زمان در درمان نقش اساسی دارد

جلسه نهم از دوره‌ی بیست‌ودوم از سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی قیدار، با استادی راهنمای محترم مسافر مسعود، با نگهبانی مسافر رضا و با دبیری مسافر قدرت با دستور جلسه « صورت مسئله اعتیاد » در روز پنجشنبه ۹ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد 

سلام دوستان، مسعود هستم، یک مسافر.

دستور جلسه هفتگی، «صورت مسئله اعتیاد» است و این موضوع، نخستین دستور جلسه کنگره ۶۰ در سال تحصیلی جدید به شمار می‌آید. همان‌طور که سال تحصیلی از ابتدای مهرماه آغاز می‌شود، دستور جلسات کنگره ۶۰ نیز از اول مهرماه آغاز می‌شود و «صورت مسئله اعتیاد» به‌عنوان یکی از اساسی‌ترین و کلیدی‌ترین موضوعات کنگره در ابتدای این مسیر قرار گرفته است.

اما چرا صورت مسئله اعتیاد تا این اندازه اهمیت دارد؟ چون تا زمانی که صورت مسئله یک مشکل را به‌درستی نشناسیم، نمی‌توانیم راه‌حل مناسبی برای آن پیدا کنیم.

در کتاب «ادموند و هلیا» از آقای مهندس، مطالبی در این زمینه مطرح شده است و اشاره می‌شود که از همان آغاز خلقت انسان، موضوع مواد مخدر و اعتیاد نیز در کنار انسان وجود داشته است. در واقع، از زمانی که انسان پا به عرصه وجود گذاشت، بشر همواره با مسئله اعتیاد و مواد مخدر روبه‌رو بوده و تلاش کرده است راهی برای رهایی از آن پیدا کند؛ اما سال‌ها راه‌حل مشخص و مؤثری برای درمان این مسئله وجود نداشت، زیرا صورت مسئله به‌درستی شناخته نشده بود.

برای مثال، اگر من امروز بخواهم از نقطه‌ای به تهران بروم، ابتدا باید بدانم در کجا قرار دارم. تا زمانی که مبدأ خود را نشناسم، نمی‌توانم مسیر درست را برای رسیدن به مقصد پیدا کنم. آقای مهندس نیز دقیقاً همین کار را انجام دادند؛ یعنی ابتدا مشخص کردند که فرد مصرف‌کننده در چه نقطه‌ای قرار دارد و مصرف مواد مخدر چه تخریب‌هایی در جسم او ایجاد کرده است و برای رسیدن به درمان، چه قسمت‌هایی از سیستم جسم باید بازسازی و ترمیم شود.

در گذشته، بیشتر افراد فقط به دنبال این بودند که چگونه مصرف مواد مخدر را متوقف کنند و از مواد خلاص شوند، اما کمتر کسی به این موضوع توجه داشت که مواد مخدر چه آسیب‌ها و تخریب‌هایی در جسم انسان ایجاد کرده است. حتی این باور وجود داشت که اگر فردی برای مدتی، مثلاً بیست‌ویک روز، مواد مصرف نکند، تمام آثار مواد مخدر از بین خواهد رفت؛ در حالی که واقعیت این‌گونه نبود.

گاهی می‌بینیم فردی سال‌ها از مصرف مواد فاصله گرفته است، اما هنوز در ذهن خود با مسئله مواد درگیر است و می‌گوید: «خدا را شکر که امروز هم مواد مصرف نکرده‌ام.» این نشان می‌دهد که صرفاً قطع مصرف، به معنای درمان کامل نیست.

اما در کنگره ۶۰، با شناخت درست صورت مسئله اعتیاد و با استفاده از روش درمانی صحیح، مسیر درمان مشخص شد. من که امروز هشت سال است از بند اعتیاد رها شده‌ام، حتی به‌درستی به یاد نمی‌آورم که در گذشته چگونه و با چه شرایطی مواد مصرف می‌کردم. خداوند را هزاران مرتبه شکر می‌کنم که با کنگره ۶۰ آشنا شدم و آقای مهندس با شناخت و کشف صورت مسئله اعتیاد، این مسیر را برای بسیاری از انسان‌ها روشن کردند و بستری فراهم نمودند تا ما بتوانیم در این مکان، به درمان واقعی برسیم.

امروز نیز وظیفه ما این است که از آموزش‌های ناب کنگره ۶۰ بهره‌مند شویم، آن‌ها را در زندگی خود به کار بگیریم و تنها به شنیدن و دانستن اکتفا نکنیم؛ چراکه آموزش زمانی ارزشمند است که بتوانیم آن را در زندگی خود کاربردی کنیم.

اما دستور جلسه دوم، پنجمین سال رهایی راهنمای محترم، مسافر یدالله عزیز، است.

آقا یدالله از همان روزهای ابتدایی ورودشان به کنگره، با این مجموعه انس گرفتند و خیلی زود در مسیر خدمت قرار گرفتند. ایشان در همان دوران سفر اول نیز حضوری فعال در کنگره داشتند و همواره تلاش می‌کردند در حد توان خود خدمتی انجام دهند.

