تیتر وادی هشتم «باحرکت، راه نمایان میشود.» است. وادی هشتم میگوید: درسکون هیچ چیز بهوجود نمیآید و زایشی نیست؛ همه چیز در حرکت شکل میگیرد، سپس ساختارها پدیدار، موجودات خلق و سفردرحلقههای آفرینش، آغاز و ادامه دار میشود. زندگی ابعاد مختلف و گوناگونی دارد، زندگی این نیست که ما منتظر مرگ باشیم و بمیریم؛ اگر اینگونه به زندگی نگاه کنیم، زندگی سخت و دشوار میشود. انسان بقا دارد و باید بدانیم که جهان فقط، همین جهان نیست.
در هفت وادی قبل یاد گرفتیم که «با تفکر، ساختارها آغاز میگردد»، «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی، قدم به حیات نمینهد»، «درمسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»، «رمز و راز کشف حقیقت»، «حکم عقل را در قالب فرمانده اجرا کنیم» و «درجهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل مینماید.» اکنون وادی هشتم میگوید: وقتی میخواهیم حرکت کنیم، خواسته و هدف مشخصی داشته باشیم و با تمام وجود برای هدف خود، تلاش کنیم، مانند تشنهای که به دنبال آب است. دنبال خواسته وهدف باشیم؛ با ااطلاعات کافی و دانستن مسیر تمام جزئیات را در نظر بگیریم و حرکت کنیم؛ ناگفته نماند بعضی از هدف و خواستهها زمانبر است و باید صبر داشته باشیم، مانند درختی که بذر آن را میکاریم تا پس از چند سال رسیدگی و آبیاری به تولید محصول برسد.
درمسیر حرکت ممکن است با چندین راه برخورد کنیم که میتوان به دو راه ارزشی، ضدارزشی یا الهی و شیطانی اشاره کرد و هر فرد براساس میزان دانایی خودش یک مسیری را انتخاب میکند. وقتی حرکت کردیم، مسیر فقط یک راه صاف نیست وممکن است چندین راه انحرافی در مسیر اصلی باشد، باید دقت کرد که از مسیر اصلی خارج نشویم، چون ممکن است از هدف دورشویم و به نقطهای برسیم که اصلا فکر آن را نمیکردیم، پس باید تمام نکات و قوانین را رعایت کنیم و فقط مقصد و هدف را در نظر داشته باشیم.
برای حل مشکلات خود، فقط با فکر کردن و نشستن مشکل ما حل نمیشود، باید وارد مرحله عملی شد. خداوند به انسان اختیار کامل داده است؛ انسان بر سر دو راهی قرار میگیرد، الهام و القاء توسط انسان به انسان و نیروهای هستی میتواند انجام شود. در صراط مستقیم قرار گرفتن یک مسئله است و به صراط مستقیم ادامه دادن هم یک مسئله دیگر است.
اگر هدف رسیدن به سلامتی، صلح و آرامش باشد باید حساب خودمان را تسویه کنیم و به صفر نزدیک کنیم؛ یعنی جبران خسارت از خودمان، خانواده و جامعه. برای جبران خسارت از خودمان، باید برای ترمیم و بازسازی جسم و روان خود اقدام کنیم. حرف زمانی قبول میشود که پشت آن عمل باشد. برای جبران خسارت از خانواده، درهر جایگاهی هستیم به عنوان پدر، مادر و فرزند باید مسئولیتهای خود را انجام دهیم و برای جبران خسارت از جامعه ازخسارت زدن به جامعه، جلوگیری کنیم و اشتباه دیگران سند و مجوزی برای تکرار اشتباه ما نشود.
وادی هشتم به ما شجاعت حرکت کردن میدهد تا بدون پروا حرکت کنیم. هرحرکتی، حرکت نیست؛ آن حرکتی درست است که رو به رشد و ارتقاء باشد. درضمن اگر با اطمینان خاطر و توکل به خدا حرکت کنیم، مطمئنا خدواند بزرگ ما را همراهی خواهد کرد و در مسیر ما، دوستان دیگری هستند که به ما کمک می کنند.
وادی هشتم، یعنی حرکت با دانایی کامل و به سمت توبه، برگشت از تمام خطاها و تصمیم برای یک انسان خوب، کامل و مفید بودن برای خود و تمام دنیا. این وادی مفهوم توبه را برای من قابل فهم میکند. وقتی وادی را میخوانم؛ قانون توبه را که خداوند بارها بر آن تاکید کرده است در ذهن من تداعی میشود.
گر مرد رهی میان خون باید رفت
ازپای فتاده سرنگون باید رفت
تو پای میان ره بنه، هیچ مگوی
خود راه بگویدت که چون باید رفت
منابع : کتاب عشق،«چهارده وادی برای رسیدن به خود» و فایل صوتی «وادی هشتم» از آقای مهندس حسین دژاکام
نویسنده: همسفر زینت رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون چهاردهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عمانسامانی شهرکرد
- تعداد بازدید از این مطلب :
88