English Version
This Site Is Available In English

هدف من این است که مروری بر بخشی از این دستاوردها داشته باشیم

هدف من این است که مروری بر بخشی از این دستاوردها داشته باشیم

جلسه هشتم ازدوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی  مسافرحامد، دبیری  مسافر محمود و استادی راهنما مسافر حسین با دستور جلسه «کشف متد DSTودستاوردهای علمی بنیان کنگره 60 » یکشنبه 19 مهر 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر

 

به نام قدرت مطلق الله با سلام و احترام خدمت تمامی دوستان و اعضای محترم کنگره ۶۰. در ابتدا از همه دوستان درخواست می‌کنم برای سلامتی استاد و دانشمند گرامی، جناب آقای مهندس دژاکام، چهارده ثانیه سکوت کنیم و با دل‌های پاک خود برای سلامتی ایشان دعا کنیم. از همه شما سپاسگزارم. خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در جایگاه کنگره ۶۰ حضور داشته باشم. برای من افتخار بزرگی است که هم‌عصر با جناب آقای مهندس هستم و امیدوارم هرچه زودتر شاهد سلامتی کامل ایشان باشیم و بتوانیم سال‌های بیشتری در کنار این انسان ارزشمند باشیم. امروز درباره دستور جلسه کشف متد و دستاوردهای جناب آقای مهندس دژاکام صحبت می‌کنیم. هدف من این است که مروری بر بخشی از این دستاوردها داشته باشیم تا بیشتر با جایگاهی که در آن حضور داریم، آشنا شویم. گاهی بعضی از افراد، حتی پس از مدتی حضور در کنگره ۶۰، شناخت کاملی از این مجموعه ندارند و آن را صرفاً مکانی برای ترک اعتیاد می‌دانند. درحالی‌که نام این مجموعه، جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ است. هدف کنگره فقط قطع مصرف مواد مخدر نیست، بلکه احیای انسان، بازگرداندن آرامش، اصلاح رفتار و بهبود روابط خانوادگی نیز از اهداف مهم آن به شمار می‌رود. اگر شناخت بیشتری از دستاوردهای جناب آقای مهندس داشته باشیم، متوجه می‌شویم که در چه مجموعه ارزشمندی حضور داریم و چه فرصت بزرگی برای آموزش و تغییر در اختیار ما قرار گرفته است. یکی از مهم‌ترین دستاوردهای جناب آقای مهندس، کشف متد DST است. ایشان با تحقیق، بررسی و تجربه توانستند روشی را برای درمان اعتیاد ارائه کنند که بر اساس آن، مصرف‌کننده با برنامه‌ای مشخص و به‌تدریج به درمان می‌رسد. در این مسیر، دانش، آگاهی، عشق و نوع‌دوستی در کنار یکدیگر قرار گرفتند و زمینه تغییر زندگی انسان‌های بسیاری فراهم شد. استفاده از متد DST و داروی OT، یعنی شربت تریاک، از بخش‌های اصلی روش درمان اعتیاد در کنگره ۶۰ است. این روش به درمان تدریجی و بازسازی عملکردهای مختل‌شده بدن توجه دارد و درمان را به قطع مصرف مواد محدود نمی‌کند. دستاورد دیگر، گسترش روش DST در زمینه درمان وابستگی به نیکوتین است. در کنگره ۶۰ از این روش همراه با آدامس نیکوتین برای درمان وابستگی به سیگار استفاده می‌شود. همچنین در زمینه اضافه‌وزن و کاهش وزن نیز برنامه‌هایی بر اساس تجربیات این مجموعه شکل گرفته است. یکی دیگر از دستاوردهای مهم، شناخت سیستم ایکس است. یکی از پرسش‌های اساسی در زمینه اعتیاد این است که چرا فرد پس از قطع مصرف مواد مخدر، همچنان با مشکلات جسمی و روانی مواجه می‌شود. جناب آقای مهندس با بررسی این مسئله، نقش مواد شبه‌افیونی طبیعی بدن را مورد توجه قرار دادند. بر اساس دیدگاه کنگره ۶۰، مصرف مواد مخدر بیرونی می‌تواند در عملکرد طبیعی بدن اختلال ایجاد کند و باعث شود فرد برای انجام فعالیت‌های عادی زندگی، به مصرف مواد وابسته شود. شناخت این موضوع کمک کرد تا صورت‌مسئله اعتیاد با نگاه دقیق‌تری بررسی شود و بازسازی عملکردهای بدن نیز در فرایند درمان مورد توجه قرار گیرد. از دیگر موضوعات مطرح‌شده در کنگره ۶۰، استفاده از فرآورده D.SAP یا عصاره سیب است که ابتدا در ارتباط با مشکلاتی مانند یبوست مورد توجه قرار گرفت و سپس کاربردهای دیگری برای آن مطرح شد. در دوران همه‌گیری کرونا نیز تجربیاتی درباره استفاده از این فرآورده مطرح شد. البته در زمینه بیماری‌ها، لازم است میان تجربه‌های گزارش‌شده و اثربخشی تأییدشده علمی تفاوت قائل شویم و نتایج را بر اساس شواهد معتبر بررسی کنیم. آنچه اهمیت دارد، روحیه تحقیق و تلاش برای شناخت مسائل و یافتن راهکارهای جدید است؛ موضوعی که در فعالیت‌های کنگره ۶۰ مورد توجه قرار گرفته است. از دیگر دستاوردهای جناب آقای مهندس، تألیف کتاب‌ها و انتقال دانش و تجربه است. آثاری مانند «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، «عشق» و «چهارده مقاله» از جمله کتاب‌هایی هستند که در مسیر آموزش و شناخت بهتر انسان و مسئله اعتیاد مورد استفاده قرار می‌گیرند. وجود کتاب‌ها، آموزش‌ها و تجربیات ثبت‌شده نشان می‌دهد که فعالیت‌های کنگره ۶۰ تنها به درمان محدود نیست، بلکه آموزش و انتقال دانش نیز جایگاه مهمی در این مجموعه دارد. همچنین در زمینه برخی بیماری‌ها، از جمله سرطان پستان، بعضی انواع سرطان خون، کولیت اولسراتیو و ام‌اس، موضوعات پژوهشی مطرح شده‌اند. بررسی اثربخشی روش‌های درمانی در این بیماری‌ها نیازمند تحقیقات علمی دقیق و شواهد معتبر است؛ اما توجه به تحقیق و شناخت مسائل، بخشی از مسیر فعالیت‌های علمی محسوب می‌شود. وقتی به این دستاوردها نگاه می‌کنیم، باید از خودمان بپرسیم که آیا شناخت کافی از جایگاه خود داریم یا خیر. آیا می‌دانیم در چه مجموعه‌ای حضور پیدا کرده‌ایم و چه فرصت‌هایی در اختیار ما قرار گرفته است؟ به نظر من، اگر شناخت درستی از کنگره ۶۰ داشته باشیم، دیگر دلیلی ندارد از حضور در این مجموعه احساس خجالت کنیم. برعکس، باید به خودمان افتخار کنیم که فرصت آموزش و تغییر در اختیارمان قرار گرفته است. در کنار دستاوردهای علمی، نباید دستاوردهای انسانی و خانوادگی کنگره ۶۰ را فراموش کنیم. بسیاری از خانواده‌ها در شرایط دشواری قرار داشته‌اند و روابط میان اعضای آن‌ها در آستانه فروپاشی بوده است. اما با ورود فرد به مسیر درمان و آموزش، این فرصت فراهم شده است که روابط خانوادگی ترمیم شود و آرامش دوباره به زندگی بازگردد. پدری که روزی ارتباط مناسبی با فرزندان خود نداشته است، می‌تواند با تغییر رفتار و پذیرفتن مسئولیت‌هایش، اعتماد خانواده را دوباره به دست آورد. این تغییرات، بخش مهمی از معنای احیای انسانی است. بنابراین، دستاوردهای کنگره ۶۰ تنها در کتاب‌ها و مقالات خلاصه نمی‌شود؛ بلکه باید آن‌ها را در زندگی انسان‌هایی ببینیم که توانسته‌اند از تاریکی فاصله بگیرند و مسیر تازه‌ای را آغاز کنند. اکنون وظیفه من و شما این است که قدر این فرصت را بدانیم و از آموزش‌های کنگره به بهترین شکل استفاده کنیم. یکی از مهم‌ترین راه‌های قدردانی، خدمت کردن است. اگر جناب آقای مهندس توانسته‌اند با تلاش و پشتکار این مجموعه را پایه‌گذاری کنند و آن را گسترش دهند، ما نیز باید به سهم خود برای ادامه این مسیر تلاش کنیم. گاهی فرد تنها با هدف درمان وارد کنگره می‌شود و پس از پایان سفر اول، ارتباطش با مجموعه کم‌رنگ می‌شود. اما باید بدانیم که حضور در کنگره می‌تواند فراتر از درمان اعتیاد باشد. ما در اینجا مسئولیت‌پذیری، نظم، بخشش و خدمت به دیگران را نیز یاد می‌گیریم. اگر من امروز به رهایی رسیده‌ام، باید به این فکر کنم که چگونه می‌توانم به فرد دیگری کمک کنم تا این مسیر را طی کند. اگر تازه‌واردی به رفتار من نگاه می‌کند، باید بتوانم با عملکرد درست خود به او امید بدهم. هرکدام از ما می‌توانیم در حد توان خود خدمتی انجام دهیم؛ چه در بخش‌های اجرایی، چه در زمینه آموزش و چه با انتقال صحیح تجربیاتمان به دیگران. قدردانی واقعی تنها با گفتن جملات زیبا انجام نمی‌شود، بلکه زمانی معنا پیدا می‌کند که آموزش‌ها را در زندگی به کار بگیریم و برای بهتر شدن شرایط دیگران نیز تلاش کنیم. عشق و نوع‌دوستی از پایه‌های مهم خدمت هستند. زمانی که هدف ما تنها منافع شخصی نباشد و بخواهیم دانش و تجربه خود را در اختیار دیگران قرار دهیم، خدمت معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند. امیدوارم همه ما بتوانیم از این بستر ارزشمند استفاده کنیم، آموزش بگیریم، مسئولیت‌پذیر باشیم و در مسیر رشد و تعالی خود و دیگران قدم برداریم. در پایان، از خداوند می‌خواهم که هرچه زودتر خبرهای خوشی درباره سلامتی جناب آقای مهندس دژاکام به ما برسد و ایشان را دوباره در کنار خودمان داشته باشیم. صحبت‌هایم را با این ابیات به پایان می‌رسانم:

«ای خدا، این وصل را هجران مکن ***سرخوشان عشق را نالان مکن
چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن***خلق را مسکین و سرگردان مکن
کعبه اقبال این حلقه است و بس****کعبه امید را ویران مکن»
از اینکه با حوصله به صحبت‌های من گوش دادید، بسیار سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش: مسافر رسول لژیون سوم (با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر علیرضا لژیون ششم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...