سکون بدون سقوط معنی ندارد

سلام دوستان زهرا هستم همسفر

دستور جلسه این هفته، وادی هشتم و تأثیر آن روی من، این وادی نیز مانند سایر وادی‌ها، یکی از زیباترین و پُرکاربردترین قوانین هستی و زندگی را به نمایش می‌گذارد و آموزش می‌دهد، می‌گویند یکی از نام‌های نیروی شیطانی یا منفی، نیروی بازدارنده است. نیرویی که سعی می‌کند به عناوین مختلف ما را از حرکت باز دارد. این نیرو خیلی خوب می‌فهمد که ما بایستیم و توقف کنیم؛ به دنبال توقف، سقوط می‌کنیم، سکون بدون سقوط وجود ندارد. این نیرو هر بار سعی می‌کند با شناسایی نقاط حساس و نقاط ضعف ما، که ممکن است یک روز مواد مخدر باشد، روزی دیگر موضوعی دیگر، ما را از مسیر صحیح زندگی خارج کند و متوقف کند.خیلی وقت‌ها ساعت‌ها و روزها و هفته‌ها و ماه‌ها فکر می‌کنیم، ولی حرکت نمی‌کنیم. تفکر بسیار خوب است و اهمیت آن را همه‌ی ما می‌دانیم؛ اما جایی هست که دیگر باید حرکت کرد. تفکر به تنهایی راه به جایی نمی‌برد.کشتی در ساحل امن است؛ اما برای این ساخته نشده است، غافل از اینکه تا حرکت نکنیم، راه نمایان نمی‌شود.هیچ جاده‌ای وجود ندارد که بتوان با یک نظر از ابتدا تا انتهای آن را دید، مگر اینکه در آن جاده حرکت کرد. زمانی که حرکت می‌کنیم، به موازات حرکت ما، راه نیز خودش را نشان می‌دهد.

 سلام دوستان ساره هستم همسفر 

اکنون که به وادی هشتم رسیدیم، هفت وادی را در کوله‌ بار خود داریم ، به اندازه‌ای آموختیم که بتوانیم تفکر کنیم، خود را بیهوده ندانیم، خود بیندیشیم و مسئولیت کار‌های خویش را بر عهده خالق مخلوقاتش نیندازیم، تفکرات و نیروهای بالقوه را به فعل درآوریم، از ضدارزش‌ها دوری کنیم، به ارزش‌ها بپردازیم، کاری که به درستی و یا نادرستی آن اطمینان نداریم، انجام ندهیم. پس‌انداز و قناعت کنیم، از غیبت و قضاوت بپرهیزیم، به وادی توکل و رضا و تسلیم وارد شویم. سعی کنیم جزو خردمندان باشیم، بدانیم که با حرکت، راه نمایان می‌شود. با اطمینان پای در راه بگذاریم، حرکت رو به جلوی خویش را آغاز نماییم. در زندگی نباید متوقف شویم، بیاموزیم و اشتباهاتمان را جبران کنیم، قدم‌به‌قدم آگاهی‌مان را افزایش دهیم. لازم نیست تمام مسیر را از ابتدا ببینیم کافی است در مسیر و قدم بعدی را درست برداریم. با حرکت، راه نمایان می‌شود و در این صورت انسان به آرامش، عشق و آگاهی نزدیک‌تر خواهد شد.

سلام دوستان معصومه هستم همسفر

 هفت وادی را پشت سر گذاشتم، اکنون به وادی هشتم رسیدم. این وادی می‌گوید چیزهایی را که یاد گرفته‌ام، در کوله‌پشتی خود دارم؛ باید اجرا کنم، در این وادی می‌گوید، در سکون هیچ زایشی وجود ندارد. اگر بخواهم سکون داشته باشم و حرکت نکنم، هیچ اتفاقی نمی‌افتد؛ چون در دنیا همه‌چیز در حال حرکت است. انسانی که حرکت نکند، مانند آبی است که راکد می‌ماند به گنداب تبدیل می‌شود. آقای مهندس می‌فرمایند ۷۰ درصد بدن انسان از آب تشکیل شده است زمانی که شخصی بیمار می‌شود، در بستر بیماری می‌افتد، اگر حرکت نکند، زخم بستر می‌گیرد. این وادی به ما می‌گوید اگر خواسته و هدفی داریم، باید در مسیر آن خواسته حرکت کنیم تا به آن برسیم. در واقع، راه برایمان نمایان می‌شود؛ باید در نظر بگیریم که در طول مسیر حرکت خود، باید قوانینی داشته باشیم. اولین قانون این است که باید حساب‌هایمان را تسویه کنیم. حساب با خودم، با خانواده، با جامعه؛ یعنی باید جبران خسارت کنیم، خسارتی که ناخواسته وارد کردیم، مثل زباله ریختن در خیابان و... اکنون که در مسیر قرار گرفته‌ام، قدم برداشته‌ام، حرکت کرده‌ام از گذشته‌ها تجربیاتی را کسب کنم، باید قدم بردارم و از آن‌ها درس بگیرم، اشتباهات گذشته می‌توانند برای انسان درس عبرتی شوند. امیدوارم که بتوانیم در مسیر صراط مستقیم قدم برداریم. 

رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر ساره (لژیون ششم)

ویرایش: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر شهناز (لژیون هفتم) نگهبان سایت 

ارسال: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر ژیلا (لژیون اول)

نمایندگی همسفران صفادشت