در سکون هیچ چیزی به‌‌وجود نمی‌‌آید و زایشی صورت‌‌‌‌ نمی‌‌گیرد

دستور جلسه: وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌‌‌شود) و تاثیر آن روی من.

راهنما همسفر فاطمه:

در سکون هیچ چیزی به‌‌وجود نمی‌آید و زایشی صورت نمی‌گیرد، وادی هشتم از حرکت و نمایان شدن راه صحبت می‌کند، در وادی‌های ابتدایی از تفکر سخن گفته شد؛ اینکه اگر در مسیر زندگی و امور خود تفکر را سرلوحه قرار دهیم، می‌توانیم مسیر درست را از اشتباه تشخیص دهیم و کمتر دچار دوگانگی شویم؛ البته تفکر به‌‌تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید بعد از تفکر وارد مرحلهٔ عمل و حرکت شویم.

در حرکت‌های خود باید به این نکته توجه داشته باشیم که انسان با اختیار کامل آفریده شده است؛ بنابراین با دریافت آموزش‌های صحیح و به‌کارگیری آن‌ها در مسیر حرکت، می‌توانیم به اهداف خود برسیم و مهم‌تر از آن، به صلح و آرامش درونی دست پیدا کنیم، نکتهٔ مهم دیگر این است که در مسیر حرکت انسان، وجود شیطان را که گاهی با زیباترین شکل و به‌صورت دلسوزانه وارد افکار انسان می‌شود، نباید دست‌کم بگیریم.

چیزی که در این مسیر به ما کمک می‌کند معرفت و هوشیاری است، در این وادی به این موضوع اشاره شده که برای رسیدن به عشق و محبت، جبران خسارت از خود، خانواده و جامعه ضروری است؛ بنابراین لازم است انسان دست از سرزنش خود بردارد، ابتدا خودش را ببخشد و در‌‌نهایت در نقش‌های خود مانند مادر، مسئولیتش را به بهترین شکل انجام دهد.

همسفر مریم (ز):

وادی هشتم به من می‌گوید: «با حرکت، راه نمایان می‌شود»؛ وقتی راه نمایان شد، باید خواسته و هدف مشخصی داشته باشم و برای رسیدن به آن تلاش کنم تا به نتیجهٔ مطلوب برسم، برای مثال: باید مشخص کنم که آیا می‌خواهم ازدواج کنم یا ادامهٔ تحصیل بدهم؟ هدف همهٔ ما رسیدن به آرامش، آسایش و صلح است، برای رسیدن به این هدف باید جبران خسارت کنیم و حساب خود را با همه‌چیز و همه‌کس تسویه کنیم.

جبران خسارت به سه شکل انجام می‌شود: ابتدا جبران خسارت از خودمان یعنی: جسم و روانی را که طی سال‌ها تخریب کرده‌ایم، بازسازی کنیم و خودمان را بابت اشتباهات گذشته ببخشیم، دوم، جبران خسارت از خانواده است؛ اگر در مسئولیت‌های خود به‌عنوان پدر، مادر یا فرزند کوتاهی کرده‌ایم، باید در جهت جبران آن قدم برداریم، در‌‌نهایت جبران خسارت از جامعه است، جامعه برای تحصیل، کار و بسیاری از موارد دیگر برای هر فرد زحمت کشیده و هزینه کرده‌‌‌‌است.

بنابراین انسان نباید با انجام کارهای ضدارزشی به جامعه آسیب برساند، طبیعت را تخریب کند یا جنگل‌ها را از بین ببرد، وادی هشتم باعث شد بیشتر به فکر فرو بروم و بابت کارهای ضدارزشی که تا امروز انجام داده‌ام، در پیشگاه خداوند طلب بخشش کنم و در جهت جبران آن‌ها قدم بردارم تا به آرامش برسم.

همسفر مریم:

وادی هشتم به من یاد داد که برای رسیدن به خواسته‌هایم، تنها دانستن و خواستن کافی نیست؛ بلکه باید حرکت کنم و متوجه شدم که هر تغییری در زندگی با یک قدم کوچک شروع می‌شود؛ گاهی منتظر می‌مانم تا شرایط کاملاً آماده شود؛ اما این وادی به من یاد داد که باید خودم شروع‌کننده باشم، در مسیر زندگی ممکن است با سختی‌ها و مشکلاتی روبه‌رو شوم؛ اما نباید ناامید شوم و از حرکت بایستم.

