گاهی در زندگی آن‌قدر در جای خود می‌ایستیم و منتظر می‌مانیم که راه را ببینیم. یک مصرف‌کننده مواد یا همسفری که در کنار مصرف‌کننده قرار گرفته؛ زمانی‌که به قعر تاریکی‌ها می‌رسد، خسته و ناامید از همه‌کس و همه‌چیز می‌شود، بارها و بارها به نجات خود فکر می‌کند و منتظر درخشش نور و روشنایی می‌شود؛ اما فقط منتظر معجزه می‌ماند و هیچ حرکتی نمی‌کند. غافل از این‌که راه در حرکت نمایان می‌شود، نه در سکون.
هنگامی که قدمی برمی‌داریم قدم بعدی خودش را نشان می‌دهد؛ گویی زندگی رازهایش را فقط به کسانی نشان می‌دهد که جرأت حرکت کردن دارند. در سکون چیزی زاده نمی‌شود؛ نه اندیشه‌ای به ثمر می‌رسد، نه خواسته‌ای شکل می‌گیرد و نه رؤیایی فرصت تولد پیدا می‌کند. زایش در حرکت است؛ اما حرکت فقط در رفتن نیست. بایستی بدانیم به کجا می‌خواهیم برویم. خواسته ما باید روشن و هدفمان مشخص باشد.
به دیگر سخن باید تمام وجودمان را با آن خواسته هم‌جهت کنیم، بخواهیم، باور کنیم و با تمرکز در مسیر هدف مشخص شده قدم برداریم نه با عجله؛ بلکه با صبر و استقامت؛ زیرا حرکت بدون خواسته سرگردانی است و خواسته بدون حرکت تنها یک آرزو است. گاهی مسیر سخت و گاهی خسته می‌شویم در بعضی مواقع نتیجه آن چیزی نیست که انتظارش را داشته‌ایم؛ اما شاید همان لحظه زمان سنجیده شدن است، زمان آن‌که ببینیم واقعاً خواسته‌ایم یا فقط آرزو کرده‌ایم.
آرزو وقتی با حرکت، آگاهی، صبر و استقامت همراه شود کمکم به خواسته‌ای واقعی تبدیل می‌گردد و چه زیبا است که در تمام این مسیر دستمان را به سوی خداوند بلند کنیم و بگوییم: خدایا، کمک کن در مسیر درست قدم بردارم و خواسته‌هایم در مسیر ارزش‌ها باشد؛ خداوندا کمکم کن راهی را انتخاب کنم که به آرامش، صلح، آسایش و رهایی برسم و اگر راه را گم کردم مرا دوباره به صراط مستقیم بازگردان. خدایا ما حرکت می‌کنیم و تو در هر قدم همراه و پشتیبانمان باش.
امروز می‌خواهم به خودم یادآوری کنم ایستادن راه را نشانم نمی‌دهد، باید قدم بردارم حتی اگر قدم اولم کوچک باشد، حرکت کنم حتی اگر تمام مسیر برایم روشن نباشد؛ زیرا با هر قدم بخشی از راه برایم آشکار می‌گردد. من حرکت می‌کنم با خواسته‌ای روشن، قلبی امیدوار، ذهنی متمرکز، صبری عمیق، استقامتی محکم و با توکل به خدای مهربانم.
باشد که حرکت امروز من، مرا به فردایی برساند که در آن آرامش، صلح، آسایش و ارزش‌های انسانی سهمی از زندگیم باشد و چه زیبا است پایان این حرکت، آرامشی که سال‌ها در جست‌وجوی آن بودم. اکنون هر قدمی که برمی‌دارم مرا به انسانی بهتر تبدیل می‌کند و حرکت من در مسیر صراط مستقیم، آغاز زایشی تازه در زندگیم است.
دوستان، برایتان از دل می‌نویسم که قرار گرفتن من در مسیر کنگره۶۰ معجزه زندگی من بود؛ نه فقط برای رهایی و درمان مسافرم از دام اعتیاد؛ بلکه برای حل شدن تمام مشکلاتم در زندگی و در نهایت برای شناخت بیشتر خود و قدرت مطلق «الله».
نویسنده: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون ششم)
رابط لژیون: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون ششم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون اول) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
271