وادی هشتم مهم‌ترین وادی برای بیان قوانین هستی

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر

این وادی نیز مانند سایر وادی‌ها یکی از زیباترین و پرکارآمدترین قوانین هستی و زندگی را به نمایش می‌گذارد و به ما آموزش می‌دهد با حرکت راه نمایان می‌شود. زندگی انسان مسیری است که باید حرکت کرد، جای سکون و توقف نیست؛ اگر جای توقف باشد دیگر مسیر نیست. بنابراین انسان در طول زندگی دائماً در حال سیر و حرکت است و هیچ نقطه‌ای وجود ندارد که انسان بگوید زندگی من تمام شد و به پایان رسید و من باید بایستم. در طول مسیر زندگی چنین نقطه‌ای وجود ندارد و این حرکت؛ حتی در حلقه‌های دیگر نیز ادامه خواهد داشت و هیچ‌‌کس نمی‌تواند آن را متوقف کند. بعضی اوقات ما در مسیر خود می‌ایستیم، به بهانه این‌که راه ما مشخص نیست. خیلی وقت‌ها به مدت طولانی فکر می‌کنیم؛ اما حرکت نمی‌کنیم. تفکر مهم است و اهمیت آن را به خوبی می‌دانیم؛ اما در یک‌جایی دیگر تفکر کارساز نیست، باید حرکت کنیم و این نکته را در نظر داشته باشیم که؛ اگر ترس از حرکت داشته باشیم این باعث جهالت شخص می‌شود. با حرکت درست، دیگر دشواری راه را احساس نمی‌کنیم بلکه لذت‌بخش خواهد بود و این حرکت است که ما را از یک نقطه به نقطه دیگر می‌رساند و باعث ایجاد تغییر در ما می‌شود. پس در صراط‌ مستقیم قرارگرفتن یک مسئله است و به صراط مستقیم ادامه دادن نیز یک مسئله دیگر. اگر هدف ما رسیدن به سلامتی، صلح و آرامش باشد ابتدا باید توبه کنیم. زمانی توبه ما قبول می‌شود که پشت آن عمل باشد. در این صورت خداوند توبه ما را می‌پذیرد. اول باید جبران خسارت کنیم از خودمان، که دانسته و ندانسته یک‌سری تخریب‌هایی به جسم و روان خود وارد کرده‌ و دوم این‌که جبران خسارت از خانواده و جامعه، که برای جبران این‌ها زمان زیادی لازم است. امیدوارم من هم در قبال آموزش‌هایی که از کنگره می‌گیرم مسئولیت‌پذیر باشم و آن‌چه را که فرا ‌گرفتم به دیگران هم آموزش دهم و خدمتگزار کنگره باشم و این را بدانم که من همیشه بدهکار کنگره هستم و طلبکار آن نیستم.

سلام دوستان زهرا هستم همسفر

عنوان وادی هشتم به ما می‌گوید با حرکت کردن راه نمایان می‌شود وادی هشتم به من می‌گوید؛ باید حرکت کنم و راه را پیدا کنم. در جای خود ساکن ماندن باعث می‌شود که به هدفم نرسم؛ اما قبل از حرکت مسیر خود را باید انتخاب کنیم و بدانیم مقصدمان کجاست. وقتی حرکت کنیم کم‌کم راه برای ما نمایان و آشکار می‌شود؛ اما باید مواظب نیروهای منفی در اطراف‌مان باشیم که ما را از مسیر منحرف نکنند؛ هم‌چون آهویی که حواسش به علف‌های حاشیه جاده پرت می‌شود و راه خود را گم می‌کند و از مسیر خود خارج می‌شود. برای حرکت‌کردن و رسیدن به هدف باید قوانینی را داشته باشیم این‌که حساب خود را با خانواده و جامعه تسویه کنیم و خسارت‌هایی را که به آن‌ها وارد کرده‌ایم جبران کنیم. همان‌گونه که مسافران و همسفران با ورود به کنگره راه خود را پیدا می‌کنند و با تزکیه و پالایش سعی می‌کنند که از مسیر درست خارج نشوند. مسیر زندگی انسان محل سیر است و جای سکون و توقف نیست. هیچ نقطه‌ای وجود ندارد که انسان بگوید مسیر زندگی من تمام شده است. در هر نقطه‌ای که به سکون برسد به گنداب تبدیل می‌شود. وادی هشتم یک پیمان دارد که با اجرای آن پیمان و آتش‌زدن و تکه‌تکه کردن گناهان گذشته، قلب و روح خود را پاک کنیم و تبدیل به یک انسان شفاف شویم؛ اگر بخواهیم مثالی را بزنیم وقتی که ما مشکل داریم اگر در خانه بنشینیم و فقط فکر کنیم هرگز مشکل ما حل نخواهد شد؛ اما اگر پس از فکرکردن وارد مرحله عملیاتی شویم با حرکت کردن راه به تدریج برای ما مشخص می‌شود و در مسیر راه دوستان و آشنایان و دیگران نیز در حل مشکل ما را یاری می‌نمایند. ممکن است که ما دانسته یا ندانسته به جسم و روان خود تخریب وارد کرده باشیم؛ باید اول خودمان را ببخشیم و در جبران خسارت و ترمیم و بازسازی جسم و روان خودمان اقدام کنیم.

رابط خبر: همسفر پونام رهجوی راهنما همسفر ساناز (لژیون ششم)
عکاس: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان