اعتیاد یک مشکل چند بعدی است

خدا را شاکرم که این فرصت به من داده شد تا در مورد صورت مسئله اعتیاد که یکی از مهم‌ترین موضوع جامعه ما است قلم بر دست بگیرم و بنویسم. وقتی برای اولین بار با اعتیاد روبه‌رو شدم، تصورم این بود که مسئله فقط مصرف مواد است و اگر شخص مصرف‌کننده اراده کند، می‌تواند آن را کنار بگذارد. منِ همسفر هم خیلی وقت‌ها فکر می‌کردم با محبت بیشتر، با ناراحتی، با نصیحت و حتی گاهی با فشار آوردن می‌توانم این مسئله را حل کنم؛ اما نتیجه‌ای نمی‌گرفتم و خودم هم روزبه‌روز خسته‌تر و ناامیدتر می‌شدم، در کنگره یاد گرفتم که قبل از هر چیز باید صورت مسئله اعتیاد را بشناسم. فهمیدم اعتیاد فقط یک عادت یا یک انتخاب ساده نیست؛ در اثر مصرف طولانی‌مدت، جسم و روان انسان دچار تخریب می‌شود و سیستم‌های حیاتی بدن از تعادل خارج می‌شوند، بنابراین نمی‌توان انتظار داشت که فقط با قطع مصرف، همه چیز یک‌باره درست شود.

برای منِ همسفر، این آموزش خیلی مهم بود؛ چون فهمیدم به جای این‌که دائم دنبال تغییر مسافر باشم، باید خودم آموزش ببینم و جایگاه خودم را بشناسم. کنگره به من یاد داد که صورت مسئله را پاک نکنم و از روی درد و ترس تصمیم نگیرم؛ بلکه مسئله را بشناسم، آموزش بگیرم و اجازه بدهم درمان در مسیر خودش اتفاق بیفتد. امروز می‌فهمم اعتیاد یک مشکل چندبُعدی است و برای حل آن، زمان، آموزش و روش صحیح لازم است. من به عنوان یک همسفر، بزرگ‌ترین چیزی که از این آموزش گرفتم این است که وقتی مسئله را درست ببینم، رفتارم هم درست‌تر می‌شود. دیگر نمی‌خواهم با قضاوت و سرزنش با اعتیاد برخورد کنم؛ می‌خواهم یاد بگیرم، صبر کنم و در کنار مسافرم مسیر درمان را بشناسم. کنگره به من امید داد که حتی اگر سال‌ها درگیر تاریکی بوده‌ایم، وقتی صورت مسئله را درست بفهمیم و راه درست را پیدا کنیم، می‌توان دوباره حرکت کرد و به سمت روشنایی رفت.

نویسنده: همسفر فائزه (راهنمای تازه واردین)
رابط خبری: همسفر صدیقه (مرزبان خبری)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نیمایوشیج