جداشدن از تاریکی‌ها با حرکت مداوم، نظم و صبر

همسفر آذر✍

من قبل از این‌که آموزش ببینم زندگیم فقط روزمرگی بود، یعنی: خوردن و خوابیدن که موجودات دیگر هم این را خوب بلد هستند و چیزی جز این نمی‌دانستم و یک زمانی من یک نقل قولی از یک بزرگی شنیدم که؛ اگر هر انسان هر دو روزش مثل هم باشد زیان کار است و برای من سوال پیش آمد که چطور می‌شود؟ آن‌قدر آگاهی و اطلاعات من کم بود تا این‌که خدا به من این توفیق را داد تا به این بهشت کنگره۶۰ وارد شدم. در کنگره وادی‌ها قوانین زندگی را به من آموزش داد تا از ظلمت و تاریکی که در آن بودم خارج بشوم و به وادی هشتم رسیدم که تیتر آن هست: (با حرکت راه نمایان می‌شود.) حرکت یعنی: تغییر وضعیت و تغییر جایگاه و راه یعنی: مسیری برای رسیدن به موضوعی. مثلا" برای رانندگی؛ باید برویم آموزشگاه و آموزش ببینیم.

وقتی که حرف از راه و مسیر است یعنی: جاری هستیم، ساکن نیستیم؛ چون سکون برابر است با سقوط و حرکت دو جهت دارد. ۱_ مسیر مثبت و الهی و ارزش‌ها که مسیر تقوا، عشق و صداقت است. ۲_ مسیر منفی و ضد ارزش‌ها که شامل کینه، نفرت، حسادت و دشمنی است. حق انتخاب با خودمان است؛ اگر به سمت صراط مستقیم برویم به آرامش می‌رسیم و نکته دیگر این است که در زمان حرکت نترسیم و خواسته داشته باشیم و اهداف‌مان کاملا" روشن باشد و سپس شروع به تلاش کردن کنیم و برای رسیدن به خواسته‌هایمان مدت زمان را هم در نظر بگیریم و نکته دیگر این است که خسارتی که به خود زده‌ایم جبران کنیم، خودمان را ببخشیم و سرزنش نکنیم و بعد به خود، خانواده و جامعه خدمت و جبران خسارت کنیم.

همسفر سحر✍

من فکر می‌کنم یکی از مهم‌ترین پیام‌های این وادی هشتم که می‌گوید: با حرکت راه نمایان می‌شود این است که، برای رسیدن به هدف؛ فقط فکر کردن و تصمیم گرفتن کافی نیست! بلکه؛ باید حرکت کنیم. خیلی وقت‌ها انسان در زندگی برای خودش هدف‌هایی دارد؛ اما به دلیل ترس، ناامیدی یا نداشتن اعتمادبه‌نفس، قدمی برای رسیدن به آن هدف بر نمی‌دارد. در این شرایط ممکن است انسان دائم منتظر باشد تا همه چیز آماده شود و بعد حرکت کند، در حالی که وادی هشتم به ما می‌آموزد، راه در هنگام حرکت کردن پیدا می‌شود. در دوران تاریکی‌هایمان ممکن است انسان فکر کند دیگر هیچ راهی برای برگشت وجود ندارد. خود من می‌توانم این‌طور برداشت کنم که، وقتی انسان در تاریکی قرار دارد نمی‌تواند تمام مسیر روشن را از ابتدا ببیند؛ اما اگر اولین قدم را بردارد، کم‌کم مسیر برایش مشخص می‌شود.

در کنگره۶۰ هم فرد تازه‌ وارد در ابتدا شاید نداند قرار است چه اتفاقی برایش بیفتد؛ اما با حضور منظم در جلسات، آموزش گرفتن، گوش دادن به صحبت‌های راهنما و انجام برنامه درمانی، قدم‌به‌قدم راه برایش روشن می‌شود؛ پس لازم نیست انسان از همان ابتدا تمام مسیر را ببیند. گاهی ما می‌خواهیم نتیجه را خیلی زود به دست بیاوریم؛ مثلاً می‌خواهیم یک‌شبه تمام چالش‌ها و مشکلات زندگی‌مان حل شود؛ اما درمان و تغییر یک فرایند است و نیاز به زمان، صبر و حرکت دارد. وادی هشتم به من یاد می‌دهد که؛ اگر حرکت کنم تجربه به دست می‌آورم و از تجربه‌ها می‌توانم مسیر درست را پیدا کنم؛ حتی اگر در مسیر اشتباهی قرار داشته باشم می‌توانم از آن اشتباه آموزش بگیرم و دوباره حرکت کنم. به نظر من یکی از مشکلات انسان این است که قبل از حرکت، مدام به موانع فکر می‌کند. ترس از شکست باعث می‌شود، اصلاً شروع نکند. در صورتی که ممکن است با شروع کردن، خیلی از ترس‌هایی که در ذهن خود ساخته‌ایم از بین بروند. درمان اعتیاد هم فقط با خواستن اتفاق نمی‌افتد. خواستن لازم است، اما؛ باید همراه با عمل باشد.

فرد باید در مسیر درمان قرار بگیرد و آموزش‌هایی را که دریافت می‌کند در زندگی خودش به کار ببرد. من از وادی هشتم این را یاد می‌گیرم برای تغییر کردن؛ باید از سکون خارج شوم؛ اگر فقط آرزو کنم که زندگی‌ام بهتر شود، ولی هیچ حرکتی نداشته باشم اتفاق خاصی نمی‌افتد؛ حتی در مسائل خانوادگی، کاری و اجتماعی هم همین قانون وجود دارد. وقتی قدمی برمی‌داریم شرایط جدیدی ایجاد می‌شود و راه‌های تازه‌ای پیش روی ما قرار می‌گیرد. وادی هشتم برای من پیام امید هم دارد. یعنی: اگر امروز در شرایط خوبی نیستم، نباید تصور کنم که آینده هم؛ حتماً همین‌ گونه خواهد بود. می‌توانم حرکت را از همین امروز شروع کنم. مهم نیست که قدم اول من کوچک باشد. مهم این است که در مسیر درست قرار بگیرم. وقتی حرکت ادامه پیدا کند به مرور نتیجه آن را می‌بینم.

من فکر می‌کنم یکی از زیباترین قسمت‌های این وادی این است که انسان را از انتظار بیرون می‌آورد. به ما می‌گوید: منتظر نباش که همه چیز خودش درست شود، خودت حرکت کن و در مسیر حرکت، راه را پیدا کن. در کنگره۶۰ هم من می‌بینم که افراد مختلف با شرایط متفاوت وارد می‌شوند؛ اما چیزی که اهمیت دارد این است که در مسیر بمانند و آموزش بگیرند. حرکت مداوم، نظم و صبر می‌تواند انسان را از شرایط گذشته جدا کند و به سمت آینده‌ای بهتر ببرد. 

در نهایت، برداشت من از وادی هشتم این است که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون حرکت به مقصد برسد. اگر هدفی داریم؛ باید اولین قدم را برداریم. ممکن است در ابتدا مسیر برایمان کاملاً واضح نباشد؛ اما با حرکت، تجربه و آموزش، راه کم‌کم نمایان می‌شود. پس به جای این‌که همیشه منتظر شرایط ایده‌آل باشم، باید از همین جایی که هستم حرکت کنم. شاید قدم اول کوچک باشد؛ اما همین قدم کوچک می‌تواند شروع یک تغییر بزرگ در زندگی من باشد. وادی هشتم به من یاد می‌دهد که امید واقعی فقط در فکر و آرزو نیست. امید زمانی معنا پیدا می‌کند که همراه با حرکت و عمل باشد.

همسفر هانیه✍

من در این وادی آموختم که حیات آن چیزی نیست که، ما مشاهده می‌کنیم و پشت پرده‌های بسیاری دارد. یاد گرفتم که؛ نباید محدود به حواس پنج‌گانه باشم و فقط روی جسم ماده متمرکز باشم. این عمل معمولا"موجب به وجود آمدن مشکلات زیادی می‌شود. در این دنیا، فقط به دنیا آمدن و مرگ نیست و زندگی ابعاد مختلفی دارد و ما نمی‌توانیم خودمان را نابود کنیم؛ اگر ما بخواهیم مشکلات خود را حل کنیم، فقط با حرکت کردن در مسیر درست است که می‌توانیم ساختارهای جدیدی پدید بیاوریم؛ زیرا که با سکون هیچ چیزی به وجود نمی‌آید. زمانی که آدم و حوا از فرمان خداوند سرپیچی کردند و طلب بخشش نمودند خداوند آن‌ها را بخشید و از آن‌ها خواست که خود را ثابت کنند و به آن‌ها قدرت اختیار داد تا در سر دوراهی‌ها بین ارزش‌ها و ضدارزش‌ها یکی را انتخاب کنند.

در این وادی آموختم که، بعد از طلب بخشش؛ باید جبران خسارت انجام شود. آموختم که؛ باید قبل از حرکت تفکر کرد و درست یا نادرستی آن را بدانیم و انجام دادن مقدمات اولیه را بدانیم و باید حرکت کرد و با حرکت راه برای ما نمایان می‌شود. برای حرکت کردن در راه نیاز نیست که تمام جزئیات راه را بدانیم؛ باید ترس را کنار بگذاریم و حرکت کنیم؛ باید بدانیم که تفکر خالی هیچ مشکلی را برای ما حل نمی‌کند، حتماً باید به مرحله عمل برسد. آموختم که در هنگام حرکت؛ باید خواسته و یا هدف ما کاملاً مشخص باشد و خیلی از انسان‌ها نمی‌دانند که واقعاً چه چیزی می‌خواهند. زمانی که انسان هدفش مشخص باشد بر روی آن قاطع باشد و با تمام وجود آن را بخواهد، مانند تشنه‌ای که به دنبال آب است و برای آن هدف تلاش بکند به احتمال خیلی زیاد به آن می‌رسد، البته که؛ باید توجه داشت که ممکن است خواسته‌های ما در طولانی مدت به نتیجه برسد.

نویسندگان: همسفر آذر، همسفر سحر و همسفر هانیه رهجویان راهنما همسفر الهام (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون اول)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوازدهم)
ویرایش: همسفر شهلا رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون دوم) دبیر سایت
تنطیم و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پروین اعتصامی اراک