کافی است قدم اول را برداریم

گر مرد رهی، میان خون باید رفت
وز پای فتاده، سرنگون باید رفت
تو پای به ره درنه و از هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت

برای اینکه وارد یک بازی شویم، گام اول فراگیری قوانین آن بازی است. اگر بدون یادگیری قوانین وارد بازی شویم، هم برای هم‌بازی‌های خود مشکل ایجاد می‌کنیم و هم خودمان کلافه و سردرگم می‌شویم.وادی‌ها مانند قوانین زندگی هستند؛ قوانینی که اگر آن‌ها را یاد بگیریم و در زندگی به کار ببندیم، می‌توانند کلید قفل‌های زنگ‌زده زندگی باشند و با کاربردی کردن آن‌ها، به مرور زمان این قفل‌ها را باز کنیم.وادی‌ها قوانینی هستند که اگر خوب دقت کنیم، همیشه و همه‌جا جاری هستند. اگر آن‌ها را بلد باشیم، یاد بگیریم و به آن‌ها عمل کنیم، در بازی زندگی بازیکن خوبی خواهیم بود؛ به‌گونه‌ای که هم خودمان و هم دیگران از بازی ما لذت ببرند. اما اگر قوانین را ندانیم، یا بدانیم ولی عمل کردن را بلد نباشیم، طوری بازی می‌کنیم که هم حال خودمان را می‌گیریم و هم حال دیگران را.

دستور جلسه این هفته، وادی هشتم است؛ تحت عنوان: «با حرکت راه نمایان می‌شود.»چند نکته مهم درباره حرکت وجود دارد که باید به آن توجه کرد:۱. خواسته یا هدف فرد کاملاً مشخص باشد.۲. پس از آن، فرد باید با تمام وجود خود بخواهد که خواسته او برآورده شود؛ درست مثل انسان تشنه‌ای که به دنبال آب است و برای رسیدن به آن تلاش می‌کند و تمام توجه خود را به خواسته‌اش معطوف می‌کند.۳. در مسیر حرکت، گاهی با چندین راه برخورد می‌کنیم که مجموع آن‌ها را می‌توان به دو راه ارزشی و ضد ارزشی تقسیم کرد. هر فرد بر اساس خردمندی یا کم‌خردی خویش، یک مسیر را انتخاب می‌کند.

باید به این موضوع توجه داشته باشیم که اگر خواسته یا هدف شخصی، رسیدن به سلامتی، صلح و آرامش، عشق و محبت است، بایستی ابتدا حساب خود را تسویه و به صفر نزدیک کند؛ یعنی جبران خسارت کند، نسبت به خود، خانواده و جامعه باید به این موضوع توجه داشت که گاهی مقصد آن‌قدرها دور نیست؛ این ساکن بودن است که راه را دور و ناممکن نشان می‌دهد. کافی است قدم اول را برداریم؛ آن‌وقت مسیر، آرام‌آرام خودش را نشان می‌دهد. شاید نتوانیم تمام راه را ببینیم، اما می‌توانیم با هر قدم، یک قدم به مقصد نزدیک‌تر شویم.در مسیر زندگی تغییر، حاصل حرکت است. حتی کوچک‌ترین قدمی که در مسیر درست برداشته شود، از بزرگ‌ترین تصمیمی که فقط در ذهن باقی بماند، ارزشمندتر است. پس من با تفکر صحیح حرکت می‌کنم، چون می‌دانم راه در دل همین حرکت نمایان خواهد شد.در پایان، خداوند را شاکرم که توفیق حضور در کنگره ۶۰ را به من عطا کرد. از جناب مهندس دژاکام و تمامی خدمتگزاران کنگره ۶۰ که با عشق و خدمت خالصانه، این بستر امن را فراهم کرده‌اند سپاسگزارم.

رابط خبری: همسفرملیحه رهجوی راهنما همسفرمائده(لژیون سوم تغذیه سالم)
ارسال:همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری