برای جبران خسارت‌ها، تلاش و کوشش کنیم

همسفر خدیجه:

وادی هشتم می‌گوید: با حرکت، راه نمایان می‌شود. وقتی وارد کنگره ۶۰ شدم، تازه معنی واقعی تفکر کردن را فهمیدم. به مرور زمان و با کمک راهنمایم، به این نتیجه رسیدم که باید آموزش بگیرم تا بدانم چگونه وارد بازی زندگی شوم؛ چرا که تا قوانین بازی را ندانم، هرگز موفق نخواهم شد.

وادی هشتم برای من حس و حال بی‌نظیری دارد. دانستن اینکه فرصتی برای جبران خطاهای گذشته‌ام وجود دارد و می‌توانم لکه‌های سیاه کارنامه‌ام را پاک کنم، به من امید بسیاری می‌بخشد. خواندن این وادی، مفهوم توبه را برایم بسیار قابل‌فهم و ملموس می‌کند. وقتی وادی هشتم را می‌خوانم، قانون توبه‌ای که خداوند بارها بر آن تأکید کرده، در ذهنم تداعی می‌شود.

به گمان من، وادی هشتم یعنی حرکت آگاهانه به سمت توبه؛ یعنی برگشت از تمامی خطاها و گرفتن تصمیمی قاطع برای تبدیل شدن به انسانی کامل، مفید و ارزشمند؛ هم برای خود، هم برای اطرافیان و هم برای کل جهان هستی.

این وادی و فرصت بخشش، همیشه یادآور مهر بیکران خداوند است؛ اینکه با هر پیشینه و هر گناه و خطایی، می‌توانم هم خودم و هم دیگران را ببخشم و بخشیده شوم. معتقدم با اجرای پیمان وادی هشتم و با آتش زدن یا تکه‌تکه کردن بندهای گناهان گذشته، می‌توانیم آن‌ها را از قلب و روح خود پاک کنیم. ما می‌توانیم با زدودن این ناخالصی‌ها، به انسانی شفاف و زلال تبدیل شویم و از نو، این‌بار با آگاهی و ایمانی راسخ، زندگی را آغاز کنیم. این حرکت رو به جلو، همان نقطه عطفی است که تاریکی‌های گذشته را به روشنایی جاری حال پیوند می‌زند.

همسفر فاطمه:

در وادی هشتم به ما گفته می‌شود که همه چیز در حرکت شکل می‌گیرد و به وجود می‌آید؛ با حرکت کردن است که راه برایمان روشن می‌شود. زندگی، ذره‌ای سلامتی نیست که تنها مشاهده‌اش کنیم؛ بلکه این نیست که بیاییم، مدتی زندگی کنیم و تمام شود. ما می‌دانیم که زندگی می‌تواند بقا یابد.

آسمان و زمین به‌صورت واقعی هستند و ما چیزی به عنوان «نیستی» و «تمام شدن» نداریم. حتی پس از مرگ نیز نابودی و پایان در کار نیست، بلکه ما از این جهان به جهان دیگر می‌رویم و در آنجا زندگی می‌کنیم.

خلقت انسان‌ها، آسمان و زمین، همگی با حرکت کردن به وجود می‌آید. انسان موجودی است که با اختیار کامل خلق شده است؛ او می‌تواند با حرکت در راه درست و ارزش‌ها، مسیر عشق و محبت را طی کند، و یا با حرکت در راه فسق و فجور، راه جنایت و کینه را بپیماید. با نشستن و ساکن بودن، هرگز کاری انجام نمی‌پذیرد.

وادی هشتم می‌گوید که ما باید جبران خسارت کنیم؛ ابتدا از خودمان، و سپس از خانواده و جامعه، در اثر آسیب‌هایی که به خودمان زده‌ایم (مانند استفاده از مواد مخدر). ما باید ابتدا خودمان را ببخشیم و برای جبران خسارت‌ها، تلاش و کوشش کنیم.

