تفکر و تلاش در کنار هم مسیر رسیدن به هدف را نمایان می‌کند.

جلسه‌ی چهارم از دوره‌ی یازدهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی طارم با استادی مسافر مجتبی، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر عزت با دستور جلسه‌ی « وادی هشتم و تأثیر آن روی من » روز یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مجتبی هستم یک مسافر. خدا را شاکرم که می‌توانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. از ایجنت عزیز، نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و راهنمای عزیزم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم سپاسگزارم. دستور جلسه‌ی امروز وادی هشتم با سر تیتر، با حرکت راه نمایان می‌شود، و تاثیر آن روی من می‌باشد. هرکدام از این وادی‌ها قوانین زندگی هستند و ما برای داشتن یک زندگی خوب باید از این قوانین پیروی کنیم. این وادی به ما می‌گوید حرکت کن، راه خودش را نشان می‌دهد؛ باید قبل از حرکت اطلاعاتی را جمع آوری کنیم و تفکر داشته باشیم، این‌گونه نباشد که بگوئیم ما حرکت‌مان را می‌کنیم راه خودش نمایان می‌شود.

نمی‌‌توانیم بدون برنامه‌ریزی به مقصدمان برسیم و لازم هم نیست از همه جزئیات با خبر باشیم؛ ولی باید اطلاعات اصلی را به‌دست بیاوریم، مثلا می‌خواهیم به مسافرت برویم باید از وضعیت هوا، جاده و همینطور ماشین خود را چک کنیم و یا در طول مسیر حرکت، تابلو‌هایی هستند که اگر بخواهیم به سمت راست یا چپ بپیچیم به ما نشان دهند. این وادی به ما می‌گوید نترس و شجاع باش، حرکت کن با حرکت راه نمایان می‌شود؛ اگر من در زندگی خود دچار مشکلی شوم و هیچ حرکتی نکنم این به درد نمی‌خورد و مشکل من حل نمی‌شود.

باید بتوانم وقتی فکری می‌کنم آن فکر را به عمل برسانم به دنبال راه باشم آن موقع است که مسیر خودش را نمایان می‌کند و من متوجه آن می‌شوم که ادامه مسیر را چگونه حرکت کنم. برای حرکت کردن چند نکته‌ مهم وجود دارد، اول این‌‌که وقتی می‌خواهم حرکت کنم خواسته یا هدفم مشخص باشد. یک مواقعی هست که حرکت می‌کنیم ولی نمی‌دانیم چه می‌خواهیم، هدف‌مان از حرکت کردن چه هست؟ مثلاً اگر من مصرف کننده واقعاً خواسته درمان داشته باشم قطعاً به نتیجه می‌رسم؛ ولی اگر از روی اجبار خانواده باشد به ظاهر به آن رهایی هم می‌رسم ولی دوباره بازگشت می‌‌خورم و به نتیجه نمی‌رسم.

دومین نکته این است‌ که هر مشکلی که داشته باشم آیا واقعاً می‌خواهم مشکلم حل شود؟ برای حل شدنش قدمی بر می‌دارم؟ اگر خودم ندانم چه می‌خواهم نمی‌توانم از دیگران مشورت بگیرم و کمک بخواهم. پس زمانی من به خواسته‌ام می‌رسم که هدفم مشخص باشد؛ گاهی اوقات ممکن است رسیدن به خواسته زمانبر باشد؛ باید بتوانیم صبور باشیم که صبر پادزهر مشکلات است. زمانی که خواسته‌ام مشخص شد، توجه کنم و پیگیر باشم با جان‌ و‌‌ دل بخواهم به آن خواسته برسم. این‌طور نیست که من بگویم متوجه شدم خواسته‌ام چه است و همین کافی است! ما به زندگی آمده‌ایم تا خدمت کنیم، آموزش بگیریم و تلاش کنیم برای زندگی کردن.

اجازه ندهیم نیرو‌های منفی بر ما غلبه کند، یک مسیری را شروع کنیم و به آخر نرسیده آن را به پایان برسانیم؛ باید بتوانیم روی کارمان مصمم باشیم و نکته سوم این است که در طول مسیر با چند راه رو‌به‌رو می‌شویم، مسیر ارزش‌ها و مسیر ضد‌ ارزش‌ها و بستگی به خردمندی خودمان دارد که کدام مسیر را انتخاب و حرکت کنیم، وقتی راه برایمان نشان داده می‌شود فقط مسیر درست نیست؛ پس اگر خردمند باشیم می‌توانیم آن مسیر را درست پیش بگیریم آن وقت است که موفق می‌شویم. از این که به صحبت‌های من توجه نمودید از همه‌ی شما ممنونم.

مرزبان کشیک : مسافر غلامرضا
ضبط صدا و تایپ : مسافر مجتبی رهجوی راهنما مسافر مهدی (لژیون اول)
عکاس : مسافر سعید رهجوی راهنما مسافر امین (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال : مسافر حسین رهجوی راهنما مسافر عادل (لژیون دوم)

سایت خبری نمایندگی طارم