اولین قدم در وادی هشتم حرکت و تسویه حساب با گذشته است

اولین جلسه از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰ نمایندگی صفادشت ویژه مسافران و همسفران با استادی راهنمای تازه واردین مسافر علیرضا، نگهبانی موقت مرزبان مسافر بهروز و دبیری موقت مسافر آبس با دستور جلسه: (وادی هشتم وتاثیرآن روی من) 11 مهر ماه  ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علیرضا هستم یک مسافر

خداوند را شاکرم که این فرصت را در اختیار بنده قرار داد تا خدمت کنم و آموزش بگیرم. از نگهبان جلسه گروه مرزبانی و ایجنت محترم نیز تشکر می‌کنم.

دستور جلسه در مورد «وادی هشتم» است که با حرکت راهنمایان مشخص می‌شود. اول در این وادی پیام «امواج» است؛ چون گردبادها به زمین فرود می‌آیند و آنچه برداشتنی باشد با خود به امانت می‌برند و این جز با فرمان حاصل نمی‌گردد، پس با شما که پیمان می‌بندید، در اندیشه آن باشید که از زمین برخاسته و به آن مکانی که فرمان است، رهسپار شوید.

در سکون، هیچ زایشی به وجود نمی‌آید؛ همه چیز در حرکت شکل می‌گیرد و سپس ساختارها پدیدار می‌شوند و موجودات در حلقه آفرینش، خلق و صفت، آغاز و ادامه می‌یابند. در این سیر، برای انسان تفکرات معمار، ساختارها و زبانِ سخنگوی تعیین‌کننده مسیر حرکت او می‌شوند.

یکی از فرشتگان رده‌بالا که مورد لطف خداوند قرار داشت، شورش کرد و از فرمان خداوند یا قدرت مطلق سرباز زد. خداوند آن فرشته را از درگاه خود طرد کرد و آن فرشته گروهی از فرشتگان را با خود هم‌آوا کرد و کینه آدم را به دل گرفت. دیری نگذشت که توطئه شیطان در مورد انسان کارگر شد و انسانی که در بهشت زندگی می‌کرد، به زمین فرستاده شد.

آنجا انسان عذرخواهی می‌کند و می‌گوید: «خداوندا عذرخواهی می‌کنم». خداوند عذرخواهی انسان را می‌پذیرد و می‌گوید باید ثابت کند؛ پس تمام فرزندان آدم را دور هم جمع می‌کند و با آن‌ها پیمان می‌بندد و می‌گوید: «آیا من پروردگار شما نیستم؟» که همه پاسخ می‌دهند: «بله».

پس از آن، به زمین فرستاده می‌شویم و خداوند هشدار می‌دهد که شیطان دشمن آشکار شماست؛ پس بروید و با اختیاری که دارید انتخاب کنید که راه شیطانی را می‌روید یا راه درست را.
در این وادی به ما می‌گوید وقتی می‌خواهید حرکت کنید، کافی است با جمع‌آوری اطلاعات و دانستن مسیر، حرکت کنید. لازم نیست من تمام جزئیات مسیر را بدانم یا در نظر بگیرم؛ فقط کافی است که هدف داشته باشم.

مثل تشنه‌ای که به دنبال آب می‌گردد، یا کسی که در مسیر درمان است. وقتی در این مسیر حرکت می‌کنیم، با دو راه روبرو می‌شویم که در کنگره به آن‌ها «ارزش‌ها» و «ضد‌ارزش‌ها» می‌گوییم.

سفر در کنگره نمونه‌ای از این حرکت است. وقتی یک تازه وارد وارد می‌شود و در مسیر درمان قرار می‌گیرد، مسیر را نمی‌شناسد اما هدف دارد. وقتی راهنما با تجربیاتش در مسیر او قرار می‌گیرد، مسیر برای او نمایان می‌شود. با رعایت نظم، سر ساعت آمدن و طی مراحل مختلف (مثل بیست و یک روز یا ده ماه)، او به تعادل و هدف اصلی یعنی درمان می‌رسد.

در این مسیر، برای رسیدن به صلح، آرامش و عشق، باید ابتدا با خودمان تسویه حساب کنیم. وادی هشتم می‌گوید باید از عجز خود، جبران خسارت کنیم. من که به درمان رسیده‌ام، باید ابتدا خودم را ببخشم و برای سلامتی جسمم که با عادت‌های ناسالم (مانند مصرف سیگار) آسیب دید، تلاش کنم. ما این جسم را بیهوده به دست نیاورده‌ایم؛ باید برای حفظ آن تلاش کنیم.

سپس باید از خانواده جبران خسارت کنیم. آن آسیب‌هایی که در دوران مصرف به خانواده وارد کردیم را باید با آموزش و تغییر رفتار جبران کنیم. شاید برخی خسارت‌ها غیرقابل جبران باشند، اما می‌توانیم با یادگیری، اثرات آن‌ها را مدیریت کنیم. در نهایت، در سطح جامعه، باید یاد بگیریم که به جای انجام کارهای بی‌هدف، در حرفه و کار خود، هدفمند و به نفع جامعه عمل کنیم.

ازاینکه به صحبتهای من گوش دادید ممنونم.
اعلام رهایی مسافر پرویز



تایپ : مسافر پرویز خدمتگزار سایت
ویراستاری و ارسال: مسافر داود خدمتگزار سایت
عکس: مرزبان خبری مسافرعلی
مسافران نمایندگی صفادشت