با حرکت درست راه خودش آشکار می‌شود

ابتدا باید بدانیم و بپذیریم که تمام وادی‌ها، چراغ راه هدایت انسان‌ها هستند. یکی از قوانین مهمی که در تمام سطوح زندگی ما نقش دارد، آموزش گرفتن و به عمل درآوردن آن‌هاست تا بتوانیم در بازی زندگی، بازیکن خوبی باشیم. زندگی، همان‌طور که از نامش پیداست یک مسیر است و انسان باید در این مسیر حرکت کند. زمانی که حرکت داشته باشیم، راه به‌تدریج برایمان نمایان می‌شود. تلاش امروز من برای امروز و تلاش فردای من برای روزهای آینده است. مسیری که در آن قرار داریم همواره در جریان است پس چه بهتر که خود را با این جریان همراه کنیم و حرکت داشته باشیم. با حرکت کردن، بسیاری از مسائل زندگی حل می‌شوند و پاسخ بسیاری از پرسش‌های خود را پیدا می‌کنیم و آموزش‌هایی که امروز می‌گیریم در ادامه مسیر زندگی به ما کمک خواهند کرد. زندگی همیشه در جریان است و انسانی که از حرکت بازمی‌ایستد، در واقع خودش را از ادامه مسیر محروم می‌کند و تنها منتظر می‌ماند تا اتفاقی بیفتد. بدون شک، هر انسانی در مسیر زندگی با موانع و سختی‌هایی روبه‌رو می‌شود و ممکن است آسیب ببیند؛ اما کسی که قوانین را می‌شناسد و به آن‌ها عمل می‌کند، از جریان زندگی کمک می‌گیرد و می‌تواند به مقصد خود نزدیک‌تر شود.

من هم پیش از ورود به کنگره، گاهی تحت تأثیر القائات منفی قرار می‌گرفتم و منتظر معجزه‌ای بودم تا کسی از راه برسد کارهایم را انجام دهد و مشکلاتم را حل کند؛ اما به‌تدریج آموختم که خداوند به انسان قدرت انتخاب داده است تا مسیر خوبی یا بدی را برگزیند. انسان حاصل تلاش و کوشش خویش است و نباید در برابر مشکلات ناامید شود. باید یاد بگیریم به خودمان انرژی بدهیم و اگر مشکلی در زندگی پیش آمد با حرکت، تلاش و به‌کارگیری آموزش‌ها برای برطرف کردن آن اقدام کنیم. من به‌عنوان مادر خانواده، باید برای جسم خودم ارزش قائل باشم تا بتوانم با توان و آرامش بیشتری تصمیم‌های درست بگیرم. به همین دلیل، هر روز به پیاده‌روی می‌روم و در ابتدا، صبح زود بیدار شدن برایم سخت بود اما با استفاده از روش تدریجیDST، توانستم این کار را برای خودم آسان کنم و به یک برنامه روزانه تبدیل کنم. به اعتقاد من، همسفر موفق کسی است که در کنگره، رشته ورزشی مناسبی را انتخاب کند و برای سلامت جسم خود اهمیت قائل شود؛ زیرا جسم سالم می‌تواند در مسیر زندگی و انجام مسئولیت‌ها به ما کمک کند.

انسان در جمع به تکامل می‌رسد و وقتی صبح جمعه در کنار همسفران هستیم و صبحانه می‌خوریم، بازی می‌کنیم و در کنار یکدیگر ورزش می‌کنیم انرژی خاصی را تجربه می‌کنیم. این انرژی و حال خوش را با خود به خانه می‌بریم و در نتیجه، از زندگی و لحظات خود لذت بیشتری می‌بریم و در کنار یکدیگر مسابقه می‌دهیم اما هدفمان فقط بردن نیست. در این مسابقات، برد و باخت معنای اصلی خود را از دست می‌دهد و جای خود را به آموزش، همدلی و تجربه کردن می‌دهد. ما در کنار هم یاد می‌گیریم و به حال خوش می‌رسیم. شکست نیز پایان راه نیست؛ بلکه می‌تواند به ما کمک کند مسیر درست را پیدا کنیم و با آگاهی بیشتری به حرکت خود ادامه دهیم.
انسان با ورزش کردن، به توانایی‌هایی در وجود خود پی می‌برد که شاید پیش از آن از آن‌ها آگاه نبوده است. من نیز پیش از ورود به این مکان آسیب‌های زیادی به جسم خود وارد کرده بودم؛ اما امروز آموخته‌ام که ابتدا باید خودم را ببخشم، دوربین را روی خودم بیندازم و به‌جای تمرکز بر دیگران، به اصلاح رفتارها و افکار خود بپردازم. همچنین یاد گرفته‌ام که ذهنم را درگیر مسائلی نکنم که ارزش فکر کردن ندارند. اگر اجازه بدهم افکار منفی ذهنم را به خود مشغول کنند، آرامش خود را از دست می‌دهم و ممکن است سلامت جسم و روانم نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. بنابراین، تلاش می‌کنم بر افکارم مسلط باشم و در نهایت، آموخته‌ام که زندگی همیشه در جریان است و برای رسیدن به آرامش و حال خوش، باید حرکت کرد، آموزش گرفت و به آموخته‌ها عمل نمود. ورزش یکی از راه‌هایی است که به من کمک می‌کند جسم و روان خود را تقویت کنم، توانایی‌هایم را بشناسم و با انرژی بیشتری در مسیر زندگی قدم بردارم.

نویسنده: همسفر اکرم رهجو راهنما همسفر شهلا (لژیون دوم) نمایندگی امیر اراک، رشته ورزشی دارت
رابط خبری: همسفر مبینا مرزبان خبری پارک شهید باهنر اراک
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر ثنا (رشته ورزشی والیبال) نمایندگی دنا شهرضا، دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره ۶۰