با شنیدن سیدی «صبر، استقامت، آرامش»، بیش از گذشته به نقش زمان در مسیر زندگی و تغییرات انسان فکر کردم. متوجه شدم بسیاری از خواستهها و تغییرات، زمان و مراحل مشخص خود را دارند و نمیتوان با عجله، مسیر طبیعی آنها را کوتاه کرد. گاهی چون نتیجه تلاشمان را زود نمیبینیم، تصور میکنیم تلاشمان بینتیجه بوده است؛ در حالی که ممکن است بخش مهمی از تغییر، هنوز قابل مشاهده نباشد.
برداشت من از صبر، فقط منتظر ماندن نیست؛ بلکه شناخت زمان و پذیرفتن فرآیندی است که باید مرحلهبهمرحله طی شود. همانطور که یک دانه برای تبدیل شدن به درخت، مراحل رشد خود را طی میکند، انسان نیز برای رسیدن به یک تغییر پایدار، نیازمند زمان است. این موضوع باعث شد به عجلههایی که در زندگی داشتهام، بیشتر توجه کنم. گاهی پیش از آماده شدن شرایط، انتظار نتیجه داشتهام و گاهی به دلیل ندیدن نتیجه، انگیزه خود را از دست دادهام. اکنون بیشتر متوجه میشوم که وظیفه من، درست انجام دادن سهم خودم در مسیر است و نتیجه در زمان مناسب خودش شکل میگیرد.
البته صبر به معنای بیحرکت ماندن نیست. زمان بهتنهایی چیزی را تغییر نمیدهد و انسان باید همراه با پذیرش زمان، حرکت، آموزش و تلاش خود را ادامه دهد. برای من، صبر زمانی معنا پیدا میکند که با عمل همراه باشد. مفهوم دیگری که در این آموزش برایم اهمیت داشت، استقامت بود. زندگی همیشه مطابق خواسته انسان پیش نمیرود و موانع مختلفی در مسیر قرار میگیرند. استقامت برای من یعنی با اولین مشکل، مسیر را رها نکنم و یک مانع را پایان راه ندانم. در مسیر درمان نیز این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا سالها تخریب و بههمریختگی جسم و روان، در مدت کوتاهی به تعادل نمیرسد و برای بازسازی، زمان، آموزش و استمرار لازم است. پذیرفتن این واقعیت باعث میشود، توقع های من واقعیتر شود و به جای نتیجه فوری، به درست انجام دادن وظیفهام توجه کنم.
این آموزش همچنین نگاه من به آرامش را تغییر داد. آرامش را دیگر فقط در نبود مشکل جستوجو نمیکنم. ممکن است دشواری وجود داشته باشد؛ اما انسان بتواند شرایط را درست ببیند، از واکنشهای عجولانه فاصله بگیرد و رفتار مناسبی انتخاب کند. به نظرم آرامش واقعی زمانی ارزشمند است که در شرایط سخت نیز بتواند خودش را نشان دهد. یکی از نکات مهم برای من، پذیرفتن مسائلی بود که خارج از اختیار من هستند. همیشه نمیتوانم شرایط را مطابق خواسته خود تغییر دهم؛ اما میتوانم نوع نگاه و رفتار خودم را مدیریت کنم. این دیدگاه کمک میکند انرژی خود را صرف نگرانیهایی که در اختیارم نیستند نکنم و بیشتر روی مسئولیتهای خودم تمرکز داشته باشم.
از این آموزش برداشت کردم که آرامش چیزی نیست که بتوانم مستقیماً آن را طلب کنم؛ بلکه میتواند نتیجه درست حرکت کردن در مسیر باشد. وقتی انسان آموزش میگیرد و صبر را میآموزد، در برابر دشواریها استقامت میکند و مسئولیت رفتار و انتخابهای خود را میپذیرد، زمینه آرامش نیز در وجود او شکل میگیرد. همچنین متوجه شدم مقایسه کردن مسیر خودم با دیگران میتواند باعث عجله و بیقراری شود. هر انسانی شرایط و مراحل خاص خودش را دارد و مهم این است که من به جای مقایسه، مسیر خودم را دنبال کنم و در هر مرحله، وظیفهای را که بر عهده دارم بهدرستی انجام دهم.
در نهایت، برداشت من از این آموزش این است که صبر، استقامت و آرامش از یکدیگر جدا نیستند. صبر به من یاد میدهد برای هر چیزی زمان مناسب خودش را بپذیرم، استقامت کمک میکند در برابر سختیها از مسیر خارج نشوم و آرامش، نتیجهای است که میتواند از این نوع حرکت و نگاه شکل بگیرد. این آموزش برای من یادآور شد که لازم نیست برای رسیدن به مقصد، مراحل مسیر را نادیده بگیرم. باید حرکت کنم، آموزش بگیرم، سهم خودم را درست انجام دهم و اجازه بدهم هر چیز در زمان مناسب خودش به نتیجه برسد.
منبع: سیدی «صبر، استقامت، آرامش»
نویسنده: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
رابط لژیون سردار: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد
- تعداد بازدید از این مطلب :
43