آموختم ابتدا باید خود، به آرامش و دانایی برسم

سلام دوستان، فاطمه هستم، همسفر

سال‌ها تصور می‌کردم «صورت‌مسئله اعتیاد» معمایی است که تنها با دور کردن ماده مخدر از جسم انسان حل می‌شود. در گذشته گمان می‌کردم با سپردن فرزندم به کمپ و گذراندن دوره‌های ترک، درمان قطعی حاصل می‌شود. بارها و بارها این مسیر را آزمودم؛ اما هر بار با دیوار سخت «بازگشت به مصرف» مواجه می‌شدم و امیدم به ناامیدی بدل می‌گشت؛ تا اینکه حدود یک سال و نیم پیش مسافرم قدم در مسیر کنگره گذاشت و من نیز یک ماه پس از او به عنوان همسفر همراهش شدم. در کنگره بود که حقیقت ماجرا برایم روشن شد؛ دریافتم که صورت‌ مسئله اعتیاد بسیار فراتر از قطع مصرف است.
آن زمان که مسافرم از کمپ بازمی‌گشت و به ظاهر مرتب و سالم بود، من به خیالی واهی گمان می‌کردم او درمان شده است؛ چرا که نمی‌دانستم جسم، تنها بخشی از این معادله پیچیده است؛ اما کنگره به من آموخت که اگر «جسم»، «روان» و «جهان‌بینی» در کنار هم به تعادل نرسند، درمان به سرانجام نمی‌رسد و لغزش امری اجتناب‌ناپذیر است؛ اگرچه تقدیر چنین بود که مسافرم از تابستان گذشته از مسیر دور شود و دچار لغزش گردد؛ اما من در این جایگاه باقی ماندم؛ زیرا آموختم ابتدا باید خود به آرامش و دانایی برسم. ایمان دارم که با ایجاد تغییرات بنیادین در درونم و بالا بردن دانایی‌ام، می‌توانم چراغی باشم برای بازگشت دوباره او به صندلی‌های کنگره۶۰.

کنگره ۶۰ پناهگاه کسانی است که با کوله‌باری از حال خراب می‌آیند، اما با آموزش‌های ناب طی ۱۰ تا ۱۱ ماه، به درمان و تعادل می‌رسند. در این میان، همسفران نیز سهم خود را از حال خوش می‌گیرند و به آرامش می‌رسند. امیدوارم تمام مسافرانی که از این مسیر فاصله گرفته‌اند، دوباره راه بازگشت را بیابند و طعم صلح و آرامش را در جانشان احساس کنند. در پایان، سر تعظیم فرود می‌آورم در برابر جناب مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان که با تأسیس این مکان مقدس، بذر امید را در دل‌های ما کاشتند. از خداوند منان برای ایشان طول عمر باعزت و سلامتی مستدام خواستارم.

رابط خبری: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر مهری (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر اعظم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی باغستان کرج