دلنوشته

سلام دوستان، مسیح هستم، یک مسافر.
شاکر و سپاسگزار خداوند هستم که من را با کنگره ۶۰ آشنا نمود و این فرصت را به من داد تا بتوانم در این مسیر، خودم را درمان کنم.
از جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان صمیمانه سپاسگزارم. همچنین از راهنمای خود، مسافر حسین که راه و روش درمان و حتی صورت‌مسئله اعتیاد را به من آموختند، بی‌نهایت متشکرم. ایشان دست من را گرفتند و با صبر، بردباری و محبت، من را در این مسیر همراهی کرده‌اند تا به درمان برسم.
در آغاز سفر خود، اصلاً نمی‌دانستم «صورت‌مسئله اعتیاد» چیست و مثلث درمان، یعنی جسم، روان و جهان‌بینی، چه مفهومی دارد. تمام این آموزش‌ها را در کنگره ۶۰ فراگرفته‌ام و به کمک همین آموزش‌ها توانسته‌ام قدم‌به‌قدم در مسیر درمان حرکت کنم.
من با ۲۸ سال تخریب ناشی از مصرف مواد و ۴۶ سال تخریب ناشی از مصرف نیکوتین، آسیب زیادی به جسم و روان خود وارد کرده بودم. با جسمی خسته و روحی پریشان وارد کنگره ۶۰ شدم و هرگز باور نمی‌کردم که پس از این‌همه سال تخریب، بتوانم خودم را درمان کنم.
زمانی که مصرف‌کننده بودم، تحت‌تأثیر افکار و نیروهای منفی، این باور در من شکل‌گرفته بود که اعتیاد بیماری لاعلاجی است و درمانی ندارد. اما جناب مهندس دژاکام با ارائه روش DST و آموزش‌های کنگره ۶۰، ثابت کرده‌اند که برای اعتیاد می‌توان راه درمان پیدا کرد و با شناخت درست صورت‌مسئله و طی‌کردن مسیر صحیح، به درمان و رهایی رسید.
دلنوشته: مسافر مسیح (لژیون دوم)
عکس: مسافر اصغر (لژیون دوم)
ویرایش: مسافر رضا (لژیون چهارم)
تهیه و تنظیم: همسفر علی (لژیون دوم)
ارسال: مسافر امیر (دبیر سایت)