با حرکت در مسیر ارزش‌ها، راه روشن می‌شود

تمام وادی‌ها به هم مرتبط هستند؛ زمانی که به وادی هشتم می‌رسیم، می‌آموزیم که با حرکت، راه نمایان می‌شود. حرکت یعنی چه؟ یعنی هر چیزی که از یک نقطه به نقطه دیگر می‌رود؛ اگر انسان بخواهد تغییر کند و به رشد و ارتقا برسد؛ باید حرکت کند و این قانون مانند قانون‌های دیگر است. در تمام طول مسیر زندگی، نیرویی وجود دارد که می‌خواهد من را از حرکت باز دارد. این نیرو، نیروی شیطانی و بازدارنده است؛ همیشه سعی می‌کند مانع حرکت ما شود و انسان را متوقف کند تا از هدف دور بماند؛ چون بی‌هدف بودن باعث می‌شود، انسان مدام در یک چرخه معیوب در حال حرکت باشد؛ باید بدانیم راهی را که انتخاب می‌ کنیم، قبل از حرکت درباره آن تفکر کنیم و از آن شناخت داشته باشیم و زمان را نیز در نظر بگیریم؛ گاهی چیزی را که نادیده می‌گیریم، زمان است.

در سکون هیچ زایشی نیست؛ زمانی که ما ایستاده‌ایم و می‌اندیشیم، شرایط به گونه‌ای دیگر است؛ ولی زمانی که حرکت می‌کنیم و می‌اندیشیم، وضعیت به شکل دیگری خواهد بود. تا زمانی که حرکت را شروع نکنیم، در تاریکی خواهیم ماند. انسان باید خواسته داشته باشد تا بتواند مسائل را حل کند و بر مبنای آن خواسته‌ها، سعی و تلاش کند؛ وقتی خواسته مشخص باشد، تمرکزمان بیشتر می‌شود و به حرکت ادامه می‌دهیم و در حرکت، کم‌کم راه مشخص می‌شود و تجربه و دانش لازم را کسب می‌کنیم؛ اگر من مشکلی داشته باشم و ساعت‌ها و ماه‌ها بنشینم و فقط فکر کنم، نمی‌توانم حرکت داشته باشم و به نتیجه مطلوب برسم؛ باید از مشکلات نهراسم؛ چون مشکلات من را قوی‌تر می‌کنند. در مسیر حرکت، راه‌های دیگری هم وجود دارد که انتخاب آن‌ها به خود ما بستگی دارد.

باید بدانیم که انسان، همواره در دوراهی‌ انتخاب قرار دارد و باید راه درست را از نادرست تشخیص دهد؛ هر چه‌قدر انسان خردمند باشد، مسیر بهتری را انتخاب می‌کند و کمتر اشتباه می‌کند؛ اما انسان کم‌خرد، بارها مسیرهای اشتباه را تکرار می‌کند. برای حرکت کردن در مسیر صراط مستقیم، باید ابتدا حساب خودمان را تسویه و صفر نزدیک کنیم. ما خواسته یا ناخواسته، به خاطر رفتن به سمت راه‌های اشتباه، آسیب‌های زیادی به خودمان، خانواده و جامعه وارد کرده‌ایم؛ باید شجاعت و توانایی داشته باشیم که خودمان را ببخشیم و با انجام کارهای درست و ارزشی، درصدد جبران آن‌ها برآییم. این وادی به ما می‌آموزد که برای رسیدن به مقصد باید حرکت کنیم؛ حتی اگر مسیر در ابتدا نامشخص باشد. با حرکت در مسیر ارزش‌ها، راه روشن می‌شود و ساختارها نیز پدیدار می‌شوند.

منبع: وادی هشتم از کتاب عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود
نویسنده: همسفر فرح رهجوی راهنما همسفر هانیه(لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر مریم (ب) رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون ششم)
عکاس: همسفر فاطمه زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم)
ویرایش: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاکدشت