من قبل از ورود به کنگره۶۰ فکر می‌کردم اعتیاد یعنی کسی که مواد مصرف می‌کند و برای رهایی فقط باید مصرفش را قطع کند. همیشه فکر می‌کردم اگر اراده داشته باشد و تصمیم بگیرد که دیگر مصرف نکند، همه چیز تمام می‌شود. شاید خیلی از ما همین فکر را داشته باشیم؛ چون چیزی که می‌بینیم فقط مصرف کردن است و کمتر به چیزهایی که در پشت آن اتفاق افتاده فکر می‌کنیم؛ وقتی وارد کنگره شدم، کم‌کم فهمیدم که من صورت مسئله اعتیاد را اصلاً درست نمی‌شناختم. تازه متوجه شدم که مواد مخدر فقط یک وابستگی ساده به وجود نمی‌آورد؛ بلکه جسم انسان را هم دچار تخریب می‌کند و روان و جهان‌بینی او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برای همین است که با قطع ناگهانی مواد، مسئله تمام نمی‌شود و حتی ممکن است مشکلات دیگری خودش را نشان بدهد و سیستم ایکس بدن را کاملاً تخریب خواهد کرد.
آموزش‌های کنگره به من یاد داد که جسم یک شبه خراب نشده که یک شبه هم درست شود؛ همان‌طور که برای خراب شدن زمان لازم بوده، برای بازسازی آن هم زمان لازم است. روش DST و درمان تدریجی به من نشان داد که در طبیعت هیچ چیزی با عجله درست نمی‌شود. جسم باید فرصت داشته باشد تا دوباره خودش را پیدا کند و به تعادل برسد. چیزی که برای من خیلی جالب بود این بود که فهمیدم درمان فقط مربوط به جسم نیست. اگر جسم درست شود ولی تفکر و نگاه انسان همان نگاه قبلی باشد، باز هم ممکن است مشکلات سر جای خودشان باقی بمانند. در کنگره یاد گرفتم که باید روی جهان‌بینی هم کار کنم، باید یاد بگیرم درست فکر کنم، مسئولیت کارهایم را بپذیرم و کم‌کم از ضدارزش‌ها فاصله بگیرم.
امروز وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم یکی از مهمترین چیزهایی که کنگره به من داد، همین شناخت درست مسئله بود؛ وقتی آدم نداند مشکلش چیست، هر راهی را ممکن است امتحان کند و شاید بارها ناامید شود؛ اما وقتی صورت مسئله روشن شود، امید هم پیدا می‌شود، چون می‌فهمی برای چه چیزی باید حرکت کنی و چرا باید صبر داشته باشی. من در کنگره فهمیدم که برای رسیدن به حال خوب، فقط خواستن کافی نیست. باید آموزش بگیرم، حرکت کنم و زمان را هم در نظر بگیرم. همان‌طور که یک دانه برای تبدیل شدن به یک درخت، به خاک و آب و زمان نیاز دارد، انسان هم برای برگشتن به تعادل به آموزش و زمان نیاز دارد.
از خداوند سپاسگزارم که مسیر کنگره۶۰ را سر راه من قرار داد تا چیزهایی را ببینم که قبل از آن نمی‌دیدم. شاید اگر صورت مسئله را درست نمی‌شناختم، هنوز هم دنبال راهی می‌گشتم که فقط ظاهر مشکل را حل کند. امروز یاد گرفته‌ام که برای حل هر مشکلی، اول باید آن را درست بشناسم. برای من، شناخت صورت مسئله اعتیاد فقط شناخت یک بیماری نبود؛ شروع شناختن انسان و پیدا کردن راهی برای برگشتن به تعادل بود.
نویسنده: همسفر بهار رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون نوزدهم)
رابط خبری: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون نوزدهم)
عکاس خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سهروردی اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
269