وادی هشتم با حرکت راه نمایان میشود
ما میدانیم که مسافرها و تمام افرادی که در جهل و نادانی هستند برای رسیدن به درمان قطعی اعتیاد و پیدا کردن راه درست باید جهانبینیشان را از وضعیت نامتعادل زمان مصرف و اعتیاد، به وضعیت تعادل و سلامتی برسانند؛ زیرا آن نوع نگاه افیونی و مبتنی بر جهل و نادانی میباشد. برای اینکه، این کار به نتیجه برسد باید نقش مثلث دانایی را در نظر بگیریم و این را بدانیم که چه تاثیری در کیفیت نحوه رسیدن به جهانبینی دارد. مثلث دانایی از اضلاع آموزش، تجربه و تفکر تشکیل شده است و یافتهها و تاروپود جهانبینی را به وجود میآورد.
کنگره۶۰ برای خروج از تاریکی و برای به تعادل رسیدن جهانبینی، یکسری آموزشهایی را در نظر گرفته است که به شکل کتاب و سیدی میباشد. یکی از این کتابها کتاب ۱۴ وادی یا کتاب عشق میباشد که هر کدام از این وادیها مسیری را در زندگی ما باز میکند. اینکه ما برای انجام هر کاری در ابتدای امر باید فکر کنیم و تمام جزئیات را در نظر بگیریم و این را نيز بدانیم که خلقت ما بیهدف نبوده و بیهوده پا به این هستی نگذاشتهایم و هر کدام از ما رسالتی داریم. همچنین بدانیم که تنها کسی که میتواند به شخص کمک کند خودش است و مسئولیت زندگی و مشکلات خودمان را به خدا و افراد دیگر واگذار نکنیم و این را نیز بدانیم که فقط فکر کردن باعث حل مشکلات نمیشود بلکه باید حرکت کرد تا به حل آن مشکل دست پیدا کرد.
در مرحلهی بعد حکم عقل را که از روی منطق تصمیم میگیرد، به عنوان فرمانده قبول داشته باشیم و اجرا کنیم. همچنین باید بدانیم که برای رمز و راز کشف حقیقت ما به دو چیز نیاز داریم. یکی اینکه راه را پیدا کنیم و دیگری بدانیم از اين راه چه میخواهیم برداشت کنیم. اما وادی هشتم میگوید: باید حرکت کنیم تا راه برای ما مشخص شود. اگر من فقط فکر کنم و حرکتی نکنم هیچ ساختاری بوجود نمیآید؛ چون انسان ساکن کمکم تبدیل به باتلاق میشود؛ ولی اگر حرکت کنیم در مسیر راه خودمان با حل مشکلات و بالا و پایین شدن مسیر به خواسته خودمان خواهیم رسید. در این مسیر باید با خودمان پیمان ببندیم که مشکلات سر راهمان ما را در این مسیر پختهتر و باتجربهتر میکند؛ پس نباید بگذاریم که نیروهای بازدارنده ما را از حرکت باز دارند؛ زیرا نیروهای منفی و بازدارنده به هر طریقی تلاش میکنند تا ما را از مسیر صحیح و درست زندگی خارج کنند و متوقف کنند. زندگی با حرکت کردن درست میشود، پس تا حرکت نکنیم و جلو نرویم نمیتوانیم مشکلات را حل کنیم.
انسان دائما در حال حرکت است و هیچ جایی نیست که بگوید در اینجا کار من تمام شده و به پایان رسیده است؛ چنین جایی و مرحلهای در زندگی انسان هرگز وجود ندارد. حتی با رفتن به دنیای دیگر باز هم باید حرکت کرد و این را نیز باید دانست که پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگریست.
تایپ و نگارش: راهنما همسفر معصومه(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون دوم) نگهبان سایت
رابط خبری: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بجنورد
- تعداد بازدید از این مطلب :
30