همسفر شقایق:

حرکت، از نظر لغت، یعنی فعالیت و جنبش و از نظر مفهوم، عاملی است که باعث می‌شود همه‌چیز از قوه بودن به فعل برسد. در وادی هفتم آموختیم یافتن راه بسیار مهم است. حتی در دعاها داریم خدایا راه را به ما نشان بده و ما چه‌قدر خوشبختیم که این‌جا نشستیم و راه بر ما نمایان شده است.  این راه برای هرکسی نمایان نمی‌شود، لطف خداوند شامل حال ما شده و با آمدن به این‌جا متوجه شدیم اعتیاد که ما آن را نفرین می دانستیم، نعمت بوده، چرا که باعث شده پای ما به این جلسات باز شود و بتوانیم خودمان را بشناسیم و از آن ظلمتی که در آن بودیم، خارج شویم.

راه، یک رمز است و برای رمزگشایی به کلید نیاز داریم. وقتی بخواهیم با این کلید حرکت کنیم، شدت اضطراب و دلهره و عوامل بازدارنده دیگر، حرکت را بر ما سخت می کند، اما وادی هشتم به ما می‌گوید حرکت کن، جلو برو، راه خودش بر تو نمایان می شود. ولی باز هم من شک دارم و دلم می خواهد از همان ابتدای حرکت، تا انتهای مسیر را ببینم و بروم، در صورتی که چنین چیزی امکانپذیر نیست.

وادی هشتم، به ما شجاعت حرکت کردن می‌دهد تا بدون پروا برویم. هر آموزشی چراغ قوه ای به دست ما می‌دهد که با آن می‌توانیم چند متر جلوتر از خودمان را ببینیم، وقتی آن چندمتر که برایمان نمایان شد، را رفتیم، دوباره چند متر دیگر برای ما روشن می‌شود و این‌چنین آرام آرام به انتهای مسیر می‌رسیم.

اما باید در نظر داشته باشیم دوراهی‌های زیادی بر سر راهی که می رویم وجود دارد: صراط مستقیم و صراط غیرمستقیم؛ یک فرد خردمند بر سر این دو راهی، اول فکر می‌کند، بعد تجزیه و تحلیل می‌کند و با تفکر، تعقل، تدبر و یک برداشت عمیق و صحیح، راه درست را پیدا کرده و می‌رود ولی یک انسان بی خرد، بدون فکر به عاقبت کار و باری به هر جهت حرکت می کند و معلوم نیست سر از کجا دربیاورد، اگر هم اتفاقی صراط مستقیم را بپیماید، سر راهش حتماً موانعی هست که او را دچار شک و تردید کرده و موجب تزلزل و در نتیجه انحراف او از جاده می شود و چه بسا دیگر برگشت وجود نداشته باشد.

هر حرکتی، حرکت نیست. حرکتی صحیح و سالم است که رو به رشد و ارتقاء باشد. اگر حرکت رو به رشد نباشد، آن حرکت، حرکت درستی نخواهد بود. پس اگر تصمیم گرفتیم که حرکت کنیم، بدانیم خود راه به من کمک می‌کند، در ضمن اگر با اطمینان خاطر و توکل به خدا حرکت کنیم، مطمئناً خداوند بزرگ ما را همراهی خواهد کرد و سر راهمان دوستان دیگری هستند که به کمک ما می‌آیند. حرکت در وادی پنجم یک حرکت بیرونی بعد از تفکر است و منظور از حرکت در وادی هشتم هم حرکت درونی و هم بیرونی است. یعنی علاوه بر اینکه به سمت جلسات می‌آییم، به درون خود و به صور پنهان خود سفر کنیم و ببینیم درون من چه می‌گذرد، نقاط ضعف و مشکلات خود را که مثل گنداب‌ها و لجن‌زارهایی در درون ماست را شناسایی کنیم و از بین ببریم.

نویسندگان: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر وحیده (لژیون پنجم)
همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر وحیده (لژیون پنجم)
همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر وحیده (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر وحیده (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر وحیده (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اعظم (دامغان)