پیمان همان حرکت است

جلسه دوازدهم از دوره بیست و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ به نمایندگی پاکدشت با استادی راهنما همسفر زهرا، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود) و تأثیر آن روی من» روز سه‌شنبه ۱۴ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در این جایگاه قرار گرفتم. از نگهبان، ایجنت و مرزبانان متشکرم که این جلسه را به من واگذار کردند تا آموزش بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه وادی هشتم است که مکمل وادی اول است. زمانی که ما تفکر می‌کنیم؛ باید آن تفکر را عملی کنیم و به حرکت تبدیل نماییم و تا زمانی که به حرکت تبدیل نکنیم، هیچ اتفاقی انجام نمی‌گیرد. ما هفت وادی را سپری کردیم و در خورجین خودمان داریم؛ برای ادامه مسیر باید از این هفت وادی، آگاهی و اطلاعاتش در طی مسیر استفاده کنیم. وادی هشتم می‌گوید: نترس و پروا نکن؛ وقتی نترسی راه برایت نمایان می‌شود و در آن مسیر است که هدف و خواسته‌ات نمایان می‌شود. باید برای خواسته‌مان تلاش کنیم تا به آن برسیم و زمانی که در مسیر حرکت هستیم؛ ممکن است سر دوراهی قرار بگیریم، یک راه ضدارزشی و راه دیگر ارزشی.

اگر به راه ضدارزشی برویم؛ مثل آهویی که آقای مهندس در صحبت‌هایشان مثال می‌زنند در مسیر انحرافی قرار می‌گیرد، از مسیرش دور و دورتر می‌شود و به هدفش نمی‌رسد؛ اگر به سمت راه‌های ضدارزشی برویم از هدفمان دور می‌شویم؛ ولی اگر به سمت ارزش‌ها برویم به صلح و آرامش می‌رسیم. وقتی می خواهیم به سمت ارزش‌ها حرکت کنیم، ابتدا باید حساب‌مان را صفر کنیم؛ حال چگونه حسابمان را صفر کنیم؟ در وادی هشتم آمده است که جبران خسارت کنیم؛ از چه کسی جبران خسارت کنیم؟ در وهله‌ی اول از خودمان. زمانی که ما مصرف‌کننده داشتیم، خیلی به روح، روان و جسم‌مان آسیب زدیم؛ حتی با به موقع نخوابیدن به جسم‌مان آسیب وارد کردیم و باید جبران خسارت کنیم. در مرحله دوم از خانواده جبران خسارت کنیم که دانسته و ندانسته به خانواده‌مان آسیب زدیم به پدر، مادر حتی به فرزندان‌مان آسیب زدیم.

در مرحله سوم از جامعه جبران خسارت کنیم؛ همان‌طور که می‌دانید ما همیشه از جامعه انتظاراتی داریم. ولی نمی‌گوییم که جامعه نیز از ما چه انتظاراتی دارد؟ جامعه انتظار دارد که در محیط زیست آشغال نریزیم و به جنگل، طبیعت و درختان آسیب نزنیم و باید از همه کارهای ضد‌ارزشی که انجام دادیم، كم‌کم دوری کنیم. در این وادی آمده است که پیمان ببندیم و برای پیمان بستن باید از راهنما اجازه بگیریم. من همیشه می‌گویم که این پیمان بستن، همان حرکتی است که در تیتر این وادی گفته شده است: با حرکت راه نمایان می‌شود. این وادی برای من زهرا قانون است که ببینم توانسته ام مسیر خودم را پیدا کنم و مسیر من چیست؟ مسیر من همان پرداختن به ارزش‌ها، تقوا و ایمان است. ضدارزش‌ها چیست؟ همان منیت و ترس است.

در پایان با اجازه نگهبان جلسه کمی درباره لژیون سردار صحبت می‌کنم. ماه دیگر گلریزان است و این وادی راهی است که من زهرا وارد لژیون سردار شدم،.آن موقع که من وارد کنگره شدم ۴ یا ۵ نفر در لژیون سردار بودند.من خیلی دوست داشتم که در لژیون سردار شرکت کنم و همیشه با خودم می‌گفتم؛ کسانی که در لژیون سردار شرکت کردند، همه چیزشان درست است و مشکلی ندارند، نمی‌دانستم که آن‌ها چیزی از کنگره دریافت می‌کنند؛ ولی آن ترس مانع می‌شد که وارد لژیون سردار بشوم؛ وقتی که وارد لژیون سردار شدم؛ گره‌های زندگی من باز شد. من همیشه به رهجو‌هایم توصیه می‌کنم که لژیون سردار پر از آموزش و حال خوب است.

اگر قصد دارید وارد لژیون سردار شوید؛ حتماً سی‌دی باتلاق را گوش کنید. در این سی‌دی استاد امین می‌فرمایند: آن کسی که گرسنه است و از غذایش می‌بخشد، بخشش و گذشت است؛ ولی آن کسی که دارد و می‌بخشد، اسمش انفاق است. من بارها چیزی را دوست داشتم؛ ولی با خودم می‌گفتم لژیون سردار واجب‌تر است؛ شاید آن خرید لذتی به همراه داشت؛ ولی کارتی که برای لژیون سردار می‌کشم، خیلی لذت بیشتر و بالاتری دارد. امیدوارم همه بتوانیم حساب‌مان را با کنگره، صفر کنیم که واقعاً چنین کاری امکان‌پذیر نیست؛ چون آن آرامش و آموزشی که از کنگره گرفتیم، قابل جبران‌ نیست؛ ولی بخشی از آن را می‌توانیم با خدمت کردن و شرکت در لژیون سردار جبران کنیم.

اهدای حکم قهرمانی تیم دارت (مقام دوم🥈)

اهدای حکم قهرمانی تیم بسکتبال (مقام اول🥇) 

مرزبانان کشیک: همسفر فاطمه و مسافر حسن
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ثریا (لژیون اول)
عکاس: همسفر فاطمه زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیرا نگهبان سایت (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر راضیه (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی پاکدشت