مشخص بودن خواسته و هدف

سیزدهمین جلسه از دوره‌ی چهاردهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره‌۶۰ نمایندگی کریمان کرمان با دستور جلسه «وادی هشتم و تاثیر آن روی من»با استادی راهنما محترم مسافر سجاد،نگهبانی مسافر عبدی و دبیری مسافر مهدی روز سه شنبه مورخ ۱۴مهرماه ۱۴۰۵ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، سجاد هستم یک مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز توفیق خدمت در این جایگاه را دارم تا آموزش بگیرم و انرژی کسب کنم. از بنیان کنگره ۶۰، جناب مهندس دژاکام که این بستر عظیم را برای رهایی و آموزش فراهم کردند، صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین از راهنمای بزرگوارم، آقا رضا که راهنمای درمان اعتیاد، درمان سیگار و کاهش وزن من هستند، سپاسگزارم. همچنین از ایجنت محترم، مرزبانان عزیز و تمامی خدمتگزاران شعبه که با تلاش خالصانه خود بستری فراهم می‌کنند تا فردی با حال خراب وارد شود و با حال خوش خارج گردد، قدردانی می‌کنم.

دستور جلسه امروز «وادی هشتم؛ با حرکت راه نمایان می‌شود» و تأثیر آن روی من است.

متن وادی هشتم این‌گونه آغاز می‌شود: «با حرکت راه نمایان می‌شود؛ امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند و آنچه برداشتنی باشد با خود به امانت می‌برند و این جز فرمان حاصل نمی‌گردد…»

در وادی هفتم آموختیم که رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است: یافتن راه و آنچه برداشت می‌نماییم. در واقع، وادی هفتم مسیر را برای ما مشخص کرد؛ اما وادی هشتم به ما می‌گوید که صرفِ دانستنِ مسیر کافی نیست و باید قدم در راه بگذاریم. تا زمانی که حرکت نکنیم، انتهای مسیر برایمان روشن نخواهد شد.

همه چیز در حرکت شکل می‌گیرد و در سکون، زایشی نیست. اگر در خانه بنشینیم و تمام کتاب‌های ۱۴ وادی و ۶۰ درجه را حفظ باشیم، اما حرکتی نکنیم، در جلسات و لژیون شرکت نکنیم و فرمان‌بردار نباشیم، به درمان نخواهیم رسید.

وقتی در مسیر درمان قرار می‌گیریم، خودِ مسیر به ما می‌گوید که چه کنیم و کجا برویم. نکته حائز اهمیت این است: که برای شروع حرکت، نیازی نیست تمامی جزئیات را بدانیم؛ چرا که تصورات ذهنی ما گاهی ما را به بیراهه می‌کشاند. برای درمان اعتیاد، باید تنها بر هدف اصلی، یعنی «رهایی» تمرکز کنیم و خود را درگیر جزئیاتی که دانستنشان در ابتدای مسیر امکان‌پذیر نیست، نکنیم.

مسیر یا راهی که ما انتخاب می‌کنیم، باید  ویژگی هایی داشته باشد:

مشخص بودن خواسته و هدف: من برای چه به کنگره آمده‌ام؟ اگر هدفم درمان است، باید تمام فاکتورهای آن (گوش دادن به حرف راهنما، حضور به موقع، مشارکت کردن، پوشیدن لباس سفید و منظم بودن در داروی OT) را رعایت کنم.

استقامت در هدف: برای هدفی که انتخاب کرده‌ای باید با تمام وجود بجنگی و تلاش کنی  که برآورد شود.  مانند تشنه ای که دنبال آب است اگر، در مسیر درمان موانعی مانند آلودگی هوا، مشکلات کاری یا سختی‌های دیگر پیش آمد، باید مصمم باشی و از تلاش کردن دست برنداری. 

تشخیص مسیرهای ضد ارزشی: در مسیر حرکت، ممکن است با دوراهی‌های ارزش و ضد ارزش مواجه شویم. گاهی نیروهای بازدارنده در قالب دوستان یا حاشیه‌ها ظاهر می‌شوند و می‌خواهند ما را از مسیر کنگره منحرف کنند.

طبق فرمایشات استاد امین در سی‌دی «حقه‌های نفس»، این انحرافات به صورت ذره‌ذره اتفاق می‌افتد؛ یک تأخیر کوچک در ورود به جلسه یا تغییر جزئی در زمان مصرف دارو، آغاز خروج از صراط مستقیم است.

در نهایت، اگر خواسته ما رسیدن به صلح، آرامش و سلامتی است، باید حساب‌های خود را تسویه کنیم. یکی از اصلی‌ترین مراحل، جبران خسارت از خود است. وقتی خودمان را ببخشیم، می‌توانیم بندهای گذشته را باز کنیم. شروع این بخشش، شاید در لژیون سردار رقم بخورد؛ بخششی که از گذشتن از خواسته‌های کوچک (مانند کم کردن وزن یا بخشش مالی) آغاز می‌شود. آقای مهندس در سی‌دی «عالم غیب» اشاره می‌کنند؛ ما می‌کاریم تا دیگران بخورند و دیگران کاشتند تا ما خوردیم. عضویت در لژیون سردار، دنور شدن و خدمت مالی، بذری است که برای آینده و آیندگان می‌کاریم؛ فارغ از اینکه چه زمانی به بار بنشیند.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، از همه شما سپاسگزارم.

راهنما تازه واردین:مسافر رضا

نتایپ:راهنما محترم مسافر سجاد لژیون چهارم

عکس:مرزبان خبری مسافر احمد

ارسال:مسافر طاهر لژیون دوم