English Version
This Site Is Available In English

رسیدن، حاصل از یک حرکت مداوم است

رسیدن، حاصل از یک حرکت مداوم است

دستورجلسه وادی هشتم؛ با حرکت، راه نمایان می‌شود، است. گاهی در زندگی آن‌قدر در فکر کردن، ترسیدن و منتظر ماندن می‌مانیم که فراموش می‌کنیم بسیاری از جواب‌ها فقط زمانی خودشان را نشان می‌دهند که حرکت کنیم. وادی هشتم به من یادآوری می‌کند که برای رسیدن به مقصد، تنها دانستن کافی نیست؛ باید قدم برداشت.

«با حرکت راه نمایان می‌شود» برای من فقط یک جمله نیست، بلکه یک تجربه است. من فهمیدم تا زمانی که در جای خود ایستاده‌ام، ممکن است مسیر زندگی برایم مبهم و تاریک باشد؛ اما وقتی حرکت را آغاز می‌کنم، قدم بعدی کم‌کم خودش را نشان می‌دهد.

گاهی انتظار داریم ابتدا تمام مسیر را ببینیم و بعد حرکت کنیم؛ در حالی که زندگی این‌گونه نیست. ممکن است امروز فقط یک قدم از مسیر را ببینم، اما همان یک قدم اگر درست برداشته شود، قدم بعدی را به من نشان خواهد داد.

در کنگره۶۰ یاد گرفتم که تغییر، یک اتفاق ناگهانی نیست؛ بلکه نتیجه مجموعه‌ای از حرکت‌های کوچک و پیوسته است. آموزش، نظم، صبر، مسئولیت‌پذیری و عمل به آموخته‌ها، هرکدام یک قدم در این مسیر هستند. اگر فقط آموزش ببینم ولی حرکت نکنم، دانسته‌هایم تبدیل به تغییر نمی‌شوند.

وادی هشتم برای من معنای دیگری هم دارد؛ اینکه گذشته هرچقدر سنگین باشد، نمی‌تواند بهانه‌ای برای متوقف ماندن امروز من باشد. شاید نتوانم آنچه را گذشته تغییر دهم، اما می‌توانم تصمیم بگیرم از امروز چگونه حرکت کنم.

حرکت کردن همیشه به معنای برداشتن قدم‌های بزرگ نیست. گاهی یک تصمیم درست، یک رفتار درست، یک عذرخواهی، یک جبران، یک خدمت یا حتی کنار گذاشتن یک عادت نادرست، همان قدمی است که مسیر تازه‌ای را برای ما باز می‌کند.

من یاد گرفته‌ام که اگر منتظر شرایط ایده‌آل بمانم، شاید هیچ‌وقت شروع نکنم. باید از همان جایی که هستم و با همان امکاناتی که دارم، حرکت کنم. چون مسیر در حین حرکت ساخته و شناخته می‌شود.

وادی هشتم به من امید می‌دهد که اگر امروز راه را کامل نمی‌بینم، دلیل نمی‌شود که راهی وجود ندارد. کافی است قدم اول را درست بردارم و در مسیر بمانم. امروز بهتر می‌فهمم که رسیدن، حاصل یک حرکت مداوم است؛ نه یک تصمیم لحظه‌ای.

با حرکت راه نمایان می‌شود؛ پس اگر می‌خواهم چیزی در زندگی‌ام تغییر کند، باید از فکر کردنِ صرف عبور کنم و قدمی بردارم. شاید تمام راه را نبینم، اما همین یک قدم می‌تواند آغاز یک مسیر تازه باشد.

نویسنده: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر مونا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر مصی رهجوی راهنما همسفر مونا (لژیون اول)
عکاس: همسفر فرنوش رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمايندگی یوسف تهران 

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...