مسافر اکبر با آنتی‌ایکس تریاک و شیره وارد کنگره شد. ۱۱ ماه و ۸ روز با راهنمایی مسافر حسین صالحی، با روش "D.S.T" و داروی "OT" سفر کرد و اکنون ۵ سال و ۱۰ روز است که به رهایی رسیده و شال راهنمایی را بر گردن دارد. با ایشان، در مورد دستور جلسه «وادی هشتم؛ با حرکت راه نمایان می‌شود» به گفت‌وگو پرداختیم که در ادامه می‌خوانید:
به نظر شما، بعد از هفت وادی تفکر، چرا در وادی هشتم گفته می‌شود که تفکر به‌تنهایی گره‌گشا نیست و ترس از ناشناخته‌های مسیر چگونه با اولین قدم و حرکت از بین می‌رود؟
در مسیر زندگی، بسیاری از ما در نقطه‌ای از ناامیدی و بی‌حرکتی می‌مانیم؛ جایی که فکر می‌کنیم راهی وجود ندارد و همه درها بسته است. اما وادی هشتم با نوری از امید به ما یادآوری می‌کند که تا زمانی حرکتی نباشد، راه هم نمایان نمی‌شود. این وادی به ما می‌آموزد که دانستن و فهمیدن کافی نیست، بلکه باید قدم برداشت، تجربه کرد و عمل نمود. همان‌طور که رودها با حرکت خود مسیر را می‌سازند و به دریاها می‌رسند، انسان نیز با تلاش، پشتکار و ایمان، مسیر رشد و رهایی خود را پیدا می‌کند. در کنگره۶۰، وادی هشتم پلی است میان تفکر و عمل؛ یادآور این اصل که هیچ تغییری بدون حرکت و هیچ حرکتی بدون هدف، معنا ندارد.
تفاوت یک خواسته واقعی و درونی با یک آرزوی گذرا در سفر مسافر چگونه آشکار می‌شود؟
اگر ما خواسته و هدف خود را جدی نگیریم و به آن فکر نکنیم، در میانه راه آن را فراموش خواهیم کرد و از آن خواسته‌ای که داریم، دور و دورتر می‌شویم و هدفمان را از یاد می‌بریم. انسان باید برای خواسته‌هایش تلاش کند و آن‌ها را جدی بگیرد تا بتواند به هدف موردنظر خود برسد.
یکی از ارکان وادی هشتم، جبران خسارت است. چرا بازسازی سیستم وجودی و رسیدن به تعادل، بدون صاف کردن بدهی‌ها با خود، خانواده و جامعه امکان‌پذیر نیست؟
وقتی می‌خواهیم در صراط مستقیم حرکت کنیم و به عشق و محبت، صلح و آرامش برسیم، باید از ضد ارزش‌ها دوری کنیم و جبران خسارت نماییم. باید ابتدا از خودمان شروع کنیم، خودمان را ببخشیم و در ترمیم و بازسازی جسم و روانمان اقدام نماییم؛ زیرا ما خواسته یا ناخواسته به جسم و روان خود آسیب رسانده‌ایم. همه ما در دوران اعتیاد، خسارت‌هایی به خانواده‌مان زده‌ایم و اکنون که در وادی هشتم قرار گرفته‌ایم و آموزش دیده‌ایم، باید نسبت به جبران خسارت از خانواده اقدام کنیم. مرحله بعد، جبران خسارت از جامعه است. ما در اثر نادانی ممکن است خسارت‌هایی به جامعه رسانده باشیم و حالا نوبت آن شده است که با کاشتن درخت و جمع‌آوری زباله‌هایی که روی زمین افتاده یا در طبیعت رها شده‌اند، اقدام کنیم و از جامعه و طبیعت جبران خسارت نماییم.
مراسم بستن پیمان چه بار معنایی و چه تحولی در «سفر پنهان» ایجاد می‌کند که می‌تواند انسان را در صراط مستقیم محافظت کند؟
هر مسافری بعد از اتمام سفر اول و گذشت حدود شش ماه از سفر دوم، به‌صورت داوطلبانه می‌تواند با اجازه از راهنما، این پیمان را اجرا کند. فردی که پیمان وادی هشتم را اجرا می‌کند، مسئولیتش بیشتر می‌شود و آن شخص باید مسئولیت‌پذیر باشد. شخصی که این پیمان را اجرا می‌کند، خود را ملزم می‌کند که اشتباهات گذشته را انجام ندهد و تمام تلاش خود را می‌کند که در این مسیر بماند. به فرموده دکتر امین: «فلسفه پیمان بستن این است که انسان نهایت تلاش خود را انجام دهد تا در مسیر صراط مستقیم باشد».
برای مسافری که از ناشناخته‌های مسیر رهایی یا چالش‌های آینده ترس دارد، پیام و راز نهفته در جمله «با حرکت، راه نمایان می‌شود» چیست؟
یکی دیگر از ترفندهای نیروهای منفی و بازدارنده، ناامید کردن ماست. نیروهای منفی با زورگویی می‌خواهند جلوی حرکت ما را بگیرند. بعضی وقت‌ها ما در مسیر خود می‌ایستیم، به بهانه اینکه راه مشخص نیست. می‌خواهیم تمام راه را از ابتدا تا انتها ببینیم، و این کار ممکن نیست؛ مگر اینکه در آن جاده حرکت کنیم.
کلام آخر:
در وادی هشتم، به ما این آموزش و امیدواری را می‌دهد که دانستن و تفکر کردن به‌تنهایی کاری از پیش نمی‌برد، بلکه باید حرکت کرد و با حرکت است که راه نمایان می‌شود. انسانی که فقط تفکر کند ولی حرکت نکند، هیچ‌گاه راه برایش نمایان نخواهد شد و در سکون قرار می‌گیرد و سکون در نهایت به سقوط ختم خواهد شد. در پایان از جناب آقای مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان سپاسگزارم که چنین بستری را برای ما به وجود آوردند تا در آرامش بتوانیم آموزش‌های کنگره را فرا بگیریم و در مسیر زندگی‌مان به کار ببریم.
تهیه، تایپ و ویراستاری: مسافر حامد(لژیون۵)
تنظیم و ارسال مطلب: مسافر رضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
101