شروع مسیر بزرگ از قدم‌های کوچک

همسفر محیا در باب دستور جلسه بیان کرد:

وادی هشتم برای من یکی از زیباترین و کاربردی‌ترین وادی‌های کنگره۶۰ است. پیام اصلی این وادی برای من این است که باید حرکت کنم تا راه برایم نمایان شود. خیلی وقت‌ها در زندگی منتظر هستم همه چیز از قبل مشخص و آماده باشد. منتظر می‌مانم ترسم از بین برود و بعد تصمیم بگیرم حرکت کنم؛ اما وادی هشتم به من یاد می‌دهد که همیشه این‌طور نیست. گاهی باید حرکت کنم تا ترس‌ها و ابهامات من کمتر شوند این وادی به من یادآوری می‌کند فقط فکر کردن نمی‌تواند زندگی من را تغییر دهد. اگر بهترین تصمیم‌ها را هم بگیرم؛ اما حرکت نکنم اتفاقی نمی‌افتد. حرکت یعنی تبدیل دانستن به عمل، یعنی چیزی را که یاد گرفته‌ام در زندگی خودم اجرا کنم. در کنگره تغییر یک اتفاق ناگهانی نیست؛ بلکه تغییر از قدم‌های کوچک و مداوم شروع می‌شود. گاهی یک قدم کوچک می‌تواند مسیر زندگی انسان را تغییر دهد. من در گذشته خیلی وقت‌ها به جای حرکت در ذهن خودم زندگی می‌کردم. مسائل مختلف را بارها بررسی می‌کردم؛ اما تصمیمی برای انجام دادن نداشتم. همین موضوع باعث می‌شد احساس کنم در زندگی متوقف شده‌ام. وادی هشتم به من یاد داد که برای رسیدن؛ باید از جایی شروع کرد لازم نیست تمام مسیر را از همان ابتدا ببینم، کافی است قدم اول را درست و با آگاهی بردارم بعد از آن، قدم بعدی برایم روشن‌تر خواهد شد.

این وادی مفهوم مسئولیت‌پذیری را هم بهتر نشان می‌دهد. من نمی‌توانم همیشه شرایط و دیگران را مسئول وضعیت خودم بدانم؛ باید ببینم خودم برای تغییر شرایط چه کاری می‌توانم انجام بدهم؛ اگر از چیزی ناراضی هستم باید برای اصلاح آن حرکت کنم. اگر هدفی دارم، باید برای رسیدن به آن قدم بردارم. اگر اشتباهی کرده‌ام باید آن را بپذیرم و اصلاحش کنم و حرکت بدون آموزش و آگاهی هم می‌تواند انسان را به بی‌راهه ببرد. حرکت درست یعنی حرکت همراه با تفکر و آموزش، در کنگره عجله با حرکت کردن تفاوت دارد حرکت باید آرام، منظم و در مسیر درست باشد. همان‌طور که درمان به مرور زمان اتفاق می‌افتد، تغییرات زندگی هم زمان می‌خواهند من باید صبور باشم و از نتیجه گرفتن فوری انتظار نداشته باشم. گاهی انسان فقط نتیجه نهایی را می‌بیند و مسیر رسیدن را فراموش می‌کند، در حالی که ارزش واقعی در همین مسیر و آموزش‌هایی است که دریافت می‌کنیم. وادی هشتم به من امید حرکت می‌دهد و می‌گوید اگر امروز در نقطه‌ای هستم، می‌توانم از همین نقطه شروع کنم. لازم نیست منتظر یک روز خاص یا شرایط کاملاً ایده‌آل باشم؛ بلکه همین امروز می‌تواند شروع یک حرکت جدید باشد و به جای ترسیدن از آینده، روی قدم امروز تمرکز کنم؛ چون آینده نتیجه همین قدم‌هایی است که امروز برمی‌دارم.

یکی از مهمترین نکاتی که از این وادی می‌آموزم، اعتماد به مسیر است وقتی حرکت می‌کنم، تجربه به دست می‌آورم و از تجربه‌ها آموزش می‌گیرم. ممکن است در مسیر اشتباه هم کنم؛ اما همان اشتباه می‌تواند برایم آموزش باشد مهم این است که از حرکت دست نکشم، گاهی سخت‌ترین قسمت مسیر همان قدم اول است؛ اما وقتی قدم اول برداشته شد ادامه مسیر آسان‌تر و روشن‌تر می‌شود. من می‌خواهم این آموزش را فقط در کنگره نگذارم و با خودم به زندگی ببرم در کار، خانواده، روابط و تصمیم‌های شخصی‌ام آن را اجرا کنم. هر جا که احساس کردم متوقف شده‌ام از خودم بپرسم قدم بعدی من چیست؛ نه این‌که فقط به مشکلات نگاه کنم و منتظر بمانم کسی آن‌ها را حل کند؛ من باید سهم خودم را در ساختن زندگی‌ام بپذیرم. وادی هشتم به من یاد می‌دهد که زندگی با حرکت معنا پیدا می‌کند، حرکت باعث می‌شود توانایی‌های خود را بهتر بشناسم و باعث می‌شود بفهمم خیلی از محدودیت‌هایی که برای خودم ساخته‌ام، واقعی نیستند وقتی حرکت می‌کنم امید در من زنده‌تر می‌شود و فرصت‌های جدیدی را می‌بینم که قبلاً نمی‌دیدم و همین‌طور وقتی حرکت می‌کنم راه برایم کم‌کم نمایان می‌شود.

من امروز می‌خواهم به جای منتظر ماندن، یک قدم درست بردارم؛ حتی اگر آن قدم کوچک باشد، باز هم ارزشمند است؛ چون هر مسیر بزرگی از یک قدم شروع می‌شود. امیدوارم بتوانم آموزش وادی هشتم را در زندگی‌ام جاری کنم و به جای ترس از ناشناخته‌ها، با تفکر، آگاهی و آرامش حرکت کنم. به امید این‌که با حرکت درست، راه برای همه ما نمایان شود.

نویسنده: همسفر محیا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
رابط‌خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر انسیه رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صبا