حرکت از سکون و تخریب به سمت درمان و جبران خسارت

اولین جلسه از دور شصت و یکم از سری کارگاه‌های آموزشی کنگره ۶۰، نمایندگی پارک لاله، به استادی راهنمای محترم مسافر محسن، نگهبانی مسافر وحید و دبیری مسافر آزاد، با دستور جلسه «وادی هشتم و تاثیر آن روی من» در روز سه‌شنبه ۱۴ مهر ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۶:۰۰ صبح آغاز به کار کرد.

سلام دوستان محسن هستم یک مسافر:

خوشحالم که در این روز پاییزی در خدمت شما هستم. خدا را شکر می‌کنم که منی که سال‌های سال صبح را ندیده بودم و هیچ ایده‌ای از تغییر فصل‌ها نداشتم، چون خیلی دیر بیدار می‌شدم، امروز به جایی رسیده‌ام که صبح خیلی زود به اینجا می‌آیم و پاییز را احساس می‌کنم.

به خودتان یک «باریکلا» بگویید. واقعاً حرکت کردید، حرکت کردید و راه بر همه ما نمایان شد. من خیلی در دنیاهای عجیب و غریبی بودم. بعضی وقت‌ها که به پارک طالقانی می‌روم یا به پارک لاله می‌آیم، احساس می‌کنم انگار کنگره من را از دنیای قبلی‌ام جدا کرده و در یک دنیای دیگر و با یک جهان‌بینی دیگر قرار داده است.

خدا را شکر می‌کنم که این فرصت به ما و به من داده شد که حرکت کنم.

اگر دقت کنیم، در تعالیم آقای مهندس و آموزش‌های کنگره، مرتب درباره حرکت صحبت می‌شود. حالا شاید از خودمان بپرسیم چرا حرکت برای یک شخص مصرف‌کننده این‌قدر مهم است و چه ارتباطی با درمان او دارد؟

داستان این است که مواد مخدر، مخصوصاً موادی که در بدن جایگزین هورمون‌های طبیعی می‌شوند، وارد بدن من می‌شوند و جایگزین سیستم طبیعی بدن می‌شوند. در بدن انسان و در تکامل همه پستانداران، این سیستم برای ادامه حرکت و بقا طراحی شده است. مثلاً یک شیر وقتی حرکت می‌کند و برای شکار می‌رود، در بدنش یک سیستم هورمونی فعال می‌شود و هورمون‌هایی مثل آدرنالین و اندورفین در این فرآیند نقش دارند. اگر موفق به شکار شود، اندورفین وارد عمل می‌شود و به بدن پیام می‌دهد که شرایط خوب است.

حالا شما فکر کنید من به مدت ده سال مواد مخدر را وارد بدنم کرده‌ام. بدن من مرتب پیام دریافت می‌کند که «همه چیز خوب است، مشکلی نیست؛ بنشین.» در نتیجه، واکنش بدن به این میزان بالای مواد مخدر می‌تواند به همان چیزی برسد که آقای مهندس در کتاب «منفی ۶۰ درجه» درباره آن صحبت می‌کنند؛ یعنی یک وضعیت بسیار شدید از افسردگی و بی‌حالی.

با توجه به اینکه هر ماده مخدر می‌تواند به شکل متفاوتی این سیستم را تحت تأثیر قرار دهد، اهمیت حرکت برای مصرف‌کننده بیشتر مشخص می‌شود. به همین دلیل است که آقای مهندس مرتب درباره حرکت صحبت می‌کنند.

پس به همه شما تبریک می‌گویم که امروز اینجا هستید؛ چون حرکت کردید و به اینجا رسیدید. این حرکت در درمان بسیار مهم است.

در ادامه به جبران خسارت می‌رسیم. آقای مهندس می‌گویند یکی از نخستین جاهایی که باید جبران خسارت را شروع کنیم، خسارتی است که به خودمان زده‌ایم؛ تمام آسیب‌هایی که به بدن خودمان وارد کرده‌ایم و شرایط و حال بدی که در اثر مصرف مواد مخدر برای خودمان ایجاد کرده‌ایم.

گاهی انسان باید بنشیند و با خودش روبه‌رو شود و بگوید: «من بابت این همه آسیبی که به خودم زدم، از خودم معذرت می‌خواهم.» البته سرزنش کردن خودمان درست نیست. سرزنش می‌تواند محرک باشد، اما اگر در آن بمانیم، فقط ما را در تاریکی نگه می‌دارد.

بعضی بچه‌ها وارد سفر می‌شوند و بعد می‌گویند: «من در حق خودم این همه ظلم کردم...» اما اگر قرار باشد فقط در این سیاهی بمانیم، اتفاقی نمی‌افتد. باید از همین احساس و آگاهی، سوختی برای حرکت بسازیم؛ از خودمان معذرت‌خواهی کنیم و راه بیفتیم و جلو برویم.

بعد از آن، کارهایی را که لازم است انجام دهیم. همان‌طور که شما حرکت کردید و به اینجا رسیدید، در خانواده هم باید حرکت کنیم. اگر نتوانستم فرزند خوبی باشم، تلاش کنم فرزند بهتری باشم. اگر نتوانستم همسر خوبی باشم، جایگاه خودم را دوباره پیدا کنم. اگر برادرم را از دست داده‌ام، تلاش کنم دوباره رابطه‌ام را با او به دست بیاورم و جایگاه خودم را در خانواده پیدا کنم.

این اتفاقی است که در طول سفر و بعد از آن می‌تواند شکل بگیرد؛ و بعد از آن نوبت جامعه است. امروز تمام کارهایی که شما انجام می‌دهید و در جهت ترمیم و خدمت حرکت می‌کنید، بخشی از همین جبران خسارت است.

از مشارکت شما بسیار ممنونم و از اینکه به صحبت‌هایم گوش دادید، سپاسگزارم.

ضبط: مسافر رضا از نمایندگی امیرکبیر

عکس: مسافر مجتبی از نمایندگی پرستار

ویراستاری و بارگذاری: مسافر وحید از نمایندگی لوئی پاستور
تهیه شده در گروه مرزبانی سایت پارک لاله