همان‌طور که یک فرد بصورت تدریجی معتاد شده است، باید به صورت تدریجی هم درمان بشود. (نمایندگی رز تهران)

جلسه سیزدهم از دوره شانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی ـ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی رز تهران، با استادی همسفر یاسمن، نگهبانی مسافر رها و دبیری مسافر سودابه، روز سه‌شنبه هفتم مهرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۲:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد

سلام دوستان، یاسمن هستم، یک همسفر.

دستور جلسه امروز «صورت مسئله اعتیاد» می‌باشد. آقای مهندس سی سال پیش، صورت مسئله اعتیاد را کشف کردند و همان‌طور که می‌دانیم، یک فرد مصرف‌کننده به مرور زمان مصرف‌کننده می‌شود. یعنی اول تفریحی می‌کشد، بعد ماهی یک دفعه، هفته‌ای یک دفعه،، بعد متوجه می‌شود هر روز دارد از یک مواد مخدر استفاده می‌کند.

آقای مهندس گفتند، همان‌طور که یک فرد بصورت تدریجی معتاد شده است، باید به صورت تدریجی هم درمان بشود و طی ده الی یازده ماه بتواند این مواد را ترک کند. این‌طور نیست که بگوید من می‌روم یک کلینیک، سه روز، یک هفته می‌خوابم و یا خانه‌ام را عوض می‌کنم و یا راه‌های دیگر، بعد درمان می‌شوم. همچین چیزی امکان ندارد.

بدن انسان مواد بیوشیمی و مخدر طبیعی را تولید می‌کند، وقتی از بیرون، مواد مخدر وارد جسم شود، یا حتی افکار و حس منفی،  کارخانه‌های تولید مخدر طبیعی بدن را از کار می‌اندازد و بدن دیگر این مواد را نمی‌تواند ترشح کند، به همین دلیل، فرد احتیاج پیدا می‌کند که از بیرون، مواد مخدر وارد جسم کند؛ چون سیستم و کارخانه جسم را تخریب کرده و از کار انداخته است.

آقای مهندس برای درمان جسم، مثلثی را تعریف کردند که اضلاع آن «جسم، روان، جهان‌بینی» می‌باشد. در پروتکل درمانی کنگره۶۰، داروی OT به روش DST، می‌تواند در مدت زمان ده تا یازده ماه، سیستم از کار افتاده جسم را بازسازی کرده و دوباره راه‌اندازی کند.

گفتیم که درمان سه ضلع دارد. داروی OT فقط جسم را درمان می‌کند. باید با آموزش‌های کنگره، جهان‌بینی هم تغییر کند تا روان به تعادل برسد و درمان حقیقی برای مصرف کننده اتفاق بیفتد.

میخواهم از تجربه‌ای که هفته پیش، برایم اتفاق افتاد، مثال بزنم؛ سه تا از ناخن‌های پایم، به دلایلی افتاده بود، در ورزش کنگره، متوجه شدم که نمی‌توانم در رشته ایروبیک شرکت کنم، با این حال می‌توانستم در رشته شطرنج حضور یابم، با وجود این‌که می‌دانم در رشته شطرنج، پا اذیت و درگیر نمی‌شود، با این حال استفاده نکردم! زیرا درد داشتم و در توانم نبود و حوصله شرکت در رشته شطرنج را هم نداشتم. پس می‌بینیم که ضلع جهان‌بینی در نوع اندیشه و تفکر بسیار مهم است؛ چون تا وقتی که تفکر من تغییر نکند، دیدگاه من به زندگی تغییر نکند، من نمی‌توانم درمان بشوم.

خیلی ممنون که به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ: همسفر الهه، لژیون ششم
عکس: مرزبان خبری مسافر رقیه_ نمایندگی رز تهران
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز