همسفر سحر در برداشت خود از سیدی کار، تحصیل، قدرت بیان کرد:
بزرگترین معلم انسان، خود هستی است. اگر با دقت به طبیعت نگاه کنیم، میتوانیم بسیاری از قوانین زندگی را در آن ببینیم. در هستی هیچچیز یکشبه به نتیجه نمیرسد و هر چیزی برای رشد و تکامل، زمان خودش را نیاز دارد؛ همانطور که یک دانه باید کاشته شود، از آن مراقبت شود و مراحل رشد خود را طی کند تا به درختی پربار تبدیل شود. من یاد گرفتم در زندگی نباید انتظار داشته باشم همهچیز بهسرعت اتفاق بیفتد. گاهی دوست دارم نتیجه تلاشهایم را زود ببینم؛ اما این سیدی به من یادآوری کرد که رشد واقعی، تدریجی است و آنچه اهمیت دارد، حرکت در مسیر درست است. هر موجودی در هستی خاصیت و وظیفهای دارد و انجام ندادن وظیفه هر موجودی میتواند بر چرخه هستی تأثیر بگذارد. کنگره۶۰ را نیز میتوان نمونهای از همین نظم دانست که هر فرد در آن جایگاه و مسئولیتی دارد. ما امروز آموزش میگیریم تا در ادامه بتوانیم آموختههای خود را به دیگران منتقل کنیم.
برای من بخش کار و تحصیل اهمیت زیادی داشت. فهمیدم قدرت فقط به معنای زور یا توانایی ظاهری نیست؛ بلکه قدرت یعنی توانایی انجام کار، حل مسائل، تصمیمگیری و حرکت کردن است. انسان با آموزش، تحصیل و کار میتواند تواناییهای خود را افزایش دهد و از ضعف و وابستگی فاصله بگیرد. تحصیل فقط درس خواندن در مدرسه و دانشگاه نیست. هر مهارتی که انسان یاد میگیرد، نوعی تحصیل است و به او کمک میکند تا مسائل زندگی را بهتر ببیند، آنها را تجزیه و تحلیل کند و انتخابهای درستتری داشته باشد؛ حتی یادگیری یک حرفه و تجربه کردن در محیط کار نیز میتواند باعث رشد و توانمندی انسان شود. من اگر بخواهم در زندگی توانمندتر باشم؛ نباید منتظر بمانم تا دیگران برایم کاری انجام دهند؛ بلکه باید خودم حرکت کنم، آموزش ببینم و تواناییهایم را افزایش دهم.
در سفر اول نیز نباید انتظار داشته باشیم که از همان ابتدا همهچیز را درک کنیم. مطالب باید بهتدریج در کنار هم قرار بگیرند تا تصویر کاملتری از مسیر برایمان شکل بگیرد. این موضوع به من یادآوری میکند که نباید به دلیل دشواری روزهای اول یا درک نکردن بعضی مطالب، از ادامه مسیر ناامید شوم. از طرف دیگر، در این سیدی بر حرکت و رکود تأکید شده است رکود مانع رشد انسان میشود و اگر حرکت نکنم، در درجه اول خودم از این سکون آسیب میبینم؛ حتی اگر نبودن یا حرکت نکردن من تغییر محسوسی در کل سیستم ایجاد نکند به نظر من، یکی از مهمترین پیامهای این سیدی، پذیرفتن مسئولیتهای فردی است. هرکسی باید وظیفه خودش را بهدرستی انجام دهد؛ زیرا انجام ندادن مسئولیتها، پیش از هر چیز به خود انسان آسیب میرساند. همچنین برای حرکت و تصمیمگیری درست، آرامش اهمیت زیادی دارد. وقتی انسان آرامش ندارد، نمیتواند مسائل را بهدرستی ببیند و ممکن است تصمیمهایش بیشتر تحت تأثیر ترس و احساسات قرار بگیرند. بنابراین در کنار آموزش و حرکت، لازم است روی آرامش و اعتمادبهنفس خودم نیز کار کنم.
در نهایت من قدرت را نتیجه یک مسیر میدانم نه چیزی که یکباره به دست بیاید. با آموزش، کار، تجربه، مسئولیتپذیری و حرکت مستمر میتوانم بهتدریج تواناییهای خودم را افزایش دهم و به انسانی سازندهتر تبدیل شوم. شاید در پایان مسیر، مهمترین چیزی که از من باقی میماند، میزان سازندگی من باشد؛ اينکه تا چه اندازه توانستهام از آموزشهایی که دریافت کردهام استفاده کنم و صفاتی مانند دانایی، توانایی، مهربانی و مسئولیتپذیری را در وجود خود پرورش دهم.
منبع: سیدی کار، تحصیل، قدرت
نویسنده و رابطخبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر انسیه رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیون هفتم)
تنظیم و ارسال: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صبا
- تعداد بازدید از این مطلب :
77