مهندس دژاکام، میراثی از علم، چراغی در مسیر روشنایی

امروز یکشنبه ١۴٠۵/٠٧/١٩ جلسه هشتم از دوره دوازدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "دستاورد های علمی و پژوهشی مهندس دژاکام" به استادی راهنمای محترم مسافر جواد، نگهبانی مسافر عیدمحمد و دبیری مسافر حمید ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد :
همان‌طور که آقای دکتر امین فرمودند، عواطف و احساسات بخش جدایی‌ناپذیر وجود انسان هستند و باید به آن‌ها احترام گذاشت. ما نمی‌توانیم نسبت به فقدان انسانی که سالیان متمادی از عمر خود را صرف تحقیق، پژوهش، آموزش و خدمت به انسان‌های دردمند کرده است، بی‌تفاوت باشیم. مهندس دژاکام با تلاش مستمر و تجربیات ارزشمند خود، مسیر تازه‌ای را برای درمان اعتیاد و بازگشت انسان‌ها به زندگی ترسیم کردند.
دستور جلسه امروز به بررسی خدمات علمی و پژوهشی مهندس دژاکام اختصاص دارد. کنگره ۶۰ حاصل سال‌ها تفکر، تحقیق، تجربه و تلاش ایشان است. مجموعه‌ای که با تکیه بر آموزش، نظم و شناخت تدریجی صورت‌مسئله اعتیاد شکل گرفت و توانست زمینه رهایی و تغییر زندگی هزاران انسان را فراهم کند.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای مهندس دژاکام، ابداع روش درمان اعتیاد به شیوه DST است. ایشان مسیر شناخت و درمان اعتیاد را از تجربه شخصی خود آغاز کردند و پس از دستیابی به درمان، یافته‌ها و تجربیاتشان را در اختیار دیگر انسان‌های خواهان رهایی قرار دادند. این روش بر تنظیم تدریجی مصرف دارو و بازسازی عملکرد سیستم‌های درگیر در اعتیاد استوار است و به افراد فرصت می‌دهد تا با طی کردن مسیری مشخص و تحت آموزش و راهنمایی، به درمان برسند. امروزه افراد بسیاری در کنگره ۶۰ با بهره‌گیری از این روش، تجربه رهایی از اعتیاد را به دست آورده‌اند.
خدمات مهندس دژاکام تنها به درمان اعتیاد محدود نمانده است. گسترش روش DST در زمینه درمان وابستگی به الکل و سیگار و همچنین طرح مباحث مرتبط با کاهش وزن و اصلاح اضافه‌وزن، از دیگر حوزه‌های فعالیت و تجربه ایشان به شمار می‌رود. این موضوعات نشان‌دهنده تلاش برای شناخت بهتر عملکرد جسم و ارائه راهکارهایی برای بازگرداندن تعادل به بخش‌های مختلف زندگی انسان است.

یکی دیگر از اقدامات مهم مهندس دژاکام، تلاش برای ایجاد بستری علمی و پژوهشی در کنار تجربیات عملی کنگره ۶۰ بود. ایشان بر این باور بودند که تجربه، هرچند ارزشمند و اثرگذار است، برای گسترش دانش و انتقال آن به جامعه علمی باید مورد بررسی و پژوهش قرار گیرد. بر همین اساس، شکل‌گیری آکادمی کنگره ۶۰ و توسعه فعالیت‌های علمی، در مسیر تحقق این هدف اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد.

مهندس دژاکام همواره تلاش داشتند تجربیات به‌دست‌آمده در کنگره ۶۰ را از محدوده تجربه‌های فردی فراتر ببرند و زمینه بررسی علمی آن‌ها را فراهم کنند. از نگاه ایشان، شناخت دقیق‌تر پدیده اعتیاد و دستیابی به روش‌های مؤثر درمان، نیازمند مطالعه، تحقیق، تبادل دانش و بررسی نتایج است. این نگرش باعث شد فعالیت‌های پژوهشی به یکی از بخش‌های مهم مسیر توسعه کنگره ۶۰ تبدیل شود.

در این زمینه، پژوهش‌ها و مقالاتی با محوریت روش DST و موضوعات مرتبط با عملکرد بدن و بیماری‌های مختلف مطرح شده‌اند. از جمله حوزه‌های مورد توجه می‌توان به مطالعات مرتبط با بیماری ام‌اس، سرطان، سرطان سینه، کولیت و بررسی سازوکارهای زیستی مرتبط با اعتیاد اشاره کرد. همچنین بررسی تأثیر روش DST در وابستگی به مواد افیونی، شناخت عملکرد سیستم عصبی و مطالعات مرتبط با بیماری کرونا از دیگر موضوعاتی بوده‌اند که در مسیر فعالیت‌های پژوهشی این مجموعه مورد توجه قرار گرفته‌اند.

حضور در مجامع و کنفرانس‌های علمی و تلاش برای ارائه یافته‌ها و تجربیات کنگره ۶۰ به محافل علمی نیز از دیگر جنبه‌های این فعالیت‌هاست. اهمیت چنین اقداماتی در این است که تجربه‌های حاصل از درمان، در معرض بررسی و تبادل نظر قرار می‌گیرند و امکان گفت‌وگو میان تجربه عملی و دانش علمی فراهم می‌شود. البته هر یافته پژوهشی برای تثبیت جایگاه علمی خود به بررسی دقیق، ارزیابی نتایج و شواهد معتبر نیاز دارد و همین ضرورت، اهمیت ادامه تحقیقات را دوچندان می‌کند.

وقتی به مجموعه این فعالیت‌ها نگاه می‌کنیم، درمی‌یابیم که شکل‌گیری و توسعه کنگره ۶۰ نتیجه یک اتفاق کوتاه‌مدت نبوده است. پشت این مجموعه، سال‌ها تلاش، مطالعه، تجربه، اصلاح روش‌ها و حرکت مستمر وجود دارد. دستاوردهای علمی و آموزشی مهندس دژاکام را باید در کنار ساختاری دید که امکان انتقال این آموزش‌ها و استمرار خدمت را برای انسان‌های بسیاری فراهم کرده است.

اما در کنار بررسی دستاوردهای علمی و پژوهشی، موضوع مهم دیگری نیز وجود دارد و آن، مسئولیت ما در قبال ادامه این مسیر است.
همان‌طور که در آموزش‌های کنگره ۶۰ آموخته‌ایم، زندگی و حرکت انسان در مسیر رشد و تکامل ادامه دارد. در شرایطی که احساسات و عواطف ما تحت تأثیر فقدان مهندس دژاکام قرار گرفته است، باید به این احساسات فرصت بروز بدهیم و در عین حال، از آموزش‌هایی که در طول این سال‌ها دریافت کرده‌ایم، برای ادامه مسیر استفاده کنیم. ارزش آموزش زمانی آشکار می‌شود که بتوانیم آن را در رفتار، تصمیم‌گیری و مسئولیت‌پذیری خود به کار بگیریم.

یکی از سرمایه‌های ارزشمند کنگره ۶۰، ساختار منسجم و تشکیلاتی آن است که طی سال‌ها شکل گرفته و توسعه یافته است. حضور دیده‌بانان، راهنمایان، خدمتگزاران و اعضای این خانواده بزرگ، زمینه استمرار آموزش و خدمت را فراهم کرده است. چنین ساختاری نشان می‌دهد که یک مسیر آموزشی و انسانی می‌تواند با مشارکت افراد بسیار و بر پایه اصول مشخص، ادامه پیدا کند و گسترش یابد.

امروز با همراهی آقای دکتر امین، دیده‌بانان، خانواده محترم مهندس دژاکام و تمامی خدمتگزاران، مسئولیت حفظ و تقویت این ساختار اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. هر یک از ما در جایگاه خود وظیفه داریم در حفظ اصول، اجرای آموزش‌ها و انتقال درست تجربیات نقش داشته باشیم.

ما نیز به‌عنوان اعضای کنگره ۶۰، به‌ویژه در نمایندگی زاهدان، باید برای حفظ و تداوم این مسیر تلاش کنیم. زنده نگه داشتن نام و یاد مهندس دژاکام تنها به بیان خاطرات و یادآوری دستاوردهای ایشان محدود نمی‌شود، بلکه در عمل به آموزش‌ها، خدمت صادقانه، رعایت اصول و تلاش برای رشد فردی و جمعی معنا پیدا می‌کند.

هر یک از ما ممکن است از زاویه‌ای متفاوت با آموزش‌های مهندس دژاکام آشنا شده باشیم. یکی در سفر اول مسیر تغییر را آغاز کرده، دیگری در سفر دوم مسئولیت بیشتری پذیرفته و فردی دیگر در جایگاه راهنمایی، تجربه و آموزش خود را در اختیار دیگران قرار داده است. با وجود این تفاوت‌ها، آنچه ما را به یکدیگر پیوند می‌دهد، فرصت شناخت، تغییر و حرکت به سوی زندگی بهتر است؛ فرصتی که آموزش‌های کنگره ۶۰ در اختیارمان قرار داده‌اند.

قدردانی واقعی از خدمات یک انسان، زمانی معنا پیدا می‌کند که آثار تلاش‌های او در زندگی دیگران استمرار داشته باشد. مهندس دژاکام سال‌های زیادی از عمر خود را صرف ایجاد و گسترش مجموعه‌ای کردند که هدف آن کمک به انسان‌های دردمند و فراهم کردن زمینه بازگشت آنان به زندگی است. اکنون مسئولیت ما این است که با تعهد، نظم، آموزش‌پذیری و خدمت، سهم خود را در ادامه این مسیر ادا کنیم.

در پایان امیدوارم همه ما بتوانیم شاگردان شایسته‌ای برای آموزش‌های مهندس دژاکام باشیم و با شناخت عمیق‌تر این آموزش‌ها، آن‌ها را در زندگی خود به کار بگیریم. امیدوارم کنگره ۶۰ با تکیه بر اصول، تجربه‌های ارزشمند و تلاش پژوهشی، مسیر رشد و بالندگی خود را ادامه دهد و همچنان زمینه‌ساز تغییر و رهایی انسان‌های بیشتری باشد.

نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس و ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)