مشارکت مکتوب مسافر رضا لژیون دوم

بنام قدرت مطلق الله

سلام دوستان رضا هستم مسافر، از جناب مهندس و خانواده ایشان تشکر می کنم که این بستر امن را برای مسافران محیا کردند، امیدوارم حال همه خوب باشد، در مورد دستور جلسه اگربخوام صحبت کنم، وادی هشتم توام با رفتن راه نمایان می‌شود دارد به من میگوید که هیچ وقت از حرکت نباید باز بمانی و با امیدواری رو به جلو بروی تا رفته رفته نشانه‌ها پدیدار بشود.
یک مسیر هزار کیلومتری با قدم اول شروع می شود و اگر به درستی تابلوها را دنبال کنیم و گوش به حرف راه بلد بدهیم سلامت به مقصد می‌رسیم، در مورد اعتیاد هم دقیقاً همین است، باید با ۱۰ الی ۱۱ ماه با فرمانبرداری کامل، گوش به فرمان راهنما جلو برو یم و با رفتن به جلو نشانه‌های بهبودی از روحی و روانی تا جسمی و فیزیکی خودشان را نشان می دهند و رفته رفته امید به سلامتی بیشتر می‌شود، با بیشتر شدن امید، ترس می‌تواند مانع از ادامه دادن مسیر بشود.
با فرمانبرداری از راهنما و تلاش برای ادامه راه انسان می تواند به آرامش و آسایش برسد.