ساختمانی که امروز در آن حضور داریم، بخش زیادی از زحمات و تلاش‌های آقا یدالله را در خود دارد. ایشان در دوران سفر اول، تمام دیوارهای این ساختمان را کار کردند و با وجود اینکه خودشان در مسیر درمان بودند، از خدمت کردن غافل نشدند. این موضوع نشان می‌دهد که خدمت در کنگره برای ایشان تنها یک مسئولیت نبوده، بلکه بخشی از مسیر حرکت و آموزش ایشان بوده است.

در هفته گذشته نیز که هفته سایت بود، آقا یدالله برای احیای سایت شعبه قیدار تلاش کردند و در ادامه، در جایگاه مرزبانی نیز خدمت کردند. امروز نیز در جایگاه راهنمایی به خدمت مشغول هستند و به مسافران و همسفران کمک می‌کنند تا مسیر درمان و آموزش خود را بهتر طی کنند.

آقا یدالله عزیز، امیدوارم پنجمین سال رهایی شما سرآغاز سال‌های پربرکت دیگری در زندگی‌تان باشد و نور خدمت‌هایی که در کنگره انجام داده‌اید، همیشه در زندگی شما و خانواده محترمتان جاری باشد.

از خداوند می‌خواهم که همچنان در مسیر خدمت و آموزش ثابت‌قدم باشید و بتوانید سال‌های سال در جایگاه‌های مختلف، به انسان‌هایی که در جست‌وجوی رهایی هستند، خدمت کنید.

پنجمین سال رهایی‌تان مبارک و برقرار باشید.

خلاصه سخنان راهنمای محترم مسافر یداله در تولد پنجمین سال رهایی 

سلام دوستان، یدالله هستم، یک مسافر.

پیش از هر چیز، از تمام عزیزانی که به مناسبت این روز به من تبریک گفتند، صمیمانه تشکر می‌کنم. ان‌شاءالله روزی فرا برسد که هیچ‌کدام از عزیزانی که در این جمع حضور دارند، دغدغه تهیه مواد نداشته باشند و بتوانند زندگی همراه با آزادی و آرامش را در کنار خانواده خود تجربه کنند.

جمله معروفی وجود دارد که لازم دانستم در اینجا به آن اشاره کنم: «انسان، مظروفِ ظرفِ ایام است.» مبارکی و ارزشمندی این ایام نیز به دلیل خیر و برکتی است که بعضی از انسان‌ها با حضور و خدمت خود به زندگی دیگران می‌بخشند.

اما مفهوم این جمله چیست؟ ایام برای همه ما یکسان است؛ اما برای انسانی که حالش خوب باشد، هر روز می‌تواند برایش حکم عید را داشته باشد. در مقابل، گاهی شرایط زندگی به گونه‌ای رقم می‌خورد که انسان فقط بدی‌ها و سختی‌های روزگار را می‌بیند و از زیبایی‌های زندگی غافل می‌شود.

تمام جشن‌ها و مناسبت‌هایی که امروز در کنار یکدیگر برگزار می‌کنیم، به برکت وجود انسان‌های پرثمری مانند آقا مسعود و آقا بهمن است. این عزیزان نهالی را کاشتند، از آن مراقبت کردند و آن را آبیاری کردند و حاصل این تلاش، امروز به شکل این شعبه نمایان شده است؛ درختی که همچنان در حال رشد و ثمر دادن است.

به همین دلیل، درست نیست که من پس از رهایی، این درخت تنومند را به حال خود رها کنم و از آن فاصله بگیرم. هرکدام از ما در قبال این مجموعه و زحماتی که برای شکل‌گیری و رشد آن کشیده شده است، مسئولیتی داریم.

در کنگره ۶۰ این موضوع به‌خوبی ثابت شده است که هر انسانی به اندازه دل‌هایی که آرام می‌کند، دل خودش نیز آرام خواهد شد. خدمت کردن و کمک به دیگران، در نهایت آرامش و حال خوب را به خود انسان بازمی‌گرداند.

نکته دیگری که لازم می‌دانم عرض کنم، درباره خدمتگزاران و راهنمایان عزیزی است که در کنگره حضور دارند. این عزیزان در واقع فقط در را برای شما باز می‌کنند؛ اما اینکه ما وارد این مجموعه شویم، مسیر را ادامه دهیم و از آموزش‌ها و فرصت‌هایی که در اختیارمان قرار گرفته استفاده کنیم، به خودمان بستگی دارد.

خوشا به حال عزیزانی که امروز به عنوان تازه‌وارد در این جمع حضور دارند و اولین روز حضورشان را با یک جشن تولد آغاز می‌کنند. بدون شک، قرار گرفتن در چنین فضایی و آشنایی با انسان‌هایی که مسیر درمان و رهایی را طی کرده‌اند، می‌تواند شروع بسیار ارزشمندی برای آنان باشد و امیدوارم این عزیزان نیز روزی در همین جایگاه، جشن رهایی و تولد خود را در کنار خانواده و دوستانشان تجربه کنند.

مرزبان کشیک: مسافر علی

تایپ، درج و ارسال: مسافر مهدی، رهجوی لژیون نهم 

عکس: مسافرعلی، مرزبان خبری