آینده حاصل اندیشه‌هایی‌ست که به حرکت درآمده‌اند

جلسه نهم از دوره سی‌وهشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امین قم به استادی همسفر بهاره، نگهبانی همسفر پروانه و دبیری همسفر فائزه با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکر و سپاسگزارم که فرصت داد تا در جمع پر از انرژی و عشق شما دوستان حضور داشته باشم. از ایجنت محترم، مرزبانان، نگهبان جلسه و راهنمای خوبم خانم معصومه تشکر می‌کنم که اجازه داد در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. امروز جلسه به‌خاطر حضور پیشکسوت عزیزمان خانم معصومه انرژی بالایی دارد، خیلی خوشحالم که در کنارمان هستند و به ایشان خوش‌آمد می‌گویم. دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود و تأثیر آن روی من» می‌باشد.

ابتدای وادی پیام زیبایی دارد و یک جمله بسیار مهم در این پیام است که می‌گوید: «تفکرات معمار ساختارها، زبان سخن‌گوی و تعیین کننده مسیر حرکت انسان است». این جمله اهمیت فکر و اندیشه را نشان می‌دهد. آقای مهندس هم روز چهارشنبه فرمودند: «هر کسی وادی اول را کامل آموخته باشد، گویا تمام وادی‌ها را آموزش گرفته است». یک شعر بسیار زیبا از مولا می‌گوید:
«ای برادر تو همه اندیشه‌ای
مابقی خود استخوان و ریشه‌ای
گر گل است اندیشه تو گلشنی
ور بود خاری تو هیمه گلخنی»

تغییر آینده با تغییر افکار شروع می‌شود. آینده لحظه به لحظه توسط افکار، اعمال و حرکت ما ساخته می‌شود. اگر افکار زیبایی دارم، آینده زیبایی هم خلق خواهم کرد. خداوند خالق من است و من هم با افکار و انتخاب‌هایم خالق زندگی خودم هستم. مسافرم خوبی و بدی دارد. اگر من در فکر خودم مسافرم را طوری تصور کنم که دوست دارم، آرام آرام رفتار من تغییر می‌کند و این تغییرات باعث می‌شود، مسافرم هم تغییر کند‌‌، این تجربه‌ای بود که من از آن نتیجه گرفتم و باعث شده است که آرامش نسبی داشته باشم. رفتار نشان دهنده صادق افکار است. رفتار هر فردی نشان می‌دهد که در فکر او چه خبر است؟ هر انسانی نور و ارتعاشاتی از خود ساطع می‌کند که با تغییر افکار، ارتعاشات هم تغییر می‌کند و در واقع این افکار و ارتعاشات اتفاقاتی همسو را جذب می‌کنند.

در سکون هیچ زایشی وجود ندارد و همه چیز در حرکت شکل می‌گیرد. خونی که در رگ‌های ما وجود دارد اگر جریان نداشته باشد، لخته می‌شود و دچار سکته می‌شویم. آب اگر راکد باشد به مرداب تبدیل می‌شود، آب جاری به رودخانه منتهی می‌شود‌. انسان همیشه در حرکت است، اگر ساکن باشد، سقوط می‌کند. انسان وقتی در یک حلقه آفرینش چشمانش را ببندد، بلافاصله در حلقه دیگر چشمانش را باز می‌کند و این موضوع تا ابد ادامه دارد. انسان از یک نقطه‌ای انشعاب یافته است و دوباره پس از سختی‌ها، عشق و آگاهی‌هایی که دریافت می‌کند به آن نقطه باز می‌گردد؛ اما یک تفاوت دارد و آن آگاهی‌هایی است که همراه اوست و با آن می‌تواند، فضاهای شلوغ و ناشناخته را کنترل کند.

همیشه قبل از حرکت کردن تصور می‌کردم ابتدا باید تمام مسیر با جزئیات کامل مشخص باشد؛ اما وادی هشتم می‌گوید که قدم اول را بردار تا راه به تدریج نمایان شود .
«گر مرد رهی میان خون باید رفت
از پای فتاده سرنگون باید رفت
تو پای به راه درنه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت»

هنگام حرکت کردن باید به سه نکته توجه کنیم: اول اینکه هدف کاملاً مشخص باشد. دوم بایستی برای رسیدن به هدف با تمام وجود تلاش کنیم مثل تشنه‌ای که دنبال آب است. یک شعر زیبا از حافظ می‌گوید:
«دست از طلب ندارم تا کام من برآید
یا جان رسد به جانان یا جان ز تن برآید»
با تمام وجود برای رسیدن به خواسته باید تلاش کنیم. بعضی خواسته‌ها در طولانی مدت به نتیجه می‌رسند، مثل درختی که بذر آن را می‌‌کاریم تا بعد از چندین سال رسیدگی و آبیاری به تولید محصول برسد. سوم در مسیر گاهی چندین راه وجود دارد که عمده آنها به دو راه ارزشی (الهی) و ضدارزشی (شیطانی) تقسیم می‌شوند، فرد براساس خردمندی و بی‌خردی مسیر خود را انتخاب می‌کند. هدف من در کنگره‌۶۰ خدمت و آموزش می‌باشد، گاهی نیروهای منفی تلاش می‌کنند تا مرا از هدف و مسیر اصلی خودم منحرف کنند، اگر توجهی به نیروهای منفی و حواشی نداشته باشم و با قدرت در این مسیر حرکت کنم به هدف خود خواهم رسید.

اگر خواسته و هدف رسیدن به سلامتی، صلح، آرامش، عشق و محبت است؛ بایستی حساب خودمان را تسویه کنیم و به صفر نزدیک کنیم، یعنی نسبت به خودمان، خانواده و جامعه جبران خسارت کنیم. اگر به جسم یا روانم آسیب زده‌ام در طول زمان جسم و روانم را بازسازی و ترمیم کنم. اگر به خانواده آسیب زده‌ام با خدمت کردن آن را جبران کنم، وقتی می‌بینم در خیابان راحت آشغال کف خیابان یا در رودخانه می‌ریزند، واقعاً ناراحت می‌شوم. ان‌شاالله اول از خودم این تمرین را شروع کنم و بعد به فرزند خودم آموزش بدهم که این کار ضد ارزشی را انجام ندهد. با درخت‌کاری می‌توانم جبران خسارت از جامعه بکنم. از وقتی وارد کنگره‌۶۰ شدم هر سال به همراه مسافرم درخت‌کاری را انجام داده‌ام، سال گذشته ۸۰ نهال به همراه مسافرم کاشته‌ام امسال امیدوارم به تعداد آن اضافه کنم. در آخر از خداوند می‌خواهم ظرفیت ما را بالا ببرد تا بتوانیم آموزش‌ها را کاربردی کنیم و با عملکرد خودمان جهان را جای زیبایی برای زندگی کردن کنیم.

مرزبانان کشیک: همسفر مرضیه و مسافر علی
تایپیست: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم) و همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ثریا (لژیون نهم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه
همسفران نمایندگی امین قم