امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند و آن‌چه برداشتنی باشد با خود به امانت می‌برند

امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند و آن‌چه برداشتنی باشد با خود به امانت می‌برند و این، جز فرمان حاصل نمی‌گردد.

در این دستور جلسه بر آن شده‌ایم که با راهنما همسفر لیلا گفت‌وگویی در این زمینه داشته باشیم. از شما دعوت می‌شود که با ما همراه باشید.

راهنما همسفر لیلا به همراه مسافرشان با ۲۰سال تخریب انواع مواد، وارد کنگره شدند، آخرین آنتی‌ایکس شیشه و مدت ۱۰ماه و ۷روز سفر کردند و به لطف خدا، رهایی ۶سال و ۸ماه، با راهنمایی مسافر کیان و همسفر فاطمه ملکی. ورزش مسافر و همسفر؛ والیبال و شنا

از دیدگاه شما مفهوم اصلی وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود) چیست؟
منظور این وادی این است که بعد از این‌که تفکرات لازم را انجام دادیم و می‌خواهیم از قوه به فعل به اجرا بگذاریم، نیازی نیست که یک نقشه خیلی بزرگی را بکشیم، همین که حرکت را شروع کنیم، راه به ما نشان می‌دهد که کدام سمت‌وسو حرکت کنیم، مانند تابلوهای جاده‌ها می‌ماند و مثل این‌که یک چراغ در دست گرفتی و هر چقدر جلوتر می‌روی نور چراغ، جلو را روشن می‌کند و باعث می‌شود که ما مسیر را متوجه بشویم.

تفاوت بین حرکت واقعی و تصمیم گرفتن چیست؟
تصمیم گرفتن مانند حرکت در ذهن می‌ماند، يعنی در ساختارهای ذهنی است و هنوز در جهان خاکی وارد نشده است؛ ولی حرکت واقعی زمانی است که آن تصمیمات را بخواهیم به مرحله اجرا درآوریم.

چرا در این وادی روی حرکت کردن تأکید شده است؟
اساس هستی، تغییرات و تبدیلات بر مبنای حرکت است. تا حرکت نکنیم هیچ اتفاقی نمی‌افتد. تمام موجودات هستی، با حرکت است که تغییر می‌کنند مانند: فصل‌ها، روز و شب و ... انسان هم از این قاعده مستثنی نیست و باید حرکت کند تا آن اتفاق شایسته‌ برایش رقم بخورد.

اگر شخصی از شروع کردن بترسد، چه پیشنهادی برای برداشتن قدم اول دارید؟
به نظر من ترس یک واژه‌ای است که در کنگره‌۶۰ تکلیفش مشخص شده است. وقتی‌که ترس درون ما است باید چه‌کار کرد؟ ترس تفکر را می‌خورد و باعث می‌شود که ما حرکت نکنیم و در جای خود متوقف شویم. روشی که در کنگره برای نابودی ترس آموزش داده شده این است که باید حرکت کنیم و به دل ترس برویم تا آن هیولایی که برای ما آن‌قدر بزرگ و باعث توقف ما شده است، ساختار‌هایش فرو بریزد و از بین برود. نیروی بازدارنده هر زمان که انسان بخواهد حرکت کند به هر روشی با القائاتی مانند ترس، خشم، ناامیدی و زیرشاخه‌های این‌ها می‌خواهد سد ایجاد کند و انسان آگاه می‌تواند از تمام این موانع عبور کند.

چه انگیزه‌ای شما را به انجام بستن پیمان وادی هشتم موفق کرد؟
در مسیر کنگره‌۶۰، دو پیمان داریم؛ پیمان وادی هشتم و پیمان وادی دوازدهم. پیمان وادی هشتم، پیمانی است که ما با خدای خود می‌بندیم. یک بازنگری در اعمال است و یک قراردادی است که می‌بندیم تا خداوند مسیر را برای ما به سمت آگاهی و شناخت روشن کند، برای من این‌گونه بوده است. هر رهجویی هم به مرحله لازم برسد؛ باید این پیمان را انجام بدهد، کار سختی نیست و به این معنی نیست که من نباید از این به بعد کار ضدارزشی انجام ندهم؛ بلکه کمک می‌کند برای مراقبت از اعمال‌مان و تمرکز بیشتر روی خودمان و ادامه مسیر حیات و کاری بسیار لذت‌بخش، زیبا و پر از انرژی است و البته در کنگره انجام خدمت‌های بالاتر نیازمند داشتن و اجرای پیمان وادی هشتم است.

و آخرین سؤال: اگر کسی چند بار ددچار شکست شود، چگونه می‌تواند دوباره حرکت کند؟
گاهی وقت‌ها کاری را می‌خواهیم انجام دهیم؛ ولی شرایط باعث می‌شود که ما موفق نشویم و یا احساس می‌کنیم شکست خورده‌ایم. باید بدانیم که هر شکست، یک تجربه، آگاهی و یک پلی برای پیروزی است. نگاه‌مان را به مسئله عوض کنیم، مجدد و مجدد حرکت کنیم؛ زیرا حسی که بعد از شکست و آن باز‌دارندگی که در ما ایجاد می‌شود، کار نیروهای منفی و از حقه‌های نفس است. کار اضداد همین است که به طرق مختلف، با حس‌های منفی و با اتفاقات منفی نگذارند که ما به آن مسیری که توسط خداوند برای ما در نظر گرفته شده است برسیم؛ اگر این را به عنوان یک شاه‌کلید بدانیم، این‌طوری نگاه‌مان به مسائل عوض می‌شود و هیچ چیزی را شکست نمی‌دانیم و به دل ترس‌ها، نا‌امیدی‌ها و ناتوانی‌های خود می‌رویم و هر چیزی را تبدیل به توانایی می کنیم و موفقیت برای خودمان می‌سازیم.

از این‌که وقت باارزش خود را در اختیار ما قرار دادید، سپاسگزارم.

مصاحبه کننده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر لیلا( لژیون اول)
عکاس: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر ندا( لژیون سوم
ارسال: همسفر مونا رهجوی راهنما همسفر فاطمه( لژیون چهارم) نگهبان‌ سایت

منبع: نمایندگی دماوند - همسفران 

شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