در «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان میشود.) و تأثیر آن روی من» همان‌طور که می‌دانیم، برای انجام هر کاری که بخواهد به نتیجه مطلوب برسد باید ابتدا خواسته داشته باشیم و حرکت کنیم. در مسیر حرکتمان، دو راه وجود دارد: یکی صراط مستقیم یا روشنایی و دومی تاریکی یا مسیر شیطانی یا ضد ارزشی.
منِ همسفر، اگر خواسته داشته باشم، برای مثال اگر می‌خواهم ماشینی بخرم یا ملکی بخرم ابتدا باید برای خرید این‌ها پس‌انداز کنم، سختی متحمل شوم و حرکت کنم تا بتوانم پله‌پله به خواسته‌ام، که همان خرید ملک یا ماشین است برسم در غیر این صورت، به آن خواسته‌ام نخواهم رسید.
ما انسان‌ها اگر حرکت نکنیم و ساکن باشیم، مثل رودی که جریان ندارد، به لجن‌زار تبدیل می‌شویم. پس وقتی خواسته باشد و حرکت کنیم در مسیر درست و صراط مستقیم به آنچه می‌خواهیم می‌رسیم و مشکلاتمان هم یک‌به‌یک حل خواهد شد.
همان‌طور که می‌دانیم تمامی مصرف‌کننده‌های کنگره ۶۰ ابتدا خواسته داشتند و خواسته آن‌ها ترک و درمان بود. جست‌وجو کردند، با کنگره آشنا شدند، حرکت کردند و آمدند و طبق قوانین کنگره آموزش‌ها را یک‌به‌یک فرا گرفتند و کاربردی کردند و توانستند به درمان قطعی برسند. هرکدام، چه همسفرها و چه مسافرها با حرکت در مسیر صراط مستقیم توانستند به حال خوب، سلامتی و آرامش برسند و مشکلاتشان را در زندگی و جامعه حل کنند.
پس نتیجه می‌گیریم که با حرکت، راه نمایان میشود. بدون حرکت، هیچ زایش و تولید و خلقی ایجاد نمی‌شود.
نویسنده: همسفر اشرف رهجوی راهنما همسفر شکوفه (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر شکوفه (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش
- تعداد بازدید از این مطلب :
56