتنی بر موارد علمی است و قاعدتاً پشت آن، آزمایش‌های متعددی انجام شده و سپس وارد پروسه درمان کنگره ۶۰ شده است. چقدر لذت‌بخش است که کاری که انجام می‌دهیم کورکورانه نیست، بلکه اصولی است که آقای مهندس روی آن تمرکز داشتند و نتیجه گرفته‌اند.

از جناب مهندس ممنونیم؛ شاید الان در جمع ما نیستند، اما یادگاری‌هایی گذاشته‌اند که تا آخر عمر به درد ما می‌خورد. از دیگر دستاوردهای ایشان می‌توان به کتاب‌ها اشاره کرد؛ کتاب‌هایی که برای من به‌گونه‌ای بوده که هر بار خواندنشان، نکته جدیدی را آشکار کرده است. کتاب چهارده مقاله، کتاب عبور از منطقه۶۰ درجه زیر صفر، ادموند و هلیا و...؛ هم‌چنین جزوات و سی‌دی‌های ایشان که هر لحظه می‌توان با آن‌ها زندگی کرد. هر خاطره‌ای که از ایشان داریم و آرامشی که به ما هدیه دادند، برای ما ارزشمند است. چه چیزی بهتر از اینکه منِ آرزو اگر روزی از این دنیا بروم، بدانم دستاوردی دارم؛ هرچه دارم از کنگره است. ما در این‌جا مردی را داشتیم که شاید از کنار ما رفته باشد، اما تا آخر عمر، حضور مؤثرش را می‌بینیم.

دستاوردی دیگر از آقای مهندس، مقالاتی است که ارائه دادند که درمان این بیماری‌ها را پیدا کردند؛ مهم‌ترین بیماری‌هایی که درمان شد، ام‌اس و سرطان سینه بود. چقدر لذت‌بخش است که من در جایی حضور دارم که آمدم اعتیادم درمان شود، اما در کنارش بیماری‌های دیگر هم درمان شد. دانشگاه‌های مهمی در سطح جهان مانند کمبریج و بریستول، مقالات آقای مهندس را تأیید کردند و وقتی مراکز معتبر جهانی این تحقیقات را صحه‌گذاری می‌کنند، یعنی سندی بدون نقص است که دنبالش را گرفتند و دیدند که درست است. ما دانشمند فوق‌العاده بزرگی را از دست داده‌ایم.

هر انسانی در این کره خاکی رسالتی دارد؛ من آرزو هم  رسالتی دارم. آقای مهندس آمدند، رسالت خود را به‌خوبی انجام دادند و رفتند. اکنون ما و آیندگان به این دستاوردها نیاز داریم، چون وقتی ما از این بُعد خارج می‌شویم، ادامه آن در بُعد بعدی است. وقتی ایشان بخواهند از این‌جا شروع کنند، چقدر راحتی و آسایش خواهند داشت؛ خوش به سعادت ایشان.

از این‌که به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم ( لژیون اول )
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر راضیه ( لژیون سوم )
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر سکینه
همسفران نمایندگی اعظم ( دامغان )