جلسه ششم از دور بیست و هشتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی راهنما مسافرحسن ،نگهبانی مسافر حسن،دبیری مسافر کمیل با دستور جلسه " وادی هشتم وتاثیر آن روی من " در تاریخ 12 مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود
.jpg)
خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان حسن هستم یک مسافر .
از نگهبان جلسه و همچنین از گروه مرزبانی و ایجنت محترم شعبه بسیار تشکر میکنم که امروز در این جایگاه خدمت شما هستم. واقعیت این است که حال من خیلی خوب نبود و به دلیل ضعف عمومی، کمی احساس ناخوشی میکردم اما با خود گفتم هیچ جایی برای من بهتر از کنگره 60 نیست. با آمدن به اینجا، حتماً حالم بهتر خواهد شد که خب اینطور هم شد. خداوند را شکرگزارم که فرصت حضور در کنگره را فراهم کرد و از شما همگی دوستان ، راهنمای خودم آقا محمود و سایر دوستان که در کنار هم هستیم، تشکر میکنم. همچنین امروز میخواهم از آقا اسماعیل نیز یاد کنم که واقعاً بر گردن من حق دارد. دستور جلسه امروز مربوط به « وادی هشتم» است. در این وادی تأکید شده است که با حرکت راه نمایان می شود، باید اتفاقاتی رخ دهد. آنچه مشخص است این است که در وادی هشتم، تمام خواستهها و کارهایی که باید انجام شوند، باید با «حرکت» همراه باشد. در این وادی تأکید شده که هیچ فرآیند بدون حرکت و حرکت بدون هدف، معنایی ندارد. این حرکت از آن جهت مهم است که با خواستهی انسان و هدفی که برایش ترسیم شده، پیوند دارد؛ اینکه فرد در مسیری که میخواهد حرکت کند، قرار است به چه چیزی برسد.

خواستهی فرد بسیار مهم است؛ اینکه میخواهد به مسیرش ادامه دهد، میخواهد ازدواج کند یا جدا شود؛ هر تصمیمی که داشته باشد، باید هدفگذاری کند و برای رسیدن به آن، مسیر و حرکت خود را ادامه دهد. اما هدف اصلی در کنگره، «درمان» است. وقتی به مثلث درمان (جسم، روان و جهانبینی) نگاه میکنم، میبینم که ذهن فرد نیز باید رشد کند. من اینجا نیامدهام که فقط صرفاً حضور داشته باشم؛ اینکه مثلاً قبل از ساعت ۵ بیایم، اسمم را در دفتر ثبت کنم و ساعت ۶ یا نیم ساعت دیرتر سر جلسه حاضر شوم، اگر این اتفاق بیافتد، هرگز به هدف اصلی نخواهم رسید. کسی که 22 سال مصرف کرده و مصرفکننده بوده، نمیتواند با چند دقیقه تأخیر یا با بهانههای مختلف، فکر کند که با «زرنگی» میتواند کنگره را دور بزند. حقیقت این است که کسی نمیتواند کنگره 60را دور بزند؛ اگر کسی بخواهد کنگره را دور بزند، در واقع دارد خودش را دور میزند. در وادی هشتم، ما با سه آیتم و در نهایت موضوع پیمان روبرو هستیم. در آن سه آیتم، بحث «جبران خسارت» به خود، خانواده و جامعه مطرح است. اگر من با چند دقیقه تأخیر سر جلسه حاضر شوم، چگونه میتوانم ادعا کنم که دارم خسارتهای خود را جبران میکنم؟ وقتی به خودم آسیب میزنم، چگونه میتوانم به خانواده و جامعه خدمت کنم؟ من هرگز ندیدهام کسی بخواهد در حضور غیاب، یا در جلسه، از زیر مسئولیتهای خود فرار کند و بتواند رها شود. رهجو، مسافر یا هر فردی، باید با عشق بیاید؛ چون اینجا جایی است که برای درمان و تعادل آمده است.

- تعداد بازدید از این مطلب :
73