تسویه و جبران

جلسه هفتم از دوره سی‌وپنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ملاصدرا به استادی همسفر مریم، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر زینب با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را بسیار شاکر هستم که این توفیق را به من داد تا در این مکان و جایگاه حضور داشته باشم. از مهندس حسین دژاکام کمال تشکر را دارم که چنین بستری را برای ما فراهم کردند تا بتوانیم در کنار یکدیگر انرژی و آموزش لازم را دریافت کنیم. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی، همسفر زهرا، نگهبان جلسه و همچنین راهنمای خود، همسفر اکرم، کمال تشکر را دارم که به من اجازه خدمت در این جایگاه را دادند.

دستور جلسه امروز، «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود) و تأثیر آن روی من» است. هفت وادی را پشت سر گذاشته و آموزش گرفته‌ایم اکنون به وادی هشتم رسیده‌ایم. وادی هشتم بیان می‌کند اگر طبق وادی‌های قبل آموزش‌های لازم را دریافت کرده باشید، اکنون باید حرکت کنید؛ چرا؟ زیرا بدون حرکت، هیچ تغییری در زندگی ما ایجاد نمی‌شود و اتفاقی مثبتی نمی‌افتد. انسانی که در حالت سکون و بی‌حرکت باشد، مانند آب راکدی است که کم‌کم به گندآب تبدیل می‌شود؛ بنابراین این وادی به ما می‌آموزد که حرکت، لازمه کار ما است.

به عقیده من، این دستور جلسه یکی از بهترین و کلیدی‌ترین دستور جلساتی است که با آن روبه‌رو هستیم؛ زیرا می‌تواند با تلاش خودمان، ما و مسافرمان را از بسیاری از مشکلات نجات دهد. تا زمانی که خودمان تلاش نکنیم و نخواهیم، نمی‌توانیم به خواسته خود برسیم؛ بنابراین به‌طور حتم باید حرکت داشته باشیم. خواست مسافر و همسفر یعنی حرکت؛ به این معنا که تا زمانی که منِ  همسفر حرکت نکنم به نتیجه نمی‌رسم؛ برای مثال اگر در لژیون و کارگاه حاضر نشوم، سی‌دی‌های خود را به‌موقع ننویسم، نمی‌توانم آن آموزش لازم را دریافت کنم؛ بنابراین با حرکت می‌توانم کار خود را پیش برده و به اهداف خود دست پیدا کنم.

خداوند نیز فرمودند: تا حرکت نکنید، من نیز شما را مجبور به حرکت نمی‌کنم؛ اما زمانی که شما حرکت کردید، به ازای هر قدمی که برداشتید، من ده قدم شما را یاری می‌کنم؛ بنابراین حرکت بایستی از خودمان باشد؛ یعنی هیچ‌کس نمی‌تواند ما را مجبور به حرکت کند؛ بلکه این خودمان هستیم که اگر بخواهیم به هدف یا نتیجه‌ای برسیم، باید قدم برداریم و حرکت کنیم. اینکه من و شما همسفران اکنون در اینجا نشسته‌ایم، خود نشان‌دهنده حرکت ما است؛ چراکه با این حرکت می‌توانیم آموزش و انرژی‌ دریافت ‌کنیم، مشکل خود را حل کرده و بیرون از کنگره ۶۰، یاری‌رسان دیگران باشم. زمانی که منِ  همسفر، سفر اول خود را طی کردم و به رهایی رسیدم، نباید کنگره را رها کنم؛ بلکه باید بمانم و به نحوی بازپرداخت آن خدمتی را که در کنگره و این نمایندگی به من شده را جبران کنم.

موضوع دیگری که مهندس حسین دژاکام به آن اشاره کردند، موضوع ارتقاء است که ایشان فرمودند: «ارتقاء در حرکت شکل می‌گیرد و با تلاش و کوشش خودمان است که می‌توانیم به آن دست پیدا کنیم؛ همانند مسافران و همسفرانی که در کنگره ۶۰، راهنما، مرزبان یا ایجنت شدند، همه با خواسته و حرکت خودشان بوده است و با این حرکت خوبِ خود، توانستند کارنامه‌ای مثبت نیز برای خود به عمل آورند و به این جایگاه‌ها برسند.

خارج از کنگره ۶۰ افرادی هستند که بسیار تلاش می‌کنند تا به جایی برسند اتفاقاً حرکت خوب نیز دارند؛ اما این افراد باید همیشه حرکت رو به جلو داشته باشند، به این معنا که شخصی تلاش بسیار دارد که تاجر، مهندس، کارخانه‌دار و پولدار شود، حرکت می‌کند و این حرکت نیز با تلاش و کوشش همراه است؛ اما ممکن است زمانی که به آن جایگاه رسید، به سمت ضدارزش‌ها برود؛ مصرف‌کننده شود و یا کارهای ضدارزشی دیگر را انجام دهد. در این مورد مهندس دژاکام فرمودند: «حرکت ما همیشه باید رو به جلو باشد و به سمت عقب حرکت نکنیم».

بنابراین انسان در طول زندگی همیشه در حال حرکت است و هیچ نقطه‌ای وجود ندارد که انسان بگوید: مسیر زندگی من تمام شده است. خیر، زندگی انسان حتی بعد از مرگ نیز ادامه دارد؛ بنابراین باید همین‌طور ادامه دهد؛ چراکه «انسان یعنی زندگی و زندگی یعنی حرکت». انسان برای حرکت خود باید قوانینی داشته باشد که در ابتدا باید بتواند حساب‌های خود را تسویه و جبران کند. اولین حساب، حساب با خودش است؛ بالاخره هرکدام از ما به نحوی به خود خسارت وارد کرده‌ایم، یا از لحاظ جسمی یا روانی، که بایستی جبران کنیم یا جبران خسارت از خانواده؛ قطعاً مسئولیت‌هایی در خانواده داشتیم و باید کارهایی را انجام می‌دادیم که نتوانستیم و از عهده آن به‌خوبی برنیامده‌ایم. حال باید در صدد تسویه خساراتی برآییم که خواسته یا ناخواسته به خود، خانواده و جامعه وارد کرده‌ایم. در این وادی اجرای پیمان را داریم مهندس دژاکام فرمودند: «کسی که رها شده است و ۸ یا ۹ ماه از رهایی او گذشته است، می‌تواند پیمان ببندد». از اینکه با سکوت زیبایتان به صحبت‌هایم توجه کردید متشکرم.

«تغییر جایگاه ورزشبان رشته بدمینتون، راهنما همسفر زهرا و مرزبان همسفر میترا»

مرزبانان کشیک: همسفر الهه و مسافر احسان
تایپ: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
ارسال: همسفر میترا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیک‌آباد)