حرکت کلید رهایی و حال خوش

تعدادی از اعضاء لژیون سردار نمایندگی آکادمی در خصوص دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» نوشتند:

همسفر سمیه:

در رابطه با وادی هشتم «با حرکت، راه نمایان می‌شود.» مشارکتم را با همان پیام ابتدایی وادی آغاز می‌کنم، آقای مهندس می‌فرمایند: «امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند و آنچه برداشتی باشد، با خود به امانت می‌برند و این جز فرمان حاصل نمی‌گردد. پس با شما که پیمان می‌بندید، در اندیشه‌ آن باشید که از زمین برخیزید و به آن مکان که فرمان است، رهسپار شوید. از سکون نه زایشی هست و نه چیزی به وجود می‌آید؛ همه‌چیز از حرکت شکل می‌گیرد». اگرچه جناب مهندس وادی هشتم را در قالب دو سی‌دی شرح می‌دهند؛ اما حس می‌کنم اگر تنها همین چند خط را سرلوحه‌ زندگی‌ام قرار دهم، بخش بزرگی از مسیر را پیموده‌ام؛ چه رسد به آنکه بتوانم تمام این وادی را در عمل پیاده کنم. چقدر این پیام زیبا آغاز می‌شود: «امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند ...». برای من، این امواج همان سختی‌ها، مشکلات و گره‌هایی هستند که در طول زندگی با آن‌ها روبرو شده‌ام. گاهی این امواج چنان سهمگین‌اند که توان مقابله را از من می‌گیرند؛ اما وادی هشتم یادآوری می‌کند که نباید در برابرشان منفعل و بی‌حرکت بمانم. جمله‌ «از سکون نه زایشی هست و نه چیزی به وجود می‌آید؛ همه‌چیز از حرکت شکل می‌گیرد» برای من بسیار دل‌نشین و پرمعنا است و گویی عصاره‌ تمام وادی را در خود جای‌داده است. در سکون و بی‌حرکتی، هیچ رشد و تغییری رخ نمی‌دهد و حتی حس پویایی و باارزش بودن نیز کم‌‌رنگ می‌شود. زمانی که حرکت از زندگی رخت بربندد، حیات نیز از جریان می‌افتد. «از تو حرکت، از خدابرکت». این ضرب‌المثل یعنی؛ باید سهم و وظیفه‌ خود را به انجام برسانم، قدم بردارم و نتیجه را به قدرت‌مطلق واگذار کنم. گام نهادن در صراط مستقیم، حرکتی است آگاهانه همراه باایمان و توکل تا من بتوانم به آرامش، رضایت درونی و حس ارزشمندی دست‌یابم. امروز با خود پیمان می‌بندم که تا آخرین لحظه‌ عمر، در مسیر بهتر شدن، آموختن و تعالی گام بردارم و از سکون بپرهیزم؛ چراکه می‌دانم تا قدم از قدم برندارم، مسیر برایم روشن نخواهد شد. پس حرکت می‌کند؛ حتی با قدم‌هایی کوچک چون ایمان‌دارم که با حرکت، راه نمایان می‌شود.

همسفر طاهره:

در رابطه با وادی هشتم: «با حرکت، راه نمایان می‌شود». پیش از ورود به کنگره تصور می‌کردم برای رسیدن به خواسته‌ها، صرف فکر کردن و تعیین هدف کفایت می‌کند و بقیه‌ امور خودبه‌‌خود سامان می‌یابند؛ اما امروز آموخته‌ام که انسان در سکون، هیچ تغییری نمی‌‌کند و به مقصود نمی‌رسد. حتی برای ساده‌ترین خواسته نیز باید قدم برداشت؛ وقتی تشنه‌ام، تصور آب یا انتظار کشیدن برای دیگران تشنگی مرا برطرف نمی‌سازد، بلکه باید برخیزم و به‌طرف آن بروم. ما پیش از کنگره گاه در مسیرهای انحرافی پیش می‌رفتیم و برای اهدافی نامشخص درجا می‌زدیم؛ اما اکنون با به‌کارگیری قوه‌ تفکر، هدف درست را برگزیده‌ایم و راه راستی و روشنایی را بازشناخته‌ایم. پس باید از این فرصت بهره ببرم و آموزش‌ها و تجربیات کنگره را به عمل تبدیل کنم؛ چراکه «با حلوا گفتن، دهان شیرین نمی‌شود». اگر مدعی تغییر هستم، باید آن را در پندار و کردارم متجلی سازم تا خود و دیگران آن را احساس کنیم و به حال خوش برسیم. خداوند می‌فرماید: «از تو حرکت، از من برکت». نیازی نیست تمام جزئیات آینده را از پیش بدانم، کافی است در مسیر ارزش‌ها قرار بگیرم، هدف را مشخص کنم و برای رسیدن به آن بکوشم. دست‌یابی به اهداف، نیازمند جادو و ورد نیست، بلکه تلاش، استقامت و شجاعت می‌‌طلبد. هنگامی‌که گام درراه می‌گذارم، فراز و نشیب‌های مسیر هموار می‌شوند و راه‌های انحرافی کنار می‌روند؛ آنگاه صراط مستقیم، روشن‌تر از همیشه‌ خودنمایی می‌کند.

رابط خبری: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر عقیق (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر بهجت (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آکادمی