چهاردهمین جلسه از دور شصتم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پارک لاله با استادی راهنمای محترم همسفر روزبه و نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر احمد روز سه‌شنبه 7 مهر ماه ۱۴۰۵ با دستور جلسه《صورت مسئله اعتیاد》راس ساعت ۶:۰۰ صبح آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام، روزبه هستم، یک همسفر.
خداوند را شکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. از آقا سعید، نگهبان محترم، دبیر محترم، سایر خدمتگزاران و اعضای کنگره تشکر می‌کنم.
دستور جلسه هفتگی، «صورت مسئله اعتیاد» است.
در ماه مهر قرار داریم و از آنجایی که کنگره ۶۰ یک مرکز علمی است، سال تحصیلی خود را با شروع ماه مهر آغاز می‌کند و اولین درس خود را نیز بر پایه و بنای درمان اعتیاد، یعنی «صورت مسئله اعتیاد»، قرار داده است.
صورت مسئله اعتیاد، به فرموده استاد، به این موضوع می‌پردازد که کجا دچار مشکل شده و کدام قسمت از فیزیولوژی، فکر و افکار انسان آسیب دیده است. پاسخ این مسئله در سه پارامتر جسم، روان و جهان‌بینی قرار دارد.
در بخش جسم، با روش DST و داروی مناسب، در طول حداقل ده ماه، جسم به درمان می‌رسد. جهان‌بینی نیز با آموزش‌های کنگره، توسط مهندس و دکتر امین آموزش داده می‌شود و انسان در افکار، عقاید و احساسات خود دچار دگرگونی می‌شود. در پرتو این دو پارامتر، روان نیز به سلامت و درمان می‌رسد.
در طول این سال‌ها، آقای مهندس بارها اشاره کرده‌اند که پاسخ صورت مسئله اعتیاد همان چیزی است که در سال ۱۳۷۷ مطرح شد و از آن زمان تا امروز تغییر اساسی نکرده است. تنها تفاوتی که در روش اجرایی ایجاد شد، مربوط به پله‌های مصرف بود؛ در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» به پله‌های ۱۵روزه اشاره شده و بر اساس تجربه، این فاصله به ۲۱ روز رسیده است.
در پرتو این روش، بسیاری از بیماری‌ها نیز به شکل شگفت‌انگیزی و بدون اینکه هدف اصلی درمان باشند، بهبود پیدا کرده‌اند. آقای مهندس همچنین اشاره کرده‌اند که مقالات و تجربیاتی که در کنگره در زمینه بیماری‌های مختلف، از جمله سرطان، مطرح شده است، در بسیاری از موارد با همان پاسخ و ساختار درمانی ارتباط داشته و موضوع به مثلث درمان، یعنی جسم، روان و جهان‌بینی، بازمی‌گردد.
بسیاری از همسفران نیز در کنگره به آرامش رسیده‌اند و آموزش‌های بسیار خوبی دریافت کرده‌اند. من از جانب خودم صحبت می‌کنم. امروز تعدادی از همسفران در جمع ما حضور دارند. وقتی یک همسفر وارد کنگره می‌شود، ممکن است در ابتدا برایش بسیار سخت باشد که از مسافرش دل بکند. خودِ این دل کندن یک بحث است و ندیدن فراز و نشیب‌های مسیر، بحث دیگری.
در عین حال، وقتی انسان وارد دنیایی از افکار عجیب و غریب، استرس‌ها و مسائل مختلف می‌شود، این آموزش‌ها می‌توانند کمک زیادی کنند. برای شخص من هم آموزش‌های کنگره بسیار کمک‌کننده بوده است تا بتوانم از بسیاری از این مسائل عبور کنم.
اگر بخواهم درباره خودم صحبت کنم، گاهی اوقات آن‌قدر که باید و شاید به جایگاه و ارزش آموزش‌ها توجه نمی‌کنم تا بتوانم آن تغییر واقعی را در خودم ایجاد کنم. وقتی یک مسافر، به‌عنوان یک انسان، وارد کنگره می‌شود، تغییرات عمیقی در او اتفاق می‌افتد و اجازه می‌دهد این آموزش‌ها دنیای او را دربر بگیرد؛ اما برای همسفر، متأسفانه این روند همیشه به این شکل نیست و ممکن است زمان بیشتری ببرد تا متوجه شود که خودش نیز به این آموزش‌ها نیاز دارد و باید آن‌ها را روی خودش پیاده کند.
ان‌شاءالله بتوانم از این فضای بی‌نظیر آموزشی بهره ببرم و بتوانم صورت مسئله اعتیاد را برای خودم نیز پیاده‌سازی و حل کنم.
فضای پارک لاله حس و حال خاصی برای من دارد و گاهی من را به یاد اردو می‌اندازد. بعضی از افرادی که در جمع ما حضور دارند، در اردوهای کنگره شرکت کرده‌اند و می‌دانند که آن فضا چه حس و حال خاص و عجیبی دارد.
ان‌شاءالله بتوانم از این فضای آموزشی بهره بیشتری ببرم و آموزش‌ها را در زندگی خودم به کار بگیرم.
من بیشتر از این صحبت نمی‌کنم و به مشارکت‌های شما گوش می‌دهم.
عکس و ضبط: مسافر مجتبی از نمایندگی پرستار
ویراستاری و بارگذاری: مسافر وحید از نمایندگی لوئی پاستور
تهیه شده در گروه مرزبانی سایت پارک لاله
- تعداد بازدید از این مطلب :
77