وادی هشتم، مسیر بازگشت از خطا و یافتنِ خود

جلسه دهم از دوره چهل و ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی ارتش به استادی راهنما همسفر مرضیه، به نگهبانی همسفر الهام و دبیری همسفر سما با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه 13مهر ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

چیزی که در این وادی مهم است، هدف است. وقتی که هدف مشخص باشد، حول محور آن تفکر انجام می‌شود و برای رسیدن به آن باید حرکت کنیم؛ باید راجع به هدف تفکر کنیم و بررسی کنیم راهی را که می‌خواهیم انتخاب کنیم چیست. زمانی که آگاهی خودمان را بالا بردیم و هنگامی که در مورد هدفمان و همچنین مسیری که انتخاب می‌کنیم اطلاعات را کسب کردیم، راه خودش برای ما باز می‌شود و مسیر نمایان می‌شود.

در طول مسیر ما با مشکلاتی مواجه می‌شویم؛ چیزهایی که در تفکرمان نبوده اما اگر در مسیر درست باشیم، همان لحظه‌ای که آن مشکلات و چالش‌ها برایمان به وجود می‌آیند، می‌توانیم آن‌ها را راحت‌تر حل کنیم و به مسیر خودمان ادامه بدهیم. با تفکر سازنده، راه درست نمایان می‌شود. البته در کاری که می‌خواهیم انجام دهیم باید سخت‌کوشی و تلاش وجود داشته باشد؛ برای هر چیزی که می‌خواهیم به دست بیاوریم باید تلاش کنیم و برای آن بجنگیم. این‌طور نیست که بنشینیم و هیچ حرکتی انجام ندهیم، باید در مسیری که داریم مشکلاتمان را حل کنیم تا بتوانیم آن راهی را که مد نظرمان است، نمایان سازیم.

این وادی از بستن پیمان صحبت می‌کند و اولین چیزی که برای خودم وجود داشت، پیمان بستن با خودم است؛ یعنی اول باید خودم را دریابم و خودم را پیدا کنم تا راه را بتوانم برای خودم نمایان کنم و این قدرت را داشته باشم که این پیمان را ادامه دهم. این پیمان شامل زمان، صبر، ایستادگی، تحمل و تفکر است. وقتی ما این‌ها را تمام و کمال در کنار هم داشته باشیم، صددرصد راه برای ما نمایان می‌شود. پیمان یعنی بازگشت از خطا؛ یعنی توبه. وقتی ما چنین تفکری داشته باشیم، یک حرکت خوب و واقع‌بینانه شکل می‌گیرد. جایگاه ما مشخص است و برای ما تعیین شده؛ اما اینکه چگونه حرکت کنیم و چه مسیری را انتخاب کنیم که به آن جایگاه اصلی خودمان بتوانیم برگردیم، بسیار مهم است.

نیروهای بازدارنده در مسیر ما همچنان حضور و ادامه دارند. همان‌طور که ما در وادی‌ها به پیش می‌رویم، نیروهای بازدارنده فشار بیشتری به ما می‌آورند؛ اما اگر بدانیم هدف اصلی ما کجاست، خیلی راحت می‌توانیم بدون توقف، خود را به سمت جایگاه اصلی سوق دهیم. جایگاه اصلی کجاست؟ همان جایگاهی که قرار است به خالق خودمان بپیوندیم؛ این جایگاه اصلی ماست و مسیری که ما انتخاب می‌کنیم، این جایگاه را برای ما مشخص می‌کند. در نهایت، تأثیر این وادی بر من این بود که یاد گرفتم با تفکر و پس از گذشت زمان‌های طولانی، از خودم توقعِ انجامِ مسئولیت‌های دیگران را نداشته باشم (تا از مسیر و هدف خودم منحرف نشوم) و با صفر کردنِ این توقعات از دیگران نیز، آرامش و حال خیلی خوبی دارم.

دریافت نشان پیمان وادی هشتم همسفر اشرف راهنمای تازه واردین

مرزبان کشیک: همسفر شیرین
عکاس: همسفر آرمیتا رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم)
تایپیست: همسفر سما رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دهم)
ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش