هر قدم چراغی برای قدم بعدی

مشارکت همسفران لژیون نهم در باب دستور جلسه «وادی هشتم و تأثیر آن روی من: با حرکت راه نمایان می‌شود.»

همسفر فاطمه

با حرکت راه نمایان می‌شود. مفهوم این جمله یکی از عمیق‌ترین و کلیدی‌ترین آموزه‌های وادی هشتم است. جایی‌ که انسان می‌فهمد برای رسیدن به مقصد نیاز نیست تمام نقشه را از ابتدا داشته باشد؛ بلکه باید اولین قدم را با ایمان بردارد تا قدم دوم خودش ظاهر شود. سال‌ها تصور می‌کردم برای حرکت کردن باید ابتدا راه را ببینم؛ اما حالا می‌فهمم که در این مسیر دیدن راه جایزه‌ حرکت کردن و نه شرط آن است.

وادی هشتم به من آموخت که ترس از آینده در واقع همان زنجیری است که ما را در جایمان ثابت نگه می‌دارد. زمانی‌که یاد گرفتم که فقط روی امروز تمرکز کنم و اولین قدم را با صداقت و تسلیم بردارم، دیدم که غباری از جلوی چشم‌هایم کنار می‌رود. متوجه شدم که هر قدمی که با نیت پاک برداشتم، دریچه‌ای جدید را به روی من باز کرد و پاسخ سوالاتی را داد که حتی هنوز نپرسیده بودم. در انتها باید بگویم تا حرکتی انجام نشود‌، برکتی حاصل نمی‌شود.

همسفر زهرا

در وادی هشتم می‌آموزیم که برای رسیدن به مقصد مطلوب قدم برداریم. حال مقصد هرچه می‌خواهد باشد. در این وادی می‌آموزیم که با حرکت راه نمایان می‌شود و قدم در مسیر می‌گذاریم. حرکت آغاز مسیر است. در سکون زایشی نیست و اتفاقی نمی‌افتد. تمام هستی در حرکت است. کهکشان‌ها، طبیعت حتی در جامدات نیز اتم‌ها و ذرات در حال حرکت و ارتعاش هستند. انسان و تمام موجودات نیز با حرکت رشد می‌کنند. گیاه با رشد ریشه‌هایش به دنبال آب و غذا می‌رود. یعنی با حرکت رشد اتفاق می‌افتد. انسان نیز با حرکت است که رشد می‌کند و می‌آموزد.

با برداشتن هر قدم مسیر و قدم بعدی مشخص می‌شود. مهم همان برداشتن قدم اول است. اینکه از ترس‌هایت و از نقطه امن خود خارج شوی، پا در جهان ناشناخته‌ها بگذاری، نبوغ را در خودت پیدا کنی و عظمت خودت را درک کنی. آن‌وقت درمی‌یابی که تو هم یکی از شگفتی‌های خلقت هستی و می‌توانی در زندگی خودت و در جهان تأثیرگذار باشی. پس قدم بردار و اجازه بده راه خودش را به تو نشان دهد. چنان‌ که شاعر می‌فرماید: تو پای به راه در نه و هیچ مپرس خود راه بگویدت که چون باید رفت

همسفر لیلا

تا زمانی‌که قدم برنداریم، راه در نگاه ما پنهان است؛ اما همین که حرکت می‌کنیم، نشانه‌ها یکی‌یکی پیدا می‌شوند. در کنگره۶۰ آموختیم که تغییر با خواستن تنها آغاز نمی‌شود؛ باید برخاست، آموخت و قدم‌به‌قدم در مسیر ماند. گاهی راه روشن نیست و گام‌هایمان لرزان است؛ اما حرکت درست چراغی در دل تاریکی می‌شود. هر آموزش نشانی از راه و هر تجربه درسی برای ادامه است. هر قدم کوچک ما را از دیروزمان دورتر می‌کند. در این مسیر شتاب مهم نیست، پیوستگی و تعهد ارزش دارد.

اگر زمین خوردیم، دست می‌گیریم و دوباره برمی‌خیزیم اگر خسته شدیم، از همراهی همسفران نیرو می‌گیریم. کم‌کم آنچه روزی دشوار و دور می‌نمود، دست‌یافتنی می‌شود. راه با نشستن پیدا نمی‌شود؛ با قدم‌های صادقانه آشکار می‌شود. پس به آموزش‌ها اعتماد می‌کنیم و با امید پیش می‌رویم؛ چراکه هر حرکت آگاهانه دریچه‌ای تازه به رویمان می‌گشاید. حرکت می‌کنیم و در پرتو حرکت راه را می‌یابیم.

همسفر طاهره

وادی هشتم برای من یادآور این است که هیچ تغییری بدون حرکت اتفاق نمی‌افتد؛ شاید بارها در ذهنم تصمیم گرفته باشم که چیزی را تغییر بدهم؛ اما تا زمانی‌که قدمی برندارم، آن تصمیم فقط یک فکر باقی می‌ماند. این جمله که بیان می‌کند: با حرکت راه نمایان می‌شود برای من بسیار آموزنده است. یاد گرفته‌ام که لازم نیست همیشه تمام مسیر را از ابتدا ببینم. کافی است با تفکر و آگاهی قدم درست امروز را بردارم. موضوع جبران خسارت نیز برای من بسیار ارزشمند است.

آموخته‌ام که گذشته را نمی‌توان تغییر داد؛ اما می‌توان از گذشته درس گرفت و با رفتار درست بخشی از خسارت‌های گذشته را جبران کرد. امروز تلاش می‌کنم به‌جای اینکه فقط درباره تغییر صحبت کنم، آن‌را در عمل نشان بدهم. شاید قدم‌های من کوچک باشند؛ اما همین قدم‌های کوچک اگر با آموزش، صبر و استمرار همراه شوند، می‌توانند من‌ را به تغییرات بزرگی برسانند. من می‌توانم با حرکت کردن ادامه مسیر را پیدا کنم و هر قدم چراغی برای قدم بعدی باشد.

رابط خبری: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صالحی