خدای مهربانم را سپاس میگویم که به من توفیق خدمت داد. وادی هشتم «با حرکت راه نمایان میشود» بهراستی که همینگونه است. حرکت کردن بسیار زیبا است، اگر بدانیم که در چه راهی و با چه هدفی میخواهیم حرکت کنیم. حرکت در راه ارزشها، انسانیت و کمک به خلق خداوند، راهی بسیار زیبا و ارزشمند است.
زمانیکه قصد سفر میکنیم، اول مقصد را مشخص و سپس با برنامهریزی درست، یک نقشه راه دقیق و اطلاعات کامل حرکت میکنیم که در نهایت به مقصد خواهیم رسید، بایستی در بین راه به علائم و تابلوها دقت و هدف اصلی را فراموش نکنیم. اگر در صراط مستقیم حرکت کنیم، همانگونه که به جلو میرویم، میتوانیم بهراحتی راه را از بیراهه تشخیص بدهیم.
وادی هشتم به من احساس خوبی میدهد. من از این وادی آموختم هر کجای هستی که قرار دارم، حتی با کولهباری از گناه برگردم به سوی قدرت مطلق که همیشه آغوشش برایم باز است. بدانم که هنوز فرصت جبران دارم، میتوانم با خدا عهد دوباره ببندم و حرکت کنم به سوی دانایی، مهربانی، بخشش، دوست داشتن و عشق؛ اما فرار کنم از منیت، قضاوت، کینه، دروغ و... باید ببخشم تا بخشیده شوم.
در کنگره آموختم که راکد نباشم، حرکت کنم، بیاموزم و به دیگران آموزش بدهم. قبل از خواندن این وادی، من خیلی زیاد در شغلم آموزش دیده بودم؛ اما راکد بودم و از آموزش دادن و به در راه رفتن میترسیدم، از خطا کردن، قضاوت شدن و از اینکه مسیر را درست نروم.
با این حال حرکت کردم و کمکم راه و مسیر برایم روشن شد که چه بکنم و چه نکنم. امیدوارم خدای مهربانم بهترین راه را به تمام ما انسانها نشان بدهد و ما را در راه کمک به خلق خودش یاری کند.
نویسنده: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون ششم)
رابط لژیون: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون ششم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
390