تأثیر این وادی بر من این بود که بیشتر عمل کنم و کمتر حرف بزنم؛ حتی در زمینهٔ تغذیهٔ سالم نیز متوجه شدم که باید دانسته‌هایم را به عمل تبدیل کنم؛ برای مثال: با انتخاب غذای بهتر، نظم در خوردن و داشتن تحرک، قدم‌های کوچکی برای سلامتی خود بردارم، یاد گرفتم که برای رسیدن به نتیجه نباید عجله کنم و باید صبور باشم؛ اگر یک روز اشتباه کردم، نباید همه‌ چیز را رها کنم؛ بلکه دوباره می‌توانم حرکت کنم.

این وادی به من امید و انگیزه می‌دهد که با حرکت درست، زندگی‌ام را بهتر کنم، متوجه شدم که مسئول تغییر زندگی خودم هستم و نباید همیشه منتظر دیگران باشم، امروز سعی می‌کنم به‌جای اینکه بگویم «می‌خواهم تغییر کنم»، یک قدم عملی بردارم، این وادی به من یاد داد که مسیر مهم است و باید در طول مسیر، تجربه و آموزش کسب کنم، می‌خواهم با صبر، نظم و حرکت مداوم، به هدف‌هایی که برای سلامتی و زندگی‌ام دارم نزدیک شوم، برای من وادی هشتم یعنی حرکت، امید و ادامه دادن تا رسیدن به نتیجه.

همسفر زهره:

وادی هشتم به من آموخت که باید حرکت کنم و فکر خود را به عمل تبدیل کنم، همچنین فهمیدم که خداوند دو راه را در اختیار ما قرار داده است: راه فسق و فجور و راه صراط مستقیم، قانونی در مورد حرکت وجود دارد؛ وقتی شروع به حرکت می‌کنم، کم‌کم راه برایم نمایان می‌شود.

برای رسیدن به هدف خود باید تزکیه و پالایش انجام دهم تا قلب و ذهنم به آرامش برسد؛ به‌‌‌همین دلیل باید از هر کسی و هر چیزی که خواسته یا ناخواسته مورد آزار و اذیت قرار داده‌ام، جبران خسارت کنم،

همچنین از این وادی آموختم که می‌توانم با خداوند یا قدرت مطلق پیمان ببندم، پیمان بستن شرایط خاص خودش را دارد و یکی از این شرایط، اجازه گرفتن از راهنماست، پیمان بستن به معنی توبه است و توبه نیز به معنی برگشت از ضدارزش‌ها و حرکت به‌سوی ارزش‌هاست.

همسفر صفیه:

وادی هشتم می‌گوید که اول باید حرکت کنم و بعد مسیررا پیدا کنم؛ اگر ساکن بمانم و هیچ حرکتی نکنم، ممکن است از مسیر خارج بشوم، این وادی دو راه را به ما نشان می‌دهد: مسیر ارزش‌ها و مسیر ضدارزش‌ها، حق انتخاب با خود ماست؛ زیرا خداوند به انسان قدرت اختیار داده است، من طی این چند سالی که وارد کنگره شدم، به لطف خداوند و آموزش‌های کنگره و راهنمایی‌های راهنمای خوبم، بار دیگر راه برایم نمایان شد، احساس می‌کنم از حالت سکون و یکنواختی خارج شده و به حرکت درآمدم و حس اعتماد به‌ نفس در من قوی‌تر شده‌‌است، این برای من بسیار ارزشمند است، این موضوع بارها و بارها به من یادآوری می‌شود که در سکون چیزی به وجود نمی‌آید و همه‌ چیز در حرکت شکل می‌گیرد و راه‌ها یکی پس از دیگری برایمان نمایان می‌شوند؛ آن‌گاه احساس پرنده‌ای را خواهیم داشت که از قفس آزاد شده و راه خود را پیدا کرده است.

رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)

ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا  (لژیون چهاردهم) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی دهخدا قزوین