وادی هشتم؛ با حرکت راه نمایان و آغاز می‌شود و به ما یادآوری می‌کند که سکون و ناامیدی هیچ‌گاه گره‌‌ای از مشکلات باز نمی‌کند و برای رسیدن به هدف باید اولین قدم را برداریم. قبل از این‌که با جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ آشنا شوم و وارد کنگره۶۰ شوم، مدت زیادی از روزهای عمرم را در سکون و ناامیدی به سر می‌بردم، بدون این‌که مقصد و هدف خاصی را دنبال کنم.
اما با ورود مسافرم به کنگره۶۰ و درمان اعتیاد او به واسطه آموزش‌های ناب کنگره۶۰، برای من جرقه‌ای شد، من را به خود آورد و من در مسیر کنگره۶۰ قدم برداشتم. ورود من به کنگره و مشاهده الگوها من را مطمئن کرد که در مسیر درستی قدم گذاشته‌ام. با حرکت‌های کوچک و پیوسته، راه برای من هموار و روش درست زندگی کردن برای من نمایان‌تر شد.
این وادی من را متوجه ساخت که اگر مشکلی در زندگی دارم با فکر کردن تنها، نمی‌توانم این مشکل را حل کنم، بلکه من باید وارد مرحله عمل شوم، حرکت کنم و پس از حرکت راه به تدریج مشخص می‌شود و در این مسیر افراد زیادی به من یاری می‌رسانند. پس از این‌که حرکت کردم و راه برای من مشخص شد، باید با تمام وجودم بخواهم که به آن هدف برسم؛ مثل انسان تشنه‌ای که به دنبال آب در تلاش است. همچنین مواظب باشم که از صراط مستقیم و مسیر اصلی منحرف نشوم.
در پایان اگر هدف من رسیدن به صلح، آرامش، عشق و محبت است؛ اول باید حساب خود را تسویه کنم، به صفر برسانم و از خانواده و جامعه جبران خسارت کنم.
نویسنده: همسفر مهشيد رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون چهاردهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عمان‌سامانی
- تعداد بازدید از این مطلب :
112