فرایند مخرب «جایگزینی» در صور پنهان من شکل گرفته و تعادل درونی‌ام را بر هم زده است.

سلام دوستان، محمدامین هستم یک همسفر.

هم‌زمان با فرارسیدن دستور جلسه «صورت‌مسئله اعتیاد»، این اندیشه در ذهنم نقش بست که این مبحث بنیادین برای منِ همسفر چه پیامی در بر دارد؟ آیا منی که سابقه مصرف مواد مخدر را نداشته‌ام، می‌توانم از فرمول طلایی درمان اعتیاد در گره‌گشایی از مسائل زیستی خود بهره‌مند شوم؟

با اندکی تأمل دریافتم که پاسخ مثبت است. اگرچه وابستگی به مواد مخدر بیرونی ندارم، اما بارها برایم پیش آمده که روزها و هفته‌ها مغلوب افکار منفی و ضد‌ارزشی شده و انرژی درونی‌ام را فرسوده‌ام؛ وضعیتی که نشاط و توان جسمی‌ام را سلب کرده و مرا از مسیر رشد و انجام امور مهم بازداشته است. این همان نقطه بود که دریافتم فرایند مخرب «جایگزینی» در صور پنهان من شکل گرفته و تعادل درونی‌ام را بر هم زده است.

صورت‌مسئله اعتیاد به من آموخت که ریشه بسیاری از آشفتگی‌های فکری، غوطه‌ور شدن در فضای مجازی، یا درگیر شدن در قضاوت و ضدارزش‌ها، نوعی اعتیاد و وابستگی درونی است که هم‌زمان جسم و روان را هدف می‌گیرد.

کنگره ۶۰ مسیر خروج از این تاریکی را به‌روشنی پیش روی ما نهاده است. تجربه به من نشان داد که با حرکت دادن جسم—از طریق ورزش، مشارکت در فعالیت‌های ورزشی پارک و خدمت خالصانه در شعبه—می‌توان بر افکار پوچ و ساختارهای منفی چیره شد و توان زیستی را بازیابی کرد.

در نهایت، آموختم که منِ همسفر نیز برای رهایی از وابستگی‌های ضدارزشی و دستیابی به آرامش پایدار، نیازمند بازسازی متوازن هر سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی هستم.

بارگذاری: خدمت‌گزاران سایت همسفران آقا، شعبه پرستار