در وادی هفتم آموختیم یافتن راه بسیار مهم است؛ حتی در دعاها داریم خدایا راه را به ما نشان بده و ما چقدر خوشبخت هستیم که اینجا نشستیم و راه بر ما نمایان شده است.
لطف خداوند شامل حال ما شده و با آمدن به اینجا متوجه شدیم اعتیاد که ما آن را یک نقمت میدانستیم، نعمت بوده است؛ چرا که باعث شده پای ما به این جلسات باز شود و بتوانیم خودمان را بشناسیم و از آن ظلمتی که در آن بودیم، خارج شویم.
سکون و توقف بر هیچ موجودی جایز نیست و زمانیکه شخصی از حرکت خود بایستد برابر است با نابودی.
برای حل مسائل و چالشهای زندگی خود، باید خواسته داشته باشیم و زمانیکه شخصی خواسته چیزی را داشته باشد، پیرو آن حرکت میکند و مبنای آن خواسته باید سعی و تلاش پایهگذاری شود. زمانیکه خواسته قوی مشخص شد، روی هدف خود متمرکز میشوم و به حرکت ادامه میدهم. با حرکت کردن و در نظر داشتن پارامتر زمان، راه برای من کمکم نمایان میشود.
در این وادی ما یاد گرفتهایم و یاد میگیریم که حرکت نماییم برای بازپرداخت بدهیهای خود و جبران تخریبهایی که تاکنون وارد نمودهایم.
اولین و نزدیکترین فردی که بایستی نسبت به او بدهی خود را تسویه کنیم، خودمان هستیم. کافی است خودمان به عنوان ناظر در گوشهای قرار بگیریم و خود را نظاره کنیم، خوب نگاه کنیم و به زودی در خواهیم یافت و خواهیم دید که چه صدمات جبرانناپذیری به جسم، روان و حیثیت خود وارد کردهایم.
در دومین مرحله؛ جبران تخریب بایستی از اعضای خانواده صورت پذیرد. مگر دیگران گناه کردند که پدر، مادر، خواهر، برادر و یا همسر ما شدهاند؟ اگر خوب نگاه کنیم در خواهیم یافت که ما با کارها و رفتارهای نادرست خود چه لطمههای جبرانناپذیری به آنها وارد کردهایم. چقدر آنها را آزردهایم، هم از نظر روحی و روانی و از نظر حیثیتی و آبرویی به طور کامل هم مادی و معنوی تا جاییکه گاهی اوقات شرم داشتند که ما را به دیگران معرفی نمایند و نسبت خود را با ما آشکار کنند.
سومین مرحله؛ جبران تخریب مربوط به فامیل، دوست، آشنایان و به طور کلی جامعه و کل هستی میباشد. در این مرحله اگر بدهی به کسی داریم به آرامی و به مرور زمان پرداخت نماییم و اگر خسارتی را به اشخاص وارد نمودهایم؛ اگر امکان جبران وجود دارد، به صورت مستقیم یا غیرمستقیم جبران نماییم و همینطور خساراتی را که به جامعه وارد نمودهایم که البته میتوانیم آن را با تبدیل شدن به انسانی سالم و صالح تلافی کنیم برای مثال: در خیابان زباله نیندازیم، آلودگی ایجاد نکنیم، روی درختان یادگاری ننویسیم، حقوق شهروندی را رعایت کنیم و ... به امید روزی که بتوانیم در کنار یکدیگر با آرامش و صلح زندگی کنیم.
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر لیلا(لژیون اول)
عکاس: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر ندا( لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر مونا رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون چهارم)- نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دماوند
منبع: نمایندگی دماوند - همسفران
جمعه ۱۰ مهر ۱۴۰۵
- تعداد بازدید از این مطلب :
45