وادی هشتم مکمل وادی اول می‌باشد. در وادی اول ما تفکر می‌کنیم و در وادی هشتم تفکر را تبدیل به عمل می‌کنیم. تا زمانی که تفکر ما تبدیل به عمل نشود، عملاً حرکتی صورت نگرفته است. در وادی هشتم یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که با آن روبه‌رو می‌شویم، حرکت است. در سکون هیچ زایشی وجود ندارد و در حرکت عاقلانه و آگاهانه است که ارتقا و پیشرفت شکل می‌گیرد. فرض کنیم کره زمین برای چند لحظه بسیار کوتاه از حرکت بازایستد؛ چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ قطعاً همه‌چیز به هم خواهد ریخت؛ پس اگر در جایگاهی که هستیم حرکت نکنیم، محکوم به فنا هستیم؛ پس باید حرکت کرد. همه‌چیز از حرکت شروع می‌شود. اگر بخواهیم چیزی را خلق کنیم و یا مسائل و مشکلات ما حل شود اول باید آموزش بگیریم و بعد با تفکر، تعقل و تدبیر حرکت کنیم تا به جایی برسیم که استحقاق آن را داریم.
اینکه می‌گوییم حرکت کنیم، یعنی چه؟ حرکت یعنی رسیدن؛ رسیدن هر چیزی از یک نقطه به نقطهٔ دیگر. حرکت در تمام هستی وجود دارد و هستی بدون حرکت، هیچ مفهومی ندارد. راه اگر بسته است باید صبورانه و با ایمان قدم برداشت. در دل تاریکی باید حرکت کرد؛ زیرا راه، از رفتن ما پیدا می‌شود. همان‌گونه که چشمه با حرکت به دریا می‌رسد، انسان نیز با حرکت و تلاش می‌تواند به خواسته‌های خود برسد. انسان در دو حرکت درونی و بیرونی می‌تواند مسیر خودش را مشخص کند. ما باید بدانیم که توقف یعنی سکون و سکون یعنی سقوط. توقف بی‌جا انسان را از مسیر رشد دور می‌کند. حرکت در وادی هشتم، هم حرکت درونی است و هم حرکت بیرونی. انسان باید به درون خود سفر کند تا به مبدأ خود برسد. حرکت بیرونی نیز زندگی در حیات است که در طول سفر اتفاق می‌افتد و رکود بر هیچ موجودی جایز نیست و ارتقا همیشه در حرکت شکل می‌گیرد. وادی هشتم توقف را صلاح نمی‌داند. اگر ما در این مسیر با نیروهای بازدارنده روبه‌رو می‌شویم، باید بدانیم که چگونه آن‌ها را کیش و مات کنیم.
یکی از مهم‌ترین نیروهای بازدارنده در مسیر حرکت، ترس است. ترس می‌تواند راه و مسیر را آن‌قدر سخت و خطرناک نشان دهد که جرئت نکنیم حرکتی داشته باشیم و حرکتی صورت بگیرد. ترس همراه با ناامیدی، بیشترین تخریب را در وادی هشتم به همراه دارد و انسان را از مسیر رشد دور می‌کند. ما در این وادی یاد می‌گیریم که هم راه برویم و هم در راه بمانیم؛ زیرا اگر به بیراهه برویم و در مسیر درست حرکت نکنیم، نمی‌توانیم به هدفمان برسیم. آقای مهندس فرمودند: «یک راه هزار فرسنگی را با اولین قدمی که برمی‌داریم، ۵۰ درصد آن راه را رفته‌ایم.» در زندگی، برنامه‌ریزی حرکت درونی است. این مهم نیست که انسان چیزی ندارد؛ مهم این است که برای آینده خود بتواند برنامه‌ریزی داشته باشد. برنامه‌ریزی برای آینده بدون تفکر و تشکیل ساختارها و بدون حرکت امکان‌پذیر نیست. انسان‌های متفکر می‌توانند برای یک سال یا ده سال آینده خود برنامه‌ریزی کنند و طبق برنامه‌ریزی حرکت کنند. اگر تصمیم می‌گیریم راهنما شویم، این کار فقط با درس خواندن، فرمان‌بردار بودن و حرکت در مسیر آموزش درست امکان‌پذیر است.
آسیاب بادی اگر باد نباشد، نمی‌تواند حرکت کند و ما نباید آسیاب بادی باشیم؛ باید آسیاب‌برقی و آبی باشیم که بتوانیم از نیروهای خفته درون خودمان استفاده کنیم. مثل باتری موبایل که از برق شارژ می‌شود و مثل حرکت درختی خشک در زمستان به سوی درخت پر از جوانه در بهار؛ جوانه‌ها به برگ و شکوفه‌ها به میوه تبدیل می‌شوند. اگر حرکت را از هستی بگیریم، در آن واحد سقوط می‌کند. انسان اگر حرکت نکند مانند صخره گلی فرومی‌ریزد؛ پس باید بیاموزیم که زندگی در حرکت است؛ با تفکر، آموزش و برداشتن هر قدم، راه برایمان نمایان می‌شود و می‌توانیم از سکون عبور کنیم و به رشد، آرامش و جایگاهی که شایستهٔ آن هستیم، برسیم.
یک مسئله دیگر که در وادی هشتم مطرح شده، مسئله پیمان است که باید در سفر دوم اجرایی شود. در موقع بستن پیمان، انسان مسئولیت اعمال و رفتار خودش را می‌پذیرد و تلاش می‌کند با آموزش، تفکر و عمل، از ضدارزش‌ها فاصله بگیرد و در مسیر ارزش‌ها حرکت کند. پیمان زمانی معنا پیدا می‌کند که در زندگی به اجرا درآید؛ یعنی هر روز با قدم‌های کوچک اما مستمر، در جهت رشد و تکامل و تزکیه و پالایش خود حرکت کنیم.
منبع: سی‌دی‌ها وای هشتم 1و2، سی‌دی پیمان، سی‌دی تکامل پیمان، سی‌دی پادزهر، حرکت، مسیر حرکت
نویسنده: همسفر آصفه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
عکاس خبری همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سهروردی اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
218