در کنگره ۶۰ من با قوانین و آموزش‌های بسیاری آشنا شدم؛ قوانینی که برای من مانند یک دفترچه راهنمای زندگی هستند و کمک می‌کنند مسیر زندگی و درمان اعتیاد به مواد مخدر را بهتر بشناسم. یکی از این قوانین، وادی هشتم کنگره ۶۰ است: با حرکت راه نمایان می‌شود حرکت، یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین عوامل زندگی و حیات است. طبق پیام این وادی، در سکون هیچ چیز به وجود نمی‌آید و زایشی نیست؛ همه‌چیز در حرکت شکل می‌گیرد سپس ساختارها پدیدار می‌شوند، موجودات خلق می‌شوند و سفر در حلقه‌های آفرینش آغاز شده و ادامه پیدا می‌کند. در مقابل، نیروی قدرتمندی به نام شیطان یا نیروی منفی وجود دارد که با استفاده از یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های انسان، یعنی اختیار و حق انتخاب، می‌تواند مانع حرکت انسان شود. این نیرو تلاش می‌کند به زیباترین شکل وارد افکار و اندیشه انسان شود و با ایجاد ناامیدی، او را در یک زندان نامرئی گرفتار کند و از حرکت باز دارد؛ زیرا می‌داند: سکون برابر است با سقوط. گاهی این سکون در ظاهر اتفاق می‌افتد و گاهی در باطن. ممکن است فرد در ظاهر پر از حرکت باشد، اما در درون ساکن بماند؛ بدون آموزش، بدون تغییر و بدون رشد. گاهی هم ممکن است ظاهر زندگی آرام باشد، اما در درون، حرکت و تحول واقعی در جریان باشد. خوشبختانه در کنگره ۶۰ ابزار و آموزش‌های زیادی در اختیار ما قرار گرفته است؛ از جمله هفت وادی که به ما کمک می‌کنند حرکت خود را ادامه دهیم و به خواسته‌های معقول و هدف اصلی، یعنی رسیدن به آرامش و حال خوش، نزدیک شویم.
در این دو بیت، به زیبایی چگونگی حرکت به من آموخته می‌شود:
گر مرد رهی میان خون باید رفت
از پای فتاده سرنگون باید رفت
تو پای در ره بنه و هیچ مگو
خود راه بگویدت که چون باید رفت
در وادی هشتم سه نکته مهم برای حرکت بیان شده است. نکته اول، مشخص کردن هدف و مسیر است. انسان باید بداند به کجا می‌خواهد برسد و مسیر حرکت خود را بشناسد. نکته دوم، تلاش بی‌وقفه برای رسیدن به هدف است. شناختن مسیر به‌تنهایی کافی نیست؛ باید حرکت کرد و در این مسیر استمرار داشت. نکته سوم، دور نشدن از مسیر اصلی است. اگر مسیر درست را انتخاب کرده‌ایم، نباید از هدف خود غافل شویم. باید تا پایان، هدف را در مقابل خود داشته باشیم و حرکت خود را بر اساس آن ادامه دهیم. در ادامه باید بدانیم که برای رسیدن به آرامش و حال خوش، موضوع جبران خسارت نیز اهمیت زیادی دارد. جبران خسارت را می‌توان از خودمان آغاز کنیم؛ با درمان، توجه به جسم و ورزش کردن همچنین در برابر خانواده، جبران خسارت با مسئولیت‌پذیری، محبت و توجه معنا پیدا می‌کند و در برابر جامعه نیز باید مسئولیت خود را بپذیریم؛ به گونه‌ای زندگی کنیم که بگذاریم دیگران هم زندگی کنند، به طبیعت خسارت وارد نکنیم و تلاش کنیم شرایطی را فراهم کنیم که دیگران نیز بتوانند زندگی آرام‌تری داشته باشند. برای من، وادی هشتم یادآور یک حقیقت ساده اما عمیق است : تا زمانی که حرکت نکنیم، راه برای ما نمایان نمی‌شود. حرکت می‌تواند آغاز درمان، آموزش، تغییر و رسیدن به آرامش باشد. مهم این است که هدف را بشناسیم، مسیر درست را انتخاب کنیم و با استمرار در مسیر حرکت کنیم.
عنوان مقاله: وادی هشتم و تاثیر آن روی من
به قلم راهنمای محترم مسافر مهدی نجفی
تنظیم: مسافر ارشیا چایی‌چی لژیون 11
از طرف خدمتگزاران سایت تقدیم نگاه زیبایتان
- تعداد بازدید از این مطلب :
211