هفتمین جلسه از دوره نود و سوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی آکادمی، با استادی دستیار دیدهبان محترم مسافر احمد، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر داوود، با دستور جلسه "صورت مسئله اعتیاد " ، روز چهارشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، احمد هستم یک مسافر. خداوند را سپاس میگویم که بار دیگر این فرصت را عنایت کرد تا بتوانم جایگاه استادی را مجدداً در این ساختمان جدید شعبه آکادمی تجربه کنم. از ایجنت محترم و لژیون مرزبانی تشکر میکنم که اجازه خدمتگزاری را به من دادند. از آقای شمس واقعاً سپاسگزارم؛ زیرا نوبت استادی ایشان بود و خودشان باید در این جایگاه قرار میگرفتند، اما لطف کردند و این فرصت را به من واگذار نمودند. همچنین از نگهبان محترم، آقا مهدی، و دبیر ایشان، آقا داوود، تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.
درباره دستور جلسه صورت مسئله اعتیاد؛ ما ۵۲ دستور جلسه داریم که همگی مهم هستند، اما این دستور جلسه از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا بنیاد و پایه کنگره ۶۰ بر اساس همین دستور جلسه بنا نهاده شده است. پایه و اساس شکلگیری کنگره، برآمده از حل همین صورت مسئله اعتیاد است که امروز باعث گرد هم آمدن ما شده است. علاوه بر این، این دستور جلسه همزمان با آغاز سال تحصیلی کنگره است. جناب آقای مهندس با مطرح کردن این دستور جلسه، در وهله نخست اثبات کردند که اعتیاد یک «مسئله» است؛ و هنگامی که موضوعی به مسئله تبدیل میشود، قطعاً دارای مجهول یا مجهولاتی است.
ایشان خط بطلانی بر باور کسانی کشیدند که اعتیاد را یک بیماری پیشرونده و لاعلاج میدانستند؛و ثابت کردند اعتیاد نهتنها لاینحل و پیشرونده نیست، بلکه کاملاً قابل درمان است. آقای مهندس برای حل صورتمسئله اعتیاد، به بررسی دو مقوله مهم پرداختند: ۱. انسان را با تمام عجایب خلقت و میلیاردها سلول موجود در وجودش مورد تحلیل قرار دادند. ۲. مواد مخدر را که به دلیل جذابیتهایش افراد را به خود جذب میکرد آنالیز و بررسی نمودند. ایشان ترکیبات مواد مخدر نظیر مورفین، دینورفین و موارد اشارهشده در کتاب «۶۰ درجه زیر صفر» را شناختند.
اما در خصوص انسان، کسانی که پیشتر در حوزه درمان اعتیاد فعالیت میکردند، هیچگونه توجهی به صور پنهان انسان نداشتند. آقای مهندس مسئله صور پنهان را به طور دقیق تبیین کردند؛ چنانکه مشاهده میکنید در مباحث جهانبینی ما نیز تمامی موضوعات حول محور صور پنهان انسان میچرخد، چرا که از اهمیت بالایی برخوردار است. با بررسیهای انجامشده مشخص شد در بدن انسان سلسله موادی شبهافیونی ترشح میشود (که بیشتر از ۲۰۰ نوع آن شناخته شده بود و ممکن است اکنون ارقام بیشتری را شامل شود). از آنجا که محل دقیق ترشح برخی از آنها کاملاً مشخص نبود، نام آن را «سیستم ایکس» نهادند.
این مواد شبهافیونی که قدرت برخی از آنها تا ۲۰۰ برابر مورفین تخمین زده میشود مواد مخدر طبیعی و نابی هستند که در بدن ترشح میشوند. اما انسان بر اثر زیادهخواهی، به استفاده از مواد مخدر بیرونی روی آورده است. استفاده از مواد مخدر بیرونی بهتدریج این کارخانه تولیدکننده مواد شبهافیونی در بدن را تنبل، کمکار و در نهایت کاملاً از کار انداخته است. به محض ورود مواد مخدر بیرونی، در روزهای نخست مصرف (که همگی آن را تجربه کردهایم)، فرد دچار حالت تهوع و مسمومیت میشد. علت آن بود که بدن هنوز مواد شبهافیونی تولید میکرد و ورود مواد از بیرون باعث مسمومیت و «اوردوز» میشد.
اما پس از چند ماه مصرف مداوم، بهتدریج این حالت از بین میرفت؛ زیرا بدن دچار کمکاری تولید داخلی شده، از کار میافتاد و به دریافت مواد از بیرون نیاز پیدا میکرد. آقای مهندس دریافتند که مواد مخدر بیرونی باعث از کار افتادن سیستم درونی شده است. ایشان برای حل این مشکل تدبیری اندیشیدند؛ همانگونه که در کتاب و نوشتههای خود مثال میزنند: فردی که پلهپله از نردبان بالا رفته است، باید پلهپله نیز پایین بیاید و نمیتواند یکباره خود را از بالا به پایین پرت کند (زیرا روشهای ناگهانی یا سقوط آزاد آسیبهای جدی به همراه دارند).
بر همین اساس، روش تدریجی یا پلهای (روش DST) ابداع شد. الگوی اولیه روش DST از ماه مبارک رمضان الهام گرفته شد؛ چنانکه در کتاب ۶۰ درجه اشاره شده است، ایشان با الگوبرداری از نظم ماه رمضان، مصرف خود را در ساعات مشخصی تنظیم کردند که ابتدا به پنج وعده و سپس به سه وعده کاهش یافت؛

همانگونه که امروز مسافران سفر اول از این برنامه سه وعدهای استفاده میکنند. همچنین آقای مهندس برای اثبات علمی این روش، تبیین نمودند که شکلگیری اعتیاد حدود ۱۱ تا ۱۲ ماه به طول میانجامد و بازسازی سیستم درونی نیز به همین مدت زمان احتیاج دارد. در نهایت، بهترین دارو برای بازسازی و بهکاراندازی مجدد سیستم شبهافیونی بدن، شربت تریاک یا اپیوم تینکچر (OT) تشخیص داده شد.
امروزه نتایج درخشان این روش را در الگوهای رهایی کنگره مشاهده میکنیم؛ از خود آقای مهندس با حدود ۲۸ سال رهایی، آقای سلامی (دیدهبان) با ۲۶ سال رهایی و سایر دیدهبانان و اعضایی که سالها بدون هیچگونه وسوسهای به درمان رسیدهاند. ما معتقدیم وسوسه، معلول نیاز تامیننشده بدن است؛ همانگونه که فرد سیر میلی به غذا ندارد، در روش درمان کنگره۶۰ نیز با اشباع و بازسازی سیستم درونی، فرد هیچگونه وسوسه و میلی به مصرف مواد مخدر نخواهد داشت. امیدوارم تمامی اعضا، بهویژه تازهواردین و مسافران سفر اول، این دستور جلسه و اصول آن را به دقت اجرا نمایند تا به رهایی کامل دست یابند. از توجه شما سپاسگزارم.
تایپ: مسافر امید لژیون دوم
عکس: مسافر مهدی لژیون دوم
تنظیم خبر: مسافر حمید لژیون دوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
118