صورت مسئله اعتیاد، نخستین گام درمان

امروز یکشنبه ١۴٠۵/٠٧/٠٧ جلسه هفتم از دوره نهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "صورت مسئله اعتیاد" به استادی مسافر محمد،  نگهبانی مسافر علی اکبر و دبیری مسافر اکبر ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
هر شخصی که وارد کنگره ۶۰ می‌شود، از همان ابتدا با این موضوع آشنا می‌شود، زیرا برای درمان اعتیاد، ابتدا باید صورت مسئله آن را به‌درستی شناخت. اگر ندانیم اعتیاد چگونه به وجود می‌آید و چه تغییراتی در جسم و روان انسان ایجاد می‌کند، نمی‌توان انتظار داشت که درمانی کامل و اصولی داشته باشیم.

پیش از ورود به کنگره، بسیاری از ما تصور می‌کردیم اعتیاد بیشتر به ضعف اراده مربوط می‌شود و فرد مصرف‌کننده، اگر اراده کند، می‌تواند مواد را کنار بگذارد. اما آموزش‌های کنگره ۶۰ به ما نشان می‌دهد که مسئله اعتیاد بسیار عمیق‌تر از این حرف‌هاست. مصرف مداوم مواد مخدر باعث می‌شود سیستم‌های طبیعی بدن، به‌خصوص سیستم تولید مواد شبه‌افیونی، دچار اختلال شوند.

بدن انسان به‌صورت طبیعی موادی را تولید می‌کند که در ایجاد آرامش، کنترل درد، تعادل جسمی و روانی و عملکرد طبیعی انسان نقش دارند. زمانی که مواد مخدر به‌صورت مداوم از بیرون وارد بدن می‌شود، بدن به‌مرور زمان تولید طبیعی این مواد را کاهش می‌دهد، زیرا ماده مورد نیاز خود را از بیرون دریافت می‌کند. به همین دلیل، پس از مدتی فرد دیگر تنها برای لذت بردن از مواد مصرف نمی‌کند، بلکه بدن او برای ادامه عملکرد طبیعی خود به ماده بیرونی وابسته می‌شود.

با ادامه مصرف، این وابستگی بیشتر می‌شود و ممکن است مقدار و دفعات مصرف افزایش پیدا کند. در این مرحله، بخش زیادی از زندگی فرد تحت تأثیر مواد قرار می‌گیرد. حتی ممکن است فرد بیشتر ساعات روز یا در حال مصرف باشد یا ذهنش درگیر این باشد که چه زمانی و چگونه دوباره مواد تهیه و مصرف کند. این موضوع نشان می‌دهد که اعتیاد تنها جسم را درگیر نمی‌کند، بلکه ذهن و روان انسان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

ممکن است فرد برای مدتی مواد مصرف نکند، اما این موضوع به‌تنهایی به معنای درمان کامل نیست. اگر سیستم جسمی هنوز به تعادل نرسیده باشد و روان و جهان‌بینی فرد تغییر نکرده باشد، احتمال بازگشت به مصرف وجود دارد. بنابراین، در کنگره ۶۰ هدف تنها قطع مصرف نیست، بلکه رسیدن به تعادل در سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی است.

در کنگره ۶۰، درمان در مسیری مشخص و تدریجی انجام می‌شود. جسم به زمان نیاز دارد تا سیستم‌های طبیعی خود را بازسازی کند. روان نیز با آموزش و حضور در جلسات، به آرامش و تعادل نزدیک می‌شود و در کنار آن، جهان‌بینی فرد تغییر می‌کند.

جهان‌بینی یکی از موضوعاتی است که شاید در ابتدا برای یک تازه‌وارد به‌طور کامل قابل درک نباشد، اما با گذشت زمان اهمیت آن مشخص می‌شود. جهان‌بینی یعنی نوع نگاه ما به خودمان، دیگران، زندگی و اتفاقاتی که در اطرافمان رخ می‌دهد. پیش از ورود به کنگره، ممکن است فرد برای مصرف خود همیشه یک دلیل بیرونی پیدا کند. مشکلات خانوادگی، مشکلات کاری، ناراحتی، فشار زندگی یا رفتار دیگران ممکن است بهانه‌ای برای مصرف باشند.

اما با آموزش‌های کنگره یاد می‌گیریم که مسئولیت زندگی و انتخاب‌های خود را بپذیریم. مشکلات زندگی همیشه وجود دارند، اما دیگر نباید مصرف مواد را راه‌حل مشکلات بدانیم. این تغییر نگاه، یکی از مهم‌ترین بخش‌های درمان است.

کنگره ۶۰ باعث شده است نگاه بسیاری از افراد نسبت به اعتیاد تغییر کند. در گذشته ممکن بود فرد مصرف‌کننده، خود را ضعیف یا بی‌اراده بداند و جامعه نیز نگاه مناسبی به او نداشته باشد، اما کنگره با آموزش صورت مسئله اعتیاد، نگاه علمی‌تر و انسانی‌تری نسبت به این موضوع ایجاد کرده است.

یکی از نکات مهم دیگر این است که فرد در کنگره یاد می‌گیرد برای رسیدن به حال خوب، همیشه به دنبال مواد مخدر نباشد. حال خوب واقعی باید از درون و از طریق بازسازی جسم، آموزش و تغییر نگرش به وجود بیاید. زمانی که جسم به تعادل برسد، روان آرام‌تر شود و جهان‌بینی فرد تغییر کند، انسان می‌تواند مشکلات زندگی را بدون نیاز به مصرف مواد مدیریت کند.

حضور منظم در جلسات، گوش دادن به مشارکت دیگران و بیان تجربه‌های شخصی باعث می‌شود فرد متوجه شود که تنها نیست و افراد زیادی مسیر مشابهی را طی کرده‌اند. همین آموزش‌ها و تجربه‌ها به مسافر کمک می‌کند تا در مسیر درمان ثابت‌قدم بماند.

در مجموع، «صورت مسئله اعتیاد» به ما یاد می‌دهد که برای درمان، باید علت و ساختار اعتیاد را بشناسیم. اعتیاد تنها مصرف یک ماده نیست، بلکه در اثر مصرف مداوم، جسم، روان و جهان‌بینی انسان تحت تأثیر قرار می‌گیرد. بنابراین، درمان نیز باید هر سه ضلع را در نظر بگیرد.

کنگره ۶۰ به ما آموزش می‌دهد که درمان، اتفاقی یک‌شبه نیست، بلکه مسیری تدریجی و حساب‌شده است. با صبر، آموزش، حضور در جلسات، حرکت طبق برنامه و کمک گرفتن از راهنما، می‌توان به‌تدریج جسم و روان را به تعادل رساند و جهان‌بینی را تغییر داد.
برای من، مهم‌ترین پیام این دستور جلسه این است که تا زمانی که صورت مسئله اعتیاد را به‌درستی نشناسیم، نمی‌توانیم راه‌حل مناسبی برای آن پیدا کنیم. شناخت درست اعتیاد، آغاز مسیر درمان است و با ادامه این مسیر و رسیدن به تعادل، می‌توان زندگی سالم و آرامی را تجربه کرد.

نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس و ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)