هدف ما فقط ترک نیست، بلکه باید از ترک عبور کنیم و به درک و فهم اعتیاد برسیم

جلسه سیزدهم دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر حسن ، دبیری مسافر حامد و استادی ایجنت محترم مسافر ابوالفضل با دستور جلسه « صورت مسئله اعتیاد» پنجشنبه 9 مهر 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان ابوالفضل هستم یک مسافر

به نام قدرت مطلق الله
در ابتدا از جناب آقای مهندس دژاکام تشکر می‌کنم که چنین بستر ارزشمندی را فراهم کرده‌اند تا امروز در کنار یکدیگر باشیم و همچنین از تمام خدمتگزارانی که از ابتدای شکل‌گیری نمایندگی قوچان تاکنون خدمت کرده‌اند، قدردانی می‌کنم. هرکدام از عزیزان به اندازه توان و ظرفیت خود قدمی برداشته‌اند و نتیجه این خدمت‌ها، بستری است که امروز همه ما در آن حضور داریم. تمامی دستور جلسات کنگره ۶۰ دارای یک ظاهر و یک باطن هستند. دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد» نیز فقط به ظاهر اعتیاد مربوط نمی‌شود. سال‌ها در جهان بیشتر به ظاهر مسئله توجه شده است؛ یعنی مصرف مواد و تلاش برای ترک آن، اما کنگره ۶۰ به ما آموخت که اعتیاد دارای قسمت‌های عمیق‌تر و پنهانی نیز هست. من زمانی که وارد کنگره شدم، هدفم این بود که مواد را کنار بگذارم و از عادات نادرست خود فاصله بگیرم. در سفر اول آموزش گرفتم، منظم شدم و در نهایت به درمان رسیدم. اما بعد متوجه شدم که درمان پایان راه نیست؛ بلکه آغاز مرحله‌ای جدید است. صورت مسئله، رسیدن به درمان است، اما سیرت آن، تغییر باورها، نگرش‌ها و رفتارهای انسان است. زمانی که حس‌های انسان باز می‌شود، تازه متوجه بسیاری از اشتباهات گذشته و مشکلاتی می‌شود که پیش از آن آنها را مشکل نمی‌دانسته است. بنابراین هدف ما فقط ترک نیست، بلکه باید از ترک عبور کنیم و به درک اعتیاد برسیم. کنگره برای من بستری فراهم کرد تا درمان شوم و حالم بهتر شود، اما باطن این موضوع آن است که من نیز برای دیگران بسترساز باشم. اگر می‌خواهیم حال خوب ما استمرار داشته باشد، باید در مسیر خدمت قرار بگیریم و برای بهتر شدن حال دیگران تلاش کنیم. به اعتقاد من، یکی از مسائل مهم امروز ما در نمایندگی قوچان، اصلاح حس‌ها نسبت به یکدیگر است. نیروهای بازدارنده می‌توانند حس انسان‌ها را خراب کنند و باعث فاصله گرفتن افراد از یکدیگر شوند. برای اصلاح این شرایط، نباید فقط از بیرون گود بایستیم و ایراد بگیریم؛ بلکه باید وارد میدان شویم، خدمت کنیم و تجربه‌های جدید به دست آوریم. همان‌طور که باغبان از درختی که برای آن زحمت کشیده مراقبت می‌کند، ما نیز باید از حس و ارتباط خود با کنگره و یکدیگر مراقبت کنیم. خدمت کردن پایان کار نیست؛ بلکه هر خدمت می‌تواند آغاز حرکتی تازه باشد. بسیاری از عادت‌ها باعث سکون و روزمرگی می‌شوند. نباید به جایگاه، افراد یا شرایط گذشته وابسته بمانیم. باید بتوانیم از عادت‌های خود عبور کنیم و در شرایط مختلف همچنان حرکت داشته باشیم. یکی از مهم‌ترین پرسش‌هایی که این دستور جلسه برای من ایجاد می‌کند این است:  آیا هستی؟آ یا فقط زمانی حضور دارم که شرایط خوب باشد؟ آیا زمانی که حالم خوب است، همسرم به من برگشته یا به جایگاه خاصی رسیده‌ام، در کنگره هستم؟ یا زمانی که شرایط سخت می‌شود نیز همچنان حضور دارم و خدمت می‌کنم؟ کنگره زمانی زنده است که ما حضور داشته باشیم و به آن محتوا بدهیم. اگر ما نباشیم، این مکان فقط یک سالن خواهد بود؛ اما حضور انسان‌ها، آموزش، خدمت و حرکت است که به آن معنا می‌دهد. بنابراین امروز باید به جای اینکه فقط بررسی کنیم چه کسی چه کاری انجام داده یا نداده است، خودمان مسئولیت بپذیریم و از ترس‌های خود عبور کنیم. اگر امکان خدمت و مسئولیتی وجود دارد، باید با آموزش و پذیرش مسئولیت، قدم برداریم. مزد خدمتگزار نیز در جایگاه و امکانات نیست؛ زمانی است که می‌بیند انسانی که با حال بسیار خراب وارد کنگره شده، پس از مدتی به آرامش رسیده، خانواده‌اش دوباره شکل گرفته و همراه همسفرش در مسیر درمان و آموزش حرکت می‌کند. این همان پاداش واقعی خدمت است. تمام هدف کنگره این است که حال یک انسان خوب شود و آن یک نفر می‌تواند خود من باشم. برای رسیدن به این هدف، همکاری و همراهی همه ما ضروری است. امیدوارم در کنار یکدیگر بتوانیم حس‌های خود را پاکیزه‌تر کنیم، از سکون و عادت عبور کنیم، در مسیر خدمت باقی بمانیم و نمایندگی قوچان را به سمت رشد و تعالی بیشتر حرکت دهیم. از تمام خدمتگزاران و عزیزانی که در این مسیر حضور دارند تشکر می‌کنم و از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش: مسافر رسول لژیون سوم (با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر علیرضا لژیون ششم